عضو مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم با بیان این که حضرت امام خود طعم تفکرات متحجرانه را چشیده بودند، یکی از دلایل انتشار منشور روحانیت را احساس خطر ایشان از این ناحیه برشمرد. علی ایازی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به نامه امام در سوم اسفند 1367 خطاب به روحانیت، اظهار داشت: امام با دوراندیشی در آن نامه خطر حضور یک جریان تحجرگرا و بستهاندیش را در حوزه گوشزد کردند؛ جریانی که به مسائل ظاهری توجه و در طرح مسائل واقعی جامعه غفلت میکند، گروهی که اتکا به آرای مردم و مردمسالاری را انکار و از سویی به امور ظاهری به جای مسائل دینی توجه میکند که در نتیجه آن، جامعه دینی با یک چالش جدی مواجه میشود. ایازی ادامه داد: امام در سال 1367 خطر رشد چنین جریانی را هشدار دادند، ولی متأسفانه در آن زمان نه تنها حوزههای دینی کاری جدی انجام ندادند، بلکه ما روز به روز شاهد رشد و نمو این گروه هستیم. این گروه با کمک جریانهایی سعی میکند در حوزه خود را به عنوان جریان عمده مطرح کند و کار به جایی رسیده که همین گروه با تحریف اندیشههای امام، کار خود را به پیش میبرد. ایازی ادامه داد: این جریان کار را به جایی رسانده که جریانی که به عنوان روشنفکر دینی در حوزه رشد و نمو پیدا کرده بود، در حال حاضر به حالت ایستا درآمده و متوقف شده است. وی با اشاره به درخواست حضرت امام از روحانیت در ارتباط با وحدت نیز گفت: قبل از وحدت باید اعتماد ایجاد شود. باید بین طلاب تعامل و ارتباط برقرار شود. وحدت به این معنا نیست که گروهی نظر یک گروه دیگر را به طور کامل بپذیرد. این وحدت باید به نحوی باشد که فضلا برای روحانیون جوان احترام قائل شده و روحانیون جوان نیز در ضمن احترام برای فضلا از تجارب، اندوختهها و علوم آنها بهرهمند شوند؛ به نحوی که تعامل و تفاهم به وجود آید.