اسلام هراسی از سربرنیتسا تا الشربینی

به گزارش باشگاه خبری فارس «توانا»،چند روز پیش چهاردهمین سالگرد فاجعه سربرنیتسا در بوسنی برگزارشد.
11 جولای 1995 در جریان جنگ بوسنی فاجعه انسانی رخ داد که امروز پس از 14 سال همچنان جای سخن و جای بررسی دارد.
فاجعه سربرنیتسا که در آن هزاران نفر زن و مرد مسلمان کشته شدند ابتدایی بود بر آنچه که بر سر مسلمانان در اروپا قرار بوده و قرار هست رخ دهد.
حرکت اصولی دولت جمهوری اسلامی در جنگ بوسنی واعزام معدود نیروهای مردمی به بوسنی باعث شد اروپا بعد از آندلس و بعد از عثمانی و با نگاه به تجربه حزب الله در لبنان با دیگر نسبت به نفوذ اسلام احساس خطر کند.
اروپای مسیحی که در آن دوران خود را برای گامی به جلو و به زعم خود برای خارج شدن از دنیای کمونیسم آماده می کرد ناگاه با جنگی روبرو شد که از حضور اسلام سیاسی در اروپا خبر می داد؛ اسلامی که ملهم از اندیشه امام و اندیشه انقلاب اسلامی بود.
اما فاجعه سربرنیتسا آغازی بود بر سلسله اقدامات علیه اسلام.
در این سالیان اروپا در مصاف با اسلام به دو مساله توجه کرده است:
1.هدایت افکار عمومی جامعه اروپایی به سمت آنچه که به آن اسلام هراسی می گویند
2.تلاش برای تبدیل اروپا به کلوبی مسیحی و البته توامان لائیک
تا آنجا که علیرغم تاکید رهبران ترکیه بر غلبه لائیسیته در این کشور و علیرغم گذشت بیش از 12 سال از تقاضای ترکیه برای عضویت در اتحادیه اروپا این مساله هنوز به نتیجه نرسیده است.
اما در باب اسلام فوبیا یا اسلام هراسی ساخت هرگونه فیلم ضد اسلامی من جمله فیلم "فتنه "، کاریکاتورهای ضد اسلامی در دانمارک و کشورهای دیگر، سخنان ضد اسلامی گروههای موجه اروپایی و حتی شخص پاپ، حرکت‌های خائنانه گروه‌های تروریستی مانند القاعده در اروپا و بالاخره تحولات پس از 11 سپتامبر، همه و همه تلاش‌هایی است تا ذهن مردم اروپا را در فرآیندی رسانه‌ای به سمت اسلام هراسی و اسلام فوبیا سوق دهد.
شاید بد نباشد سخن 1 ماه قبل نیکلای سارکوزی علیه حجاب را که در مجلس این کشور بیان کرده یادآوری کنیم، او گفته بود: حجاب نشانه بردگی، ناامیدی و یاس زنان مسلمان است و من از پیشنهاد نمایندگان در خصوص درخواست آنان از مجلس برای جلوگیری از گسترش حجاب زنان در فرانسه، حمایت می کنم.
وی خطاب به زنان محجبه گفت:دوست دارم رسماً بگویم که در جمهوری فرانسه به شما خوش آمد گفته نمی‌شود و فرانسه نمی‌تواند بپذیرد و تحمل کند که زنان به عنوان زندانی در پشت میله‌های زندان زندگی کنند و از زندگی اجتماعی محروم باشند!!!
و امروز در کلوب مسیحی اروپا شاهد مضایقات بسیاری –براساس قوانین- برای مسلمانان هستیم.
در فرانسه چند سال قبل حجاب در مدارس و ادارات دولتی ممنوع شد و به نظر می رسد با توجه به سخنان سارکوزی و حرکت‌های آرام و پیوسته رسانه‌های فرانسه علیه حجاب به عنوان نماد تروریسم چندی نخواهد گذشت که شاهد قانون منع حجاب در خیابان‌های فرانسه باشیم.
در هلند و چند کشور اروپایی از ساخت مساجد جدید جلوگیری به عمل می آید؛ در بعضی از ایالت‌های بلژیک، آلمان و اتریش نیز شاهد قانون منع حجاب هستیم.
همچنین در انگلستان شاهد به قتل رسیدن مسلمانان منچستر و لندن هستیم و در اوج آن باید با پیروزی بخش اعظمی از نیروهای ضد اسلامی اروپا در مجلس این اتحادیه، شاهد قوانین دست و پا گیر دیگری علیه مسلمانان باشیم.
اما در این بین نمی توان از قتل محجبه باردار مصری "مروه الشربینی " گذشت. باید گفت شاید بسیاری از رسانه‌های داخلی که یک هفته پس از شهادت مروه خبر آن را منتشر کردند فکر نمی کردند اینگونه جهان اسلام و غرب مجبور به واکنش شود.
مرکل واکنش نشان دهد و بعضی از رسانه های غربی نیز بعد از 12 روز از شهادت وی هر چند گذرا و جهت دار به قتل وی بپردازد.
باید گفت شهادت مروه الشربینی موهبتی الهی است تا شاید به خود بیاییم و به وضعیت مسلمانان اروپا نگاهی تیزبینانه بیاندازیم. چه بسا که بر سیاستمداران عرصه سیاست خارجی ایران است که بدون توجه به انتقادات، به سیاست خارحی فعال، طلبکارانه و مطالبه مند ادامه دهند و حتی آن را عمق ببخشند و چه بسا اگر سیاست خارجی ایران آنچنان که در قبال بوسنی بود ادامه می یافت امروز شاهد شهادت مروه ها نبودیم.