گفتوگو با نماینده ایالت آریزونا در مجلس سنا
اوباما سناتورها را تهدید میکند
مجتبی صادقیان
اشاره:
جان کیل، سناتور جمهوریخواه آمریکایی نخستین کسی است که پس از روی کار آمدن باراک اوباما از سیاستهای کثیف او در تهدید برای پیشبرد برنامههایش سخن میگوید. باراک اوباما که در چهار ماه گذشته همواره سعی کرده تصویری موجه از فعالیتهای سیاسی خود ارائه دهد و درست خلاف رفتار بوش عمل کند، با افشاگریهای جان کیل احتمالا در دردسر جدیدی گرفتار خواهد شد. این سناتور ایالت آریزونا در مصاحبه چندی پیش خود با فاکس نیوز، شبکه طرفدار جمهوریخواهان، به افشای تهدیدات اعضای کابینه باراک اوباما برای ساکت کردن او پرداخته و حقایقی جدید را پیرامون شخصیت وی فاش کرده است.
* آقای جان کیل! شما یکی از مخالفان طرح نجات اقتصادی باراک اوباما بودهاید و در محافل مختلف مشکلات متعدد حاصل شده از این طرح را با دقت مورد بررسی قرار دادهاید و همین اواخر نیز با شدت گرفتن بحران در برخی حوزههای اقتصادی اعلام کردهاید که باراک اوباما برای حفظ آبرو نیز که شده باید اجرای این طرح را متوقف کند و الا مشکلات متعددی اقتصاد آمریکا را تحت تاثیر قرار خواهد داد. گفته میشود بعد از این اظهارات شما مسائلی اتفاق افتاده و تماسهایی برقرار شده است. کمی در این باره توضیح میدهید؟
** بله، درست است. من از همان ابتدا با این طرح مخالف بودم و دوستان من نیز میتوانند با آمار و ارقام نشان دهند که اجرای این طرح با سیاستهای فعلی اوباما میتواند مشکلات بسیاری را برای اقتصاد و جامعه آمریکا به وجود بیاورد. به نظر میرسد این طرح در مسیر اجرای خود اصلا اهداف از پیش تعیین شدهای را دنبال نمیکند و راهی دیگر را در پیش گرفته است.
اصلا اهدافی که برایش تبلیغ فراوانی انجام گرفت محقق نشده است و کار ابعاد دیگری پیدا کرده است. برای مثال این طرح به هیچوجه نمیتواند همانطور که وعده داده شده چهار میلیون شغل ایجاد کند و نرخ بیکاری را پایین بیاورد. علاوه بر این بودجه عظیمی که برای احیای سیستم اقتصادی آمریکا اختصاص داده شده نه تنها در محل مورد نظر خرج نمیشود، بلکه فساد و بی ثباتی فراوانی را در نهادهای مالی به وجود آورده است که این فساد میتواند در ادامه روند جدیتری را به خود بگیرد و پول بیشتری در این میان هدر میرود. در مجموع این طرح هیچ کاری نمیتواند برای حل مشکل بیکاری و دیگر مشکلات فعلی مردم آمریکا انجام دهد.
حرفی که ما زدهایم و این همه جنجال در مورد آن به پا شده این است که تا به حال نیمی از بودجهای که برای این طرح کنار گذاشته شده بود هزینه شده و نتیجهای به دست نیامده است. حال اجازه بدهید تزریق نیم دیگر را متوقف کنیم و این پول را در جایی هزینه کنیم که نیاز فعلی آمریکاست و میتواند نتایج بهتری داشته باشد. برای مثال میتوان بخشی از این پول را به بخش حمل و نقل بازگرداند؛ حوزهای که به دلیل طرحهای بلند پروازانه اوباما متضرر شده و به این پول نیاز وافری دارد یا میتوان از بخشی از آن برای جبران قسمتهایی از کسری بودجه استفاده کرد و نمونههایی دیگر از این دست وجود دارد که باید مورد بررسی بیشتر قرار گیرد.
* بعد از اینکه این مسائل از سوی شما اعلام شد سلسله حوادثی اتفاق افتاد که جالب بود و هدف اصلی ما از این مصاحبه هم بحث درباره این حوادث است. ظاهرا وزیر حمل و نقل نامهای به فرماندار حوزه انتخابی شما یعنی آریزونا نوشت و مسائلی را مطرح کرد، کمی در این باره توضیح میدهید.
**بله، این نامهها بعد از انتقادات ما (جمهوریخواهان) به فرماندار آریزونا نوشته شد. در واقع نه یک وزیر که چهار وزیر به فرماندار آریزونا نامه نوشتند و در آن گفتند که اگر واقعا بنابر گفتههای جان کیل شما این پول را نمیخواهید، واریز آن را متوقف کنیم. این حرف، مساله کوچکی نیست. به عبارت دیگر آنها با این کار ما را تهدید کردهاند که دست از انتقادات خود برداریم. این یعنی دیگر در این مورد حرف نزنیم. این کار احمقانهترین کاری بود که دولت دموکرات میتوانست انجام بدهد.
علاوه بر این دموکراتها از حرفهای ما استفاده تبلیغاتی کردند و مقالاتی را روی سایت خود قرار دادند مبنی بر اینکه جمهوریخواهان نمیخواهند برنامههای اقتصادی اوباما پیش برود و با این کارشکنیها قصد دارند روند سالم اقتصاد آمریکا را متوقف کنند. پر واضح است که همه اینکارها برای این است که ما ساکت شویم و دهانمان را ببندیم و صد البته ما این کار را نخواهیم کرد و در برابر این تهدیدها ساکت نمیشویم و به انتقادات خود از طرح ناکام نجات اقتصاد ادامه خواهیم داد.
* بگذارید کمی در داستان این نامهها دقیق شویم. شما یکشنبه هفته گذشته رسما عدم حمایت خود را از این طرح اعلام کردید. دقیقا میتوانید بگویید چهار وزیر مربوطه نامههای خود را چه موقع برای فرماندار آریزونا ارسال کردند؟
** دقیقا ظرف یک روز پس از اعلام مخالفت در سنا فکر میکنم این نامهها ارسال شده و فرماندار در جریان آن قرار گرفته است.
* پس به نظر میرسد یک نوع انتقامجویی و کار تلافیجویانه در میان بوده است، این طور نیست؟
** دقیقا!
* کمی کار، بچهگانه به نظر میرسد. درست مثل یک دعوای مدرسهای، اینطور نیست؟
** دقیقا، من هم همینطور فکر میکنم و الا اگر دموکراتها پاسخ مناسبی داشتند با این سرعت عمل دست به تلافی نمیزدند.
* آیا فرماندار آریزونا نامههای دیگری هم دریافت کرده مبنی بر اینکه در صورت ادامه داشتن این انتقادات پولهایی که تا به حال دریافت کردهاند را بازگردانند یا مسائلی از این دست؟
** دقیقا اطلاعی ندارم، اما همین چهار نامه کفایت میکند که اصل مساله روشن شود و تازه اینها مکاتبات کتبی است و احتمال مکالمات شفاهی و تهدید آمیز در اینباره هم وجود دارد. البته من در این باره با فرماندار آریزونا صحبت کردهام و او هم همانطور که میدانید و در اخبار هم آمده با انتشار بیانیهای در مقابل این چهار وزیر ایستاده و از ما دفاع کرده است.
* حال بعد از این واکنشها شما قصد دارید چه کاری انجام دهید؟
** ببینید، نگرش ما در این باره کاملا واضح است. ما هم بیانیهای منتشر کردیم و گفتیم که اگر دولت و وزرای مربوطه واقعا استدلال مناسبی دارند و میتوانند دلایل قانع کننده خود را ارائه دهند باید در این بحث شرکت کرده و پاسخهای خود را ارائه کنند. باید مشخص شود میلیاردها پولی که تا به حال تحت عنوان بسته نجات اقتصادی هزینه شده کجا رفته و چه نتایجی را برای مردم آمریکا به دنبال داشته است. باراک اوباما که تا این اندازه خود را درگیر مسائل متعدد سیاست خارجی کرده و در آن واحد میخواهد به همه آنها پاسخ دهد و آنها را به نتیجه مناسبی برساند باید نشان دهد که در داخل چه کاری کرده است و طرح نجات اقتصادی با این عظمت چه مسیری را دنبال میکند. عاقلانهترین کار این است که در این بحث شرکت کنند و پاسخهای منطقی خود را روی میز بگذراند. متوسل شدن به تاکتیکهای احمقانهای نظیر این نمیتواند مشکلی را از آنها رفع کند و راه چارهای پیش روی آنها بگذارد.
* فکر میکنید دولت میتواند به این بهانه بودجه شما را کاهش دهد و پول شما را کم کند؟
** اولا آنها اگر بخواهند هم طبق قانون نمیتوانند چنین کاری را انجام دهند. همه این کارها نمایشی بیش نبوده و نخواهد بود. اینها همه بازیهای سیاسی نخ نما شدهای است که دموکراتها در واشنگتن به راه انداختهاند و به همین دلایل نیز میبینیم که مردم و رایدهندگان از سیاست و سیاستزدگی در آمریکا خسته شدهاند و خیلی توجهی به مراحل مختلف قانونگذاری ندارند و اصلا موضوعات مهم که با سرنوشت آنها در ارتباط است را دنبال نمیکنند. البته داستانی که به وجود آمده میتواند نمایانگر بسیاری از حقایق درباره دولت فعلی آمریکا و سیاستها باراک اوباما و یاران او در حزب دموکرات باشد. اگر بنا باشد دولت اوباما در موارد حساس و در بزنگاههای مهمی نظیر این باز هم به بازیهای سیاسی متوسل شود، آن وقت میتوان ماهیت این دولت را بهتر تشخیص داد و حقایق بیشتری را درباره آنها برای مردم بیان کرد.
* آقای کیل! سوالی که در این میان مطرح میشود این است که چطور میشود در آن واحد چهار وزیر کاملا هماهنگ با هم، نامههای مشترکی را برای فرماندار ایالت شما بفرستند. فکر میکنید این هماهنگی از بالا بوده و از کاخ سفید این دستور را دریافت کردهاند، و مثلا به آنها گفته شده که همزمان فشار واحدی را روی چند سناتور جمهوریخواه وارد و تهدید کنند که میتوانند روی بودجه مانور بدهند و مشکلاتی را در این زمینه برای شما به وجود بیاورند؟
** دقیقا همین مساله وجود داشته است. ببینید، من دو وزیر از این چهار وزیر را به خوبی میشناسم. البته طبیعتا مدرک موثقی از این اعمال نفوذ ندارم، اما ساختار هر چهار نامه نشان میدهد کسانی در کاخ سفید این نامهها را تنظیم کردهاند و از این چهار وزیر خواستهاند پای آنها را امضا کنند. در مساله شهردار فونیکس نیز همین داستان وجود داشت. استدلال اصلی من نیز این است که در هر چهار نامه نوعی سوءتعبیر به چشم میخورد که این فرضیه را تقویت میکند. پس میتوان گفت که صرفا تاکتیکی برای تلافی کردن مساله در میان بوده و الا چهار وزیر مربوطه نمیتوانستند در آن واحد چنین مواضعی بگیرند. حداقل سابقه کار سیاسی من این مورد را تایید میکند. در مجموع مطمئنم که این دستور مستقیما از کاخ سفید صادر شده است.
* آیا دیگر سناتور ایالت آریزونا یعنی جان مککین، رقیب انتخاباتی اوباما و یکی از منتقدان اصلی سیاستهای او نیز به روند انتقادات شما از بسته نجات اقتصادی پیوسته و او هم در این داستان موضع مشخصی دارد؟
** صد البته. جان مککین هم یکی از منتقدان ادامه طرح نجات اقتصادی با روند فعلی است و او نیز در جلسه سنا پیشنهادات متعددی را برای جایگزینی این طرح مطرح کرده است. او هم وقتی از داستان تهدیدها مطلع شد بشدت موضع خود را تقویت کرد و حمایت از من را در اینباره افزایش داد. او هم بشدت از این نامهها ناراحت شده و آن را نشانه ضعف دموکراتها خوانده است.
* آقای کیل! نمیخواهم در اینباره اغراق کنم، اما ظاهر این داستان بیشتر به حق السکوت دادن شبیه است. منظورم این است که به هر حال این چهار وزارتخانه به نحوی تهدید کردهاند که تا زمانی که این انتقادها از سوی نمایندگان این ایالت در مجلس وجود دارد ما هم تصمیم میگیریم که بخشی از بودجههای این ایالت را کاهش دهیم و با این کار اعتراض خود را نشان دهیم، مگر اینکه جان کیل و دوستان او دست از مقاومت در راه اجرای طرح بردارند و اجازه بدهند این برنامه بدون هیچ انتقادی اجرا شود. به نظر شما این کار حق السکوت دادن نیست؟
** ببینید، من در جایگاه فعلی خود نمیتوانم از چنین عنوانی برای این کار استفاده کنم؛ چرا که به هر حال مناقشات حزبی در آمریکا نیز قواعد خاص خود را دارد و استفاده از چنین لفظی میتواند به مشکلات و تبعات ناخواستهای منجر شود. البته مردم عادی این احتمال را برای خود حفظ خواهند کرد و نمیتوانند از ظاهر این داستان چنین استنباطی را نداشته باشند. اما موضع فعلی ما این است که این حرکت، یک حرکت کاملا نابخردانه و ناشیانه از سوی دموکراتها بوده که به هر حال از سوی کاخ سفید هدایت شده و عملا نیز نتوانسته به نتیجه خاصی هم منجر شود. حتی اگر فرضیه دخالت کاخ سفید هم در این موضوع وجود نداشته باشد، باید گفت در دولت فعلی اوباما وزرایی مشغول به کار هستند که هنوز بسیاری از قواعد و رفتارهای ابتدایی سیاست را هم یاد نگرفتهاند و پای نامههایی را امضا میکنند که مطمئنا بزرگان حزبی آنها نیز نمیتوانند آن را بپذیرند. متاسفانه همانطور که گفتم در رفتار دموکراتها سردرگمی خاصی وجود دارد و این مساله از راس حزب به طبقات پایین آن تزریق میشود؛ یعنی دلبستگی و شیفتگی خاص دولت اوباما به درگیر شدن با مسائل پیچیده سیاست خارجی آن هم درست در ماههای اول حضور در قدرت و در روزهایی که آمریکا یکی از سختترین دورههای اقتصادی خود را تجربه میکند، عامل اصلی چنین مسائلی است.
این شاید از بدشانسیهای اوباما بوده که در یکی از سیاهترین مقاطع اقتصادی دولت آمریکا را تحویل گرفته اما به نظر میرسد هنوز ابعاد مساله به درستی درک نشده و اگر دولت آمریکا نتواند مشکل بیکاری را برای مردمش حل کند، تلاش برای حفظ وجهه و اعتبار در عرصه دیپلماسی خیلی نمیتواند گزینه مناسبی برای جلب حمایتهای عمومی باشد.
* بگذارید برای سوال آخر به یکی دیگر از انتقادات مهم از دولت اوباما در روزهای اخیر بپردازیم. انتخاب خانم سوتومایر به عنوان قاضی دادگاه عالی ایالات متحده یکی از مباحث داغ هفتههای گذشته بوده است. نظر شما درباره خانم سوتومایر فارغ از اقلیت نژادی او چیست؟ فکر میکنید نقطه قوت و نقطه ضعف اصلی او چیست و اساسا اوباما چرا شخصی مانند او را برای این پست انتخاب کرده است؟
** نقطه ضعف اصلی سوتومایر که بسیاری از مخالفان او نیز روی آن انگشت گذاشتهاند نظرات خاصی است که او در حقوق دارد و کتابها و مقالاتی را نیز در این باره منتشر کرده است. برای مثال او معتقد است که میتوان از سیستم حقوقی خارجیها نیز در صدور حکم استفاده کرد و علاوه بر این مسائلی چون جنسیت یا حقوق اقلیت نیز میتواند در صدور حکم و قضاوت یک قاضی نقش داشته باشد. اینها مسائلی است که میتواند با روند کلی قضایی در ایالات متحده در تضاد قرار گیرد. نقطه قوت اصلی او نیز این است که سابقه بلندی در سیستم قضایی داشته و پلههای مختلف قضاوت را یکی پس از دیگری پیموده است. همه اینها نشاندهنده این است که او میتواند با این تجربه وسیع احکام مناسبی در پروندههای مهم در آینده صادر کند، اما در مجموع سوتومایر شخصیت جالبی است و انتخاب او به این سمت حرکتی مهم از سوی اوباما محسوب میشود. البته من و بسیاری دیگر از جمهوریخواهان با این انتخاب مخالف هستیم و مخالفت خود را نیز اعلام کردهایم. فکر میکنم اوباما در اینباره نیز نشان داد در اکثر امور میخواهد از اسلاف خود متفاوت باشد و روندی تحولطلبانه را اتخاذ کند. اینها فی نفسه ایرادی ندارد، اما شاید خیلیها در آمریکا این روند اوباما را نپذیرند و حتی در آینده در برابر آن موضعگیری کنند که این میتواند روند کلی کار اوباما را مختل کند.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
