نابودی حزب‌الله غیرممکن است

* آقای « اونیری » ! پیروز این جنگ کیست؟
** حزب الله در پانزدهمین روز جنگ همچنان موثر و جنگنده ظاهر شده است که این امر در نوع خود یک پیروزی بزرگ در تاریخ ملت های عربی به شمار می رود. وقتی یک مشت زن سبک وزن در برابر یک مشت زن سنگین وزن می ایستد و مبارزه را تا 15 راند ادامه می دهد این مسئله صرف نظر از نتیجه نهایی در نوع خود یک پیروزی برای او محسوب می شود.
* آیا می توان حزب الله را از مرزها دور کرد؟
** این سوال از عدم آشنایی و شناخت شما از ماهیت حزب الله نشات می گیرد. عجیب نیست که این سازمان به عنوان « حزب الله » شناخته می شود نه « جیش الله » (ارتش خدا). حزب الله یک کیان سیاسی است که عمق ریشه هایش را باید در میان ساکنان شیعه جنوب لبنان جستجو کرد . حزب الله عملا نماینده شیعیان لبنان یعنی 40 درصد از ساکنان این کشور است که اگر به این تعداد بقیه مسلمانان لبنان را نیز اضافه کنیم نماینده اکثریت است . از بین بردن و نابود کردن حزب الله تنها در صورتی ممکن است که ما تمامی ساکنان شیعه لبنان را نابود کنیم یعنی اینکه دست به یک پاکسازی نژادی بزنیم که عقلا غیرممکن است . آری ساکنان روستاها و شهرهای جنوب به محل زندگی شان باز می گردند و حزب الله چه می شود از نو جان می گیرد.
* اگر ارتش لبنان در خط مرزی مستقر شود آیا خطر حزب الله از بین می رود؟
** این یکی از شعارهای دولت ماست . دولت استقرار نیروهای ارتش در خط مرزی لبنان با اسرائیل را پایه اصلی پیروزی های خود می داند. اجرای چنین امری باور کردنی است ; البته نه برای هر کس بلکه برای کسی که از پیچیدگی های داخل لبنان چیزی نمی داند . کسی که در زمان جنگ 1361 در داخل لبنان بود و می دید که ارتش لبنان چگونه فعالیت می کند به این نکته پی می برد که این ارتش یک نیروی نظامی حقیقی و جدی نیست . علاوه بر این شمار زیادی از افسران و سربازان آن را شیعیان تشکیل می دهند و این نیرو به هیچ وجه به روی حزب الله سلاح نخواهد کشید. شکل استقرار ارتش لبنان در منطقه جنوب منوط به موافقت حزب الله است البته هر روز بقای ارتش این کشور در این منطقه در گرو نظر حزب الله است .
* آیا این امکان وجود دارد که با استقرار یک نیروی بین المللی در مرزها در کنار ارتش لبنان از تهدیدات حزب الله کاست؟
** همان طور که پیش از این گفتیم اینها شعارهایی هستند که چهره های دیپلماتیک سر می دهند; افرادی که به دنبال راهکاری هستند که بتوان بسیار راحت در مورد آن به توافق رسید. کمک نیروهای بین المللی به ارتش لبنان یک رویای زیباست به ویژه اگر به واژه نیروهای بین المللی صفت « قوی » را نیز اضافه کنیم .
* وظیفه این نیروی قدرتمند بین المللی چیست؟
** مدعی می شوند که این نیرو وظیفه دور کردن حزب الله از مرزها را دارد البته دیگر همچون نیروهای « یونیفل » که از همان روز اول کسی اعتنایی به آنها ندارد از حرف استفاده نمی کند; بلکه از ابزار زور استفاده خواهند کرد.
اگر این نیروی بین المللی با موافقت تمامی طرف ها به ویژه اسرائیل و حزب الله نقش محوری را در خط مرزی ایفا کند این مسئله واقعا راهکاری برای رهایی اسرائیل از گردابی است که در درون آن گرفتار آمده است ; ولی همین ایفای نقش محوری اگر بر خلاف خواست حزب الله باشد جنگ های چریکی علیه نیروهای بین المللی آغاز خواهد شد. سوال این است که آیا این نیروها می توانند در جایی که ارتش قدرتمند اسرائیل دمش را بر پشت خود گذاشت و از آنجا گریخت تاب بیاورند
معضل و مشکل اصلی اسرائیل این است که اگر روزی حزب الله با وجود حضور نیروهای بین المللی اقدام به حمله کرد چه اتفاقی می افتد آیا ارتش اسرائیل نیز وارد جنگ با حزب الله خواهد شد و دست به این ریسک خواهد زد که با نیروهای بین المللی به عنوان نمونه نیروهای آلمانی درگیر شود؟
* اسرائیل گفته است که ما به هیچ وجه حاضر به مذاکره با سوریه نیستیم ; آیا این امر عملی است؟
** وی حرف های زیادی می زند. زبان مقامات اسرائیل یک لحظه از حرکت نمی ایستد. باید بگویم که سوریه بازیگر اصلی این میدان است . به هیچ وجه نمی توان بدون مشارکت مستقیم و یا غیر مستقیم سوریه تدبیری در مورد لبنان اندیشید. همان طور که می دانید شکل گیری حزب الله به جنگ 1361 باز می گردد . در این جنگ بود که حزب الله با تقویت جایگاه خود توانست به موثرترین گروه فعال در لبنان بدل شود. توجه به این نکته ضروری است که اگر حمایت گسترده سوریه نبود هیچ گاه حزب الله چنین جایگاهی را به دست نمی آورد. سوریه در صدد است تا بلندی های جولان را که امروز در دست اسرائیل است پس بگیرد. از همین رو برای سوریه مهم است که اجازه ندهد اسرائیل در آرامش به سر برد و به خاطر آنکه حاضر نیست شخصا دست به چنین ریسکی در مرزهای خود بزند و با اسرائیل درگیر شود از حزب الله به عنوان ابزاری برای سلب آرامش آنها استفاده می کند. مرزهای اسرائیل با لبنان هرگز رنگ آرامش را نخواهند دید مگر آنکه ما با سوریه به توافق برسیم ; به این معنا که بلندی های جولان را به سوریه باز پس دهیم .
* چه نمره ای می توان به شیوه مدیریت نظامی جنگ « اسرائیل » داد؟
** به هیچ وجه نمی توان در کتاب های تاریخ از « دان حالوتس » به عنوان یک فرمانده بزرگ نام برد. این حالوتس است که دولت را به دلایل مختلف به سمت جنگ کشاند; یکی از این علل سرپوش نهادن بر دو شکست نظامی بزرگ یکی در « کرم شالوم » و دیگری در مرزهای شمالی اسرائیل بود. هیچ فرمانده ای مسئولیت این دو شکست را به عهده نگرفت و واضح بود که بهترین کار دراز کردن انگشت تقصیر به سمت رئیس ستاد مشترک ارتش است .
حالوتس اولین رئیس ستاد مشترکی است که از دل نیروی هوایی بیرون آمده است . او به این نکته باور داشت که می توان با استفاده از بمباران های هوایی و با همکاری توپخانه و نیروی دریایی به غائله پایان داد ولی این یک اشتباه بزرگ بود. با وجود آنکه ارتش توانست خسارت های هولناکی را به لبنان وارد کند و ویرانی های فراوانی را بر جای گذارد ویرانی هایی که انتقاد تمامی جهانیان را برای ما به دنبال داشت ولی باز هم نتوانست بر دشمن چیره شود. امروز هم ارتش مجبور شده است تا دست به کاری بزند که همگان از آن ترس داشتند یعنی ارسال نیروهای زمینی به باتلاق لبنان .
ارتش اسرائیل به هیچ کدام از اهدافی که می خواست دست نیافته است . ضمنا نمره ای که شاید بتوان به حالوتس به عنوان یک فرمانده داد صفر است .
* آیا غیر نظامیانی که در حال حاضر زمام دولت « اسرائیل » را در اختیار دارند توانسته اند خود را ثابت کنند؟
** بسیاری از افراد معتقد بودند که دوره بعد از انتخابات دوره غیر نظامی ها و مدنی ها است چرا که نخست وزیر و وزیر جنگ دو غیر نظامی بودند و در صندوق تجربیاتشان تجربه های نظامی دیده نمی شود ; ولی گذشت زمان عکس آن را ثابت کرد. تاریخ نشان داده است سیاستمدارانی که میراث دار کرسی قدرت بر جای مانده از رهبران برجسته هستند دچار اشتباهاتی هولناک می شوند. این افراد تلاش می کنند که ثابت کنند رهبرانی نیرومند و قوی هستند و می توانند تاریخ ساز باشند.
« هری ترومن » را ببینید. او که جانشین فرانکلین روزولت شده بود مسئول زشت ترین جنایت جنگی تاریخ بشریت یعنی پرتاب بمب اتمی بر سر ساکنان هیروشیما و ناکازاکی بود.به آنتونی ایدن نگاه کنید. او که جانشین وینستون چرچیل شده بود جنگ احمقانه سوئیس را به راه انداخت .
دولت اولمرت نیز این جنگ را بسیار زود به راه انداخت بدون آنکه به صورت جدی و دقیق به نتایج کاری که می کند بیندیشد. آری اولمرت و پرتس برای آنکه به چشم ترسو نگاهشان نکنند از مخالفت با درخواست های رئیس ستاد مشترک ارتش هراس داشتند.
* دولت اسرائیل وعده داده بود که وضعیت منطقه بعد از پایان جنگ کاملا متفاوت از گذشته خواهد بود آیا این احتمال وجود دارد؟
** مطمئنا این طور است ولی وضعیت جدید بسیار بدتر از گذشته خواهد بود. یکی از اهداف نصرالله همان ایجاد وحدت میان شیعه و سنی برای مبارزه مشترک با اسرائیل است . ما باید بدانیم که شیعه ها و سنی ها مشکلاتی با هم داشتند ولی وقتی نصر الله به فلسطینی های سنی کمک می کند یعنی اینکه در تلاش برای ایجاد یک دوره جدید است .
ممکن است در منطقه یک جبهه جدید تشکیل شود که در یک طرف حزب الله فلسطینی ها سوریه عراق و ایران حضور داشته باشند. سوریه یک دولت سنی است اما در عراق شیعه ها حضور دارند و حامیان حزب الله هستند. اهل سنت عراق نیز که جنگ هایی شدید با آمریکایی ها دارند حزب الله را تایید کنند. ضمنا این ائتلاف به خاطر مبارزه با آمریکا و اسرائیل از حمایت فراوان ملت های عربی برخوردار است . در آن سو ائتلافی متشکل از عربستان سعودی مصر و اردن قرار خواهد داشت که اندک اندک از میزان محبوبیت اش کاسته می شود. مردم این کشورها نیز به مسئولانشان به عنوان مزدوران آمریکا و اسرائیل نگاه می کنند. ضمنا در این میان محمود عباس تلاش می کند که به این مجموعه منسوب نشود.
* پس چه باید کرد؟
** باید آتش جنگ میان اسرائیل و فلسطین را که منطقه را به درون خود فرو برده است خاموش کرد و با آغاز مذاکرات جدی با دولت منتخب فلسطین حماس را از دایره دشمنان خود خارج کرد. همچنین تدابیر و راهکارهای جدی در مورد لبنان اتخاذ کرد; راهکارهایی که در آن حزب الله و سوریه نیز مورد توجه قرار گیرند. ضمنا در این میان لازم است که از بلندهای جولان عقب نشینی کنیم .
شایان ذکر است که ایهود باراک نیز با مسائل فوق الذکر موافقت کرد و تا چند قدمی دستیابی به توافق نامه صلح پیش رفت ; توافق نامه ای شبیه آن چیزی که مناحیم بیگن با مصر امضا کرد; ولی متاسفانه در لحظه پایانی از افکار عمومی ترسید و از تصمیمات خود صرف نظر کرد.