یهود و صهیونیسم

امام خمینی؛ و "مساله فلسطین"
گرچه فساد و فتنه یهود از قدیم‌ترین روزگاران برای ملت‌های جهان، معروف و شناخته شده بود و امروزه "صهیونیسم" آشکارترین نماد جنایات و درنده‌خویی این قوم در جهان معاصر به شمار می‌آید؛ اما باید اذعان کرد که بسیاری از ابعاد دسیسه‌ها و عمق فتنه‌های پیچیده و پوشیده این طایفه، در گذشته چندان آشکار و شناخته شده نبود و این امر در این روزگار، کم‌کم مورد شناسایی و افشا قرار گرفته است.
از چهل سال پیش، زمانی که سیاست‌های توسعه‌طلبانه رژیم صهیونیستی و برنامه‌های محرمانه و گسترده‌ این رژیم برای ارتکاب هولناک‌‌ترین جنایات قرن هنوز آشکار و برملا نشده بود، امام خمینی؛ با درایت و تیزبینی تمام، در فضای اختناق‌آمیز و خفقان‌آلود رژیم سرسپرده پهلوی، از طریق اعلامیه‌ها و سخنرانی‌های خود، با شهامت و قاطعّیت و سخنرانی‌های خود، بارها خطر یهود و صهیونیسم را برای جهان اسلام مورد تأکید قرار داد.
ایشان در آذرماه 1340 ش.، با هشدار درباره نفوذ صهیونیسم در ارکان دولت شاهنشاهی، اعلام فرمود:
این جانب برحسب وظیفه شرعیه، به ملت ایران و مسلمین جهان اعلام خطر می‌کنم: قرآن کریم و اسلام در معرض خطر است، استقلال مملکت و اقتصاد آن در معرض قبضه صهیونیست‌هاست. به یقین خروش پرصلابت و کوبنده امام در سخنرانی حماسی مدرسه فیضیّه (عصر عاشورای 1383 ه.ق 13= خرداد 1342 ش.) برگ زرینی از تاریخ معاصر این کشور به شمار می‌آید. وی در بخشی از این سخنرانی فرمود:
امروز به من خبر دادند که عده‌ای از وعّاظ و خطبای تهران را برده‌اند سازمان امنیّت و تهدید کرده‌اند که از سه موضوع حرف نزنند: از شاه بدگویی نکنند، به اسرائیل حمله نکنند، نگویند که اسلام در خطر است. و دیگر هر چه بگویند آزادند.
کسانی که دوران استبداد سیاه پهلوی و رعب و وحشت و سکوت مرگبار حاکم بر مجامع سیاسی و روشن‌فکری آن روز را به یاد دارند، به خوبی در می‌یابند که این خروش بت‌شکن امام در آن روزگار، تا چه اندازه شجاعانه و در عین حال هنرمندانه و زیرکانه پیوند میان شاه و رژیم صهیونیستی را تبیین نموده است.
از نگاه آن امام فقید، عامل اصلی سیطره صهیونست‌ها بر سرزمین‌های اسلامی، تفرقه و پراکندگی مسلمانان و سرسپردگی زمامداران ایشان است:
ایشان در بیانات خویش، صهیونیسم را دشمن سرسخت اسلام دانسته و به صراحت اعلام فرمود:
اگر ما همه از بین برویم، بهتر است از این که ذلیل باشیم زیر دست صهیونیسم و زیر دست آمریکا.
زیرا،
مصیبت بزرگ و فاجعه عظیمی که همه مصیبت‌ها و فاجعه‌ها پیش آن ناچیز است، آن است که مشتی تروریست صهیونیست بی‌حیثّیت، به بدترین وجه بر مسلمانان تاخت‌وتاز کنند ... .
زمانی که رسانه‌های امپریالیستی غرب به منظور تحمیل انزوای سیاسی بر جمهوری اسلامی، آن را به داشتن ارتباط با رژیم صهیونیستی متّهم کردند، امام در پاسخ به این اتّهام، ضمن سخنرانی خود در حسینّیه جماران، اعلام فرمود:
... ما اسرائیل را قابل آدم نمی‌دانیم تا این که با او یک ربطی داشته باشیم. ما بیش از بیست سال است که هر جا صحبت شده است، یکی از اموری که در رأس مسائل ما بوده است، اسرائیل بوده است و ستم‌گری اسرائیل. در صورتی که بسیاری از سران ممالک اسلامی یک قدم همراه نبودند که مخالفت با اسرائیل کنند.
امام در مقام مقایسه میان حقارت و ذلت رژیم صهیونیستی با قوّت و کثرت مسلمانان، در تمثیلی نمادین، چنین گفته است: یک دولت پوشالی اسرائیل در مقابل مسلمین ایستاده که اگر مسلمین هر کدام یک سطل آب به اسرائیل می‌ریختند، او را سیل می‌برد. ولی آن چه بیش از همه، رژیم صهیونیستی را غافل‌گیر کرد و همه رشته‌های تبلیغاتی آن را در به فراموشی کشاندن مساله فلسطین، پنبه کرد، طرح ابتکاری امام خمینی در اعلام آخرین جمعه رمضان هر سال، به عنوان "روز قدس" در سال 1358 ه.ش بود.
این طرح چنان سنجیده و حساب شده مطرح گردید که از همان سال، با استقبال پرشور مسلمانان جهان روبه‌رو شد و فلسطینیان، در وزش نسیم حیات‌بخش آن جانی تازه یافتند.
"روز قدس" که روز هم‌بستگی با ملت مظلوم فلسطین و تجدید عهد مسلمانان با قبله نخستین اسلام خوانده شد، آتشی بر جان صهیونیست‌ها افکند که به یقین هرگز نخواهند توانست به راحتی، خود را از آن برهانند.
افزون بر همه آن‌چه گفته شد، بزرگ‌ترین تأثیر امام خمینی(ره) بر روند مبارزات آزادی‌بخش ملت فلسطین، افروختن آتش انقلاب اسلامی و در هم شکستن و اسقاط رژیم شاهنشاهی در ایران بود که محکم‌ترین پایگاه و حلقه استحکام امپریالیسم در منطقه خاورمیانه، پس از رژیم صهیونیستی به شمار می‌آمد.
یک ماه و نیم پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، آمریکا با کشاندن محمدانورالسادات به پای میز مذاکرات صلح کمپ دیوید، در عمل بزرگ‌ترین قدرت خطّ مقّدم جبهه اعراب را از محور دشمنی با اسرائیل خارج ساخت؛ ولی در برابر، انقلاب اسلامی ایران با تأثیرات معنوی عمیقی که بر مسلمانان منطقه و به ویژه در جنوب لبنان و فلسطینیان گذارد، ناگهان کفه اوضاع سیاسی منطقه را به زیان صهیونیست‌ها بر هم زد.
شکل‌گیری سازمان حزب‌الله لبنان، مشکلات جدّی و امنیّتی فراوانی را بر رژیم صهیونیستی تحمیل کرد و با کسب موفقّیت‌های نظامی و ایجاد تلفات بی‌سابقه بر نیروهای نظامی این رژیم، حالت روانی "رعب و ترس" را که ریشه در روحیّات قوم یهود دارد، بر پیکره اسرائیلیان چیره ساخت و این خود، قصّه‌ای دراز و شنیدنی دارد که این مقال را مجال دیگر لازم است.
امّا در باب تأثیر انقلاب اسلامی ایران بر جنبش آزادی‌بخش فلسطین، باید گفت که امام خمینی‌(ره) با روش بی‌سابقه و استثنایی خود در جریان هدایت انقلاب، شیوه نوینی از مبارزات مردمی را به ملت‌های تحت ستم و به ویژه فلسطینیان آموخت و به آنان فهماند چنان‌چه به جای تکیه بر عناصر قومی و ملی و دل‌بستن به تعاملات سیاسی و رجال سرسپرده سیاست، محور مبارزات خود را مبتنی بر باورها و آرمان‌های اسلامی و اراده جمعی و وحدت کلمه کنند، هیچ قدرتی یارای مقابله با آن ملت را نخواهد داشت. تحت تأثیر همین‌ آموزه، جنبش جهاد اسلامی فلسطین، از دل سرزمین‌های اشغالی، سر برآورد. نخستین دبیر کل این جنبش مرحوم شهید فتحی شقاقی، بارها از تاثیر انقلاب اسلامی ایران و شخصیت ممتاز امام خمینی‌(ره)، در شکل‌گیری جنبش مزبور، سخن گفته است.