روزی بزرگ برای عراق

پل برمر/ برمر نماینده رئیس‌جمهور آمریکا در عراق و رئیس کمیسیون ملی دوحزبی در مورد تروریسم
ترجمه: حسن بنانج
جورج بوش سفر خود را به بغداد به انجام رساند. او به نوری کمال المالکی، نخست وزیر جدید عراق گفت: «بدون شرمندگی به چشمانت نگاه می کنم.» با این حال این ملاقات غیرمترقبه چیزی بیش از یک ارتباط مستقیم بود. این دیدار تابلویی از رویدادهایی شگرف هفته گذشته بود که هم نمایانگر آینده عراق و هم جنگ علیه تروریسم هستند. وی در حالی که در سالن یکی از کاخ های سابق عراق ایستاده بود، از عراقی ها خواست که «این لحظه را قدر بشناسند». اکنون نشانه ها حاکی است که آنها در حال رسیدن به چنین درکی هستند. به یمن تلاش های مردان و زنان ارتش آمریکا، دعای میلیون ها عراقی با مرگ «پرنس» القاعده در عراق اجابت شد. ابومصعب زرقاوی مسئول کشتار هولناک هزاران عراقی بی گناه بود. او از هدف القاعده در به قتل رساندن آمریکایی ها حمایت می کرد و خودش تعدادی از شهروندان ما را جلوی دوربین ویدئویی سر برید. تجربه در مواجهه با گروه های تروریستی در ۳۰ سال گذشته نشان می دهد که مرگ زرقاوی به سه طریق به جنگ علیه تروریسم کمک خواهد کرد. اول، خارج کردن یکی از رهبران تروریست از صحنه که اهمیتی نمادین دارد. گروه های تروریستی برای گرفتن انگیزه و الهام، مرید و وابسته به یک رهبر کاریزماتیک هستند. پیامدهای مرگ رزقاوی به دلیل جنگ گسترده ای که القاعده علیه غرب اعلام کرده، فراتر از مرزهای عراق است. در حالی که بن لادن همچنان مخفی است، زرقاوی مهمترین عامل القاعده به حساب می آمد. او اکنون حذف شده است. دوم، این واقعه تنش های داخلی در القاعده را تشدید خواهد کرد. سازمان های تروریستی در زمینه سوءظن، مرموز و ضربه پذیر هستند. اطلاعات محرمانه ای که ما را به زرقاوی رساندند، از درون سازمان او به بیرون درز کردند. بی شک این موضوع موجب نگرانی سایر جانیان در این سازمان خواهد شد. آنها به کدام یک از همقطارانشان می توانند اعتماد داشته باشند؟ در گذشته این عدم اطمینان به نزاع مرگبار و حتی جنگ در درون گروه های تروریستی منجر شده است. افزون بر این میزان اطلاعات به دست آمده از عراقی ها در سال گذشته ده برابر شده اند که بیانگر خسته شدن آنها از وحشی گری تروریست ها است. سوم، مرگ یک رهبر تروریست بر کارایی عملیاتی این گروه، دست کم در دوره ای کوتاه، تاثیری جدی دارد. اعضای گروه مسیر را گم کرده اند، بسیاری از آنها در تلاش هستند تا رهبر جدید شوند. سوءظن و عدم اطمینان دست کم توان آنان را برای اتخاذ یک راهبرد در حملات هماهنگ، تحلیل خواهد داد. اما مرگ زرقاوی یک مرحله مهم است، نه یک پیروزی. بی شک خشونت و تروریسم بیشتری را شاهد خواهیم بود. این پدیده ای جدید در دو سال گذشته است در ۱۴ ماهی که من در عراق بودم نیروهای ائتلاف در حدود ۱۰۰ قتل مرتبط با فرقه گرایی را تایید کردند. تحریک نزاع قومی میان شیعیان و سنی ها، هدف صریح زرقاوی بود. او تمام شیعیان را مرتد می دانست و کورکورانه مردان، زنان و کودکان شیعه را به قتل می رساند. وقتی نیروهای امنیتی عراق و نظامیان ائتلاف نشان دادند که در توقف حملات ناتوان هستند، برخی از شیعیان به نیروهای خود متوسل شده و دست به اقدامات انتقامجویانه زدند. با وجود خشونت و تروریسم در عراق، این کشور پیشرفت های سیاسی شگرفی داشته است. زرقاوی دو سال پیش در نامه ای غیرمعمول به پیروانش گفت که دموکراسی در حال ظهور در عراق است و در یک عراق دموکراتیک، جایی برای آنان نیست. در هنگام برگزاری سه انتخابات در سال گذشته، خشم و نفرت زرقاوی نسبت به دموکراسی در پیامش به مردم عراق کاملاً هویدا شد: «رای بدهید، کشته می شوید.» از این رو هر عراقی که به پای صندوق رای می آمد، زندگی اش را به خطر می انداخت. با این وجود در انتخابات ۱۵ دسامبر میزان مشارکت مردم بیشتر از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا طی ۱۳۰ سال گذشته بود.اصلی ترین رمز موفقیت در عراق برقراری امنیت است و اصلی ترین راه دستیابی به امنیت نیز ناکام گذاردن شورش سنی ها است. این اقدام می تواند به حمایت القاعده از آنان خاتمه داده و بهانه شبه نظامیان شیعه را برای گرفتن کنترل اوضاع از دستشان خارج خواهد کرد. این موفقیت فرصتی به دولت عراق خواهد داد تا اقتصاد را احیا کرده و به مسیر خود به سوی دموکراسی تمام عیار، ادامه دهد. آنچه ضرورت دارد، انجام یک عملیات نظامی برای شکست شورشیان است. در این طرح عملیاتی باید سئوالاتی که در مورد تعداد، نوع و آرایش نیروهای ائتلاف وجود دارد، مورد توجه قرار گیرند. بیانیه هفته پیش نخست وزیر عراق در مورد یک عملیات بزرگ برای تامین امنیت عراق ممکن است اولین گام در جهت چنین طرحی باشد. ما باید هم اکنون با حمایت در حد توان خود از دولت عراق، قدر این فرصت را بدانیم. بوش در کنفرانس مطبوعاتی خود گفت که موفقیت نهایی به عراقی ها بستگی دارد و این درست است. اما وی در عین حال تاکید کرد که ما نیز آن چه لازم باشد برای تحقق هرچه بهتر این موفقیت، انجام خواهیم داد. این در حالی است که برخی در آمریکا از تعیین جدول زمانی برای عقب نشینی نیروهای مان سخن می گویند. عقب نشینی نیروهای ما پیش از آن که عراقی ها توانایی دفاع از خود را پیدا کنند، موجب تشویق تروریسم شده و امنیت آمریکا را به مخاطره خواهد انداخت. این خیانت به دولت دموکراتیک عراق و بی احترامی به رشادت های مردان و زنان نظامی ما خواهد بود. تمام تماشاگران نمایش عراق - مردم عراق، مردم آمریکا و تروریست ها در هر جایی از دنیا - باید بدانند که اهداف ما در این کشور پیروزی است و ما هر چه که لازم باشد برای مسلط شدن به انجام می رسانیم.