نه نژادپرستیم و نه ضدنژاد، طالب حقیقت هستیم

* آقای رامین، نظر شما درباره انتقاداتی که به موضوع برگزاری کنفرانس هولوکاست در تهران مطرح می شود چیست؟
** به نظر می رسد منتقدین محترم به پرسش های اساسی ما پاسخی نمی دهند. مثلا بنده می پرسم: 1) غربی ها 27 سال است از ضد انقلاب علیه نظام اسلامی بهره می گیرند، آیا ما اجازه نداریم متفکران منتقد آنها را در برابر خودشان حمایت کنیم؟ 2) غربی ها 7-6 سال پیش کنفرانس برلین را به قصد براندازی نظام و با مشارکت ضدانقلاب علیه ما برگزار کردند. پاسخ ما تاکنون چه بوده است؟ و دوستان منتقد ما تاکنون چه اقداماتی را به طور متقابل انجام داده اند. در قبال پرونده سازی های مکرر و پایان ناپذیر غربی ها علیه کشورمان کدام برنامه ها طراحی و اجرا شده است؟ 3) در برابر تحمیل اسرائیل بر منطقه اسلامی خاورمیانه و استمرار روزافزون توطئه ها و تهدیدهای این رژیم جعلی علیه تمام ملل مسلمان منطقه ما چه طرحی را ارائه و اجرا کرده ایم؟ 4) برای اینکه جمهوری اسلامی ایران از وضعیت کسالت بار و انفعالی پاسخگویی به استکبار جهانی به موقعیت (پرسشگری از استکبار صهیونیستی) برسد، پیشنهادات علمی این منتقدین محترم چه هستند؟ اگر این دوستان به اقدام دولت انتقاد دارند پیشنهادات مشخص خود را به دولت و ملت عزیزمان ارائه دهند تا ما همه از پیشنهادات سازنده آنان برای اصلاح شرایط جهانی و اصلاح وضعیت خودمان در جهان استفاده کنیم.
* چندی پیش مجمع عمومی سازمان ملل به اتفاق آرا، قطعنامه ای را صادر کرد که هرگونه کار و تحقیق در زمینه هولوکاست را محکوم می کند. به نظر شما طرح این موضوع در مجمع عمومی و صدور قطعنامه ناشی از چیست و چه پیامی را در بردارد؟
** تاثیر برگزاری کنفرانس هولوکاست، چشم انداز جهانی و طرح تاسیس بنیاد جهانی هولوکاست به منظور تشکیل کمیته حقیقت یاب مستقل در جهان، از عملکرد دولت های استکباری و حساسیت هایی که از خود در این زمینه نشان داده اند، مشخص می شود. قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل برای ممنوع کردن افکار عمومی جهان از دستیابی به اطلاعات جامع و کامل راجع به جنگ دوم اروپا و بازخوانی پرونده هولوکاست نشان می دهد که غربی ها و کسانی که بر نهادهای بین المللی مسلط شده اند حقایقی را از افکار عمومی جهان پنهان کرده اند و حالا هم نمی خواهند اجازه بدهند که صاحبنظران، محققان و دانشمندان جهان حتی در غرب در این زمینه تحقیق بیشتری بکنند و یا اطلاعاتی که پژوهشگران به دست آورده اند به افکار عمومی جهان ارائه بدهند.
* شاید در ذهن بعضی این سوال مطرح شود که پیگیری یک موضوعی که حدود 60 سال پیش اتفاق افتاده چه ضرورت و اهمیتی دارد و یا اینکه چه ارتباطی به ما دارد؟
** فراموش نکنیم که غربی ها همیشه با طرح موضوعات اختلاف انگیز تاریخی در میان ملت ها خود را در جایگاه مدعی العموم در جهان قرار داده اند. چرا غربی ها درباره موضوعات منطقه ما و جهان اسلام هر نوع دخالتی می کنند و ما از آنها نمی پرسیم که چرا در امور ما دخالت می کنید و آنقدر در این زمینه به آنها اجازه دخالت و پیشروی داده ایم که حتی وارد مسائل داخلی ما هم شده اند و به ما امر و نهی می کنند که حتی چه علوم و فنونی را می توانید داشته باشید و چه علوم و فنونی را نمی توانید داشته باشید. به نظر می رسد که ما باید برای خود به عنوان یک انسان جایگاه ممتازی را قائل بشویم و اجازه ندهیم که آنها ما را به عنوان جوامع درجه 3 از هر نوع آگاهی و دانایی در مسائل جهانی محروم و ممنوع کنند. از طرف دیگر باید از خود بپرسیم که دولت های استکباری چه مسائلی را در جنگ دوم اروپا از افکار عمومی جهانیان پنهان کرده اند که امروز حاضرند برای جلوگیری از دستیابی افکار عمومی به آن حقایق نهادهای معتبر بین المللی را هم به بازی بگیرند و آنها را هزینه کنند تا یک نوع استبداد قرون وسطایی را در قالب قانون و قطعنامه بر بشریت تحمیل کنند و اجازه تحقیق و مطالعه و پرسش گری را از محققان و دانشمندان جهان بگیرند. در حقیقت آنچه که دولت های استکباری به نام مجمع عمومی سازمان ملل در این قطعنامه اعمال کرده اند شیوه های قرون وسطایی است که هم دانایی را در انحصار افراد و نهادهای خاصی منحصر می کنند و هم از اینکه افکار عمومی بر این آگاهی ها و و اطلاعات اشراف پیدا کنند، جلوگیری می کنند. امروز همان فضای قرون وسطایی را می خواهند در قالب قانون ممنوعیت بحث هولوکاست ادامه دهند.
* به نظر شما این فشارها چه پیامدهایی خواهد داشت؟
** به نظر می رسد هرچه آنان استبداد عریان تری را بر افکار عمومی جهان و بخصوص بر غرب تحمیل کنند زمینه تزلزل حکومت لیبرال دموکراسی غرب را بیشتر فراهم می کنند و نشان می دهند که رژیم لیبرال دموکراسی غرب تمام ادعاهای خود را به هیچ می انگارد و هرگز اجازه آزادی بیان، مطالعه و تحقیق را به اندیشمندان خود غرب هم نمی دهد و فقط هرآنچه را که صاحبان سلطه و قدرت اراده می کنند، محققان باید آنها را تائید کنند وگرنه حق پرسشگری را از صاحبان فکر سلب کرده اند. موضوع هولوکاست پرده از روی دروغ های القایی آنان برداشته است و اولین خود افشاگری آشکار نسبت به شعارهای آزادی بیان و آزادی عقیده آنها به شمار می رود. آن چیزی که در این زمینه قابل تامل است اینکه غربی ها و صهیونیست ها از اینکه اجازه مطالعه و تحقیق در زمینه هولوکاست را به هیچ کس نمی دهند یک خطر بالقوه را علیه قوم یهود در جهان ساماندهی می کنند. خطر این است که آنها به طور اجتناب ناپذیر به افکار عمومی جهان القا می کنند که هولوکاست یا ماجرای قتل عام یهودیان در جنگ جهانی هیچ واقعیتی ندارد، است و در حقیقت آنها با ممنوع کردن تحقیق و تفحص در مورد هولوکاست به طور ضمنی می پذیرند که مدعای هولوکاست یک بهانه ای بیش نیست و هیچ حقیقتی را در برندارد. این وضعیت منجر به آن خواهد شد که افکار عمومی جهان در آینده به این باور قطعی برسند که هیچ اتفاقی علیه یهودیان در جنگ دوم اروپا انجام نگرفته و هولوکاست یک دروغ صهیونیستی و صرفا بهانه ای برای سلطه طلبی آنها بر سراسر در جهان است. امروز جهانیان مشاهده می کنند که اسرائیل هر جنایتی را که انجام می دهد اولا به نام حق ویژه یهودیان مرتکب می شود و ثانیا این جنایات ضدبشری اندک اندک افکار عمومی جهان را علیه یهودیان ملتهب خواهند کرد و این روند سرنوشت قوم یهود را به شدت به خطر خواهد انداخت.
در حقیقت نخستین و خطرناک ترینآسیب ممنوعیت بحث درباره ماهیت هولوکاست متوجه خود یهودیان خواهد بود. آیا آنها متوجه این پروسه که به نظر می رسد یک پروژه غربی- صهیونیستی باشد، هستند؟
* بعضی ها بر این اعتقادند که برگزاری کنفرانس هولوکاست در تهران عامل اصلی تصویب قطعنامه اخیر مجمع عمومی سازمان ملل است. در گذشته سختگیری ها تا این اندازه نبود و ممانعت ها تا این اندازه علنی نشده بود. نظر شما چیست؟
** قطعا این کنفرانس تاثیرگذار بوده است. در این کنفرانس عده ای از محققان و دانشمندان به ارائه نظریات کارشناسی و علمی خود پرداختند و رفتند، اما مهمتر از آن تاسیس بنیاد جهانی هولوکاست به صورت یک سازمان بین المللی مستقل و غیردولتی بود که هدف اصلی آن تشکیل کمیته حقیقت یاب مستقل جهانی است که در زمینه هولوکاست به فعالیت می پردازد و همه صاحبنظران را به همکاری فراخوانده است. وعده زیادی از آنان را از سراسر جهان متوجه و متمایل به خود کرده است. در واقع این قضیه باعث ترس و وحشت صاحبان سلطه در جهان شده که آنها از ابزار سازمان ملل برای جلوگیری از آگاه شدن مردم جهان که حق آنان به شمار می رود، سوء استفاده کنند. بنابراین برخلاف تصور کسانی که آن کنفرانس را عامل منفی در عملکرد سازمان ملل تلقی می کنند باید گفت که آن کنفرانس و متعاقب آن تشکیل بنیاد جهانی هولوکاست بهترین فرصت را برای افکار عمومی جهان فراهم کرده تا همه صاحبان فکر و اندیشه متوجه شوند که سازمان ملل ابزار سلطه در جهان است و آزادی بیان را که ابتدایی ترین حقوق بشر معرفی شده نه فقط تامین نمی کند، بلکه آن را نهی کرده و به دنبال ایجاد استبداد فکری در جهان حرکت می کند. لذا این اتفاق یک نوع خودآگاهی در افکار عمومی جهان ایجاد می کند که اولا غربی های مدعی آزادی بیان را رسوا می کند و ثانیا آلت دست بودن سازمان ملل و شورای امنیت را برملا می کند و ثالثا دانشمندان و خیرخواهان جوامع بشری را وامی دارد که به فکر ایجاد یک ساختار عادلانه و انسانی در آینده جهان باشند. همین افشاگری درباره ماهیت این نهاد باعث خنثی شدن تاثیرات تصمیمات ضدایرانی آن در افکار عمومی جهان خواهد شد.
* شما از ایده تشکیل کمیته حقیقت یاب در بنیاد جهانی هولوکاست صحبت کردید که در کنفرانس هولوکاست مطرح شده بود و اسباب نگرانی مدعیان هولوکاست را فراهم کرد. هم اکنون این کمیته و بنیاد در چه وضعیتی به سر می برد و استقبال از آن به چه صورت بوده است؟
** هم اکنون موضوع بحث این کمیته حقیقت یاب هولوکاست از دست دولت خارج شده و ما به عنوان (سازمان مردم نهاد بین المللیNGO ) با همکاری نخبگان سراسر دنیا به حقیقت یابی و بازخوانی پرونده هولوکاست می پردازیم که شرکت کنندگان کنفرانس هولوکاست در تهران با تاسیس بنیاد جهانی هولوکاست بنده را به عنوان دبیرکل این سازمان غیردولتی انتخاب کردند که دفتر مرکزی این بنیاد فعلا در تهران است و به شرطی که دولت های اروپایی از جمله آلمان، اجازه آزادی بیان را برای محققان تضمین کنند، ما مرکزیت آن را از تهران به برلین منتقل خواهیم کرد و یک شورای مرکزی موقت هم از پنج کشور غربی (کانادا، استرالیا، دانمارک، سوئیس و اتریش) تشکیل شده که کارهای مقدماتی مربوطه را انجام می دهند و تنظیم اساسنامه و مرامنامه و جذب دانشمندان دیگر از سراسر جهان مقدمات تشکیل کنفرانس بعدی را سامان می دهند. به هر حال از آنجایی که عده ای از انگلیس تبارها، ملت آلمان را به عنوان آدم سوز معرفی می کنند که هولوکاست را پدید آورده اند و با همین ادعا آنها را جنایتکارترین ملت جهان جلوه داده اند، از همین رو آلمانی تبارها در اتریش، سوئیس، هلند، فرانسه، لهستان، آمریکا، استرالیا و جاهای دیگر جزء اصلی ترین متقاضیان بازخوانی پرونده هولوکاست هستند. از طرف دیگر دانشمندان آلمانی و دیگران تحقیقاتی که کرده اند نشان می دهد که انگلیسی تبارها ده ها برابر آلمانی ها جنایت علیه بشریت کرده اند، چه در تسخیر قاره آمریکا که دستکم صد میلیون سرخپوست را قتل عام کردند و چه جنایت ها که طی سه قرن متوالی در قاره آفریقا انجام دادند و چه جنایت های دیگری که در کره، ژاپن و ویتنام مرتکب شده اند و چه فتنه هایی که هم اکنون برپا کرده اند.
* آینده این بنیاد را چطور می بینید؟ با وضعیتی که پیش آمده آیا امیدی به نتیجه بخش بودن آن هست؟
** ما که نمی توانیم شرایط ظالمانه حاکم بر خود و جهان را تا ابد تحمل کنیم. وظیفه انسانی و اسلامی ما پیگیری عدالت برای ایجاد صلح و امنیت پایدار برای بشریت است. امروز بازخوانی پرونده هولوکاست، بازخوانی ماجراهای جنگ دوم اروپاست که شکل دهنده حاکمیت امروز جهان است. اگر این پرونده باز شود یک افشاگری و روشنگری علیه حاکمان امروز جهان شکل می گیرد که شرایط فعلی جهان را تغییر خواهد داد. کنفرانس هولوکاست که در تهران برگزار شد، به اعتراف شرکت کنندگان و نخبگان کشورهای مختلف جهانی، دومین کنفرانس تاریخی است که در تهران برگزار شده و چهره جهان را تغییر خواهد داد. کنفرانس اول در سال 1943 به رهبری آمریکا، شوروی و انگلیس در تهران برگزار شد که اداره جهان را میان خود تقسیم کردند و اراده صهیونیست ها را برای تشکیل اسرائیل پذیرفتند. کنفرانس بررسی “هولوکاست، بازتاب جهانی” در واقع با پیگیری و بازخوانی پرونده هولوکاست، جهان را از شر سلطه صهیونیست ها رها خواهد کرد و این برداشتی است که همه آگاهان و صاحبنظران از این قضیه دارند. پس نه جمهوری اسلامی ایران ناآگاهانه وارد این قضیه شده و نه غرب که به تلاطم افتاده و همه همفکران خود را علیه این حقیقت جویی بسیج کرده است. شما می بینید که همزمان با این کنفرانس در اسرائیل، آلمان، فرانسه و آمریکا چهار کنفرانس برای مقابله با کنفرانس تهران برگزار کرده اندو تاکنون صدها برنامه رادیو- تلویزیونی و مقاله و گزارش مطبوعاتی به همراه هزاران سایت اینترنتی را علیه آن به راه انداخته اند. در حالی که رسانه های ما یا سکوت می کنند و گاهی انتقاد می کنند. امروز آشنایان به عهد سیاست، خوب می دانند که عوارض این بازخوانی و حقیقت یابی ماجراهای جنگ دوم اروپا چه تحولاتی را برای جهانیان به همراه خواهد داشت. ما تکرار می کنیم که نه ضدنژادی هستیم و نه نژادپرست بلکه ما طالب تمام حقیقت هستیم و تنها نقش داوری را در این تعارضات غربی ها برعهده گرفته ایم، لذا تصمیم گرفته شد با تشکیل یک NGO از داخل یا خارج برای بازخوانی این پرونده اقدام کنیم و از طریق مجامع بین المللی موضوع را پیگیری خواهیم کرد. دولت هم در این زمینه هیچ مسئولیت دیگری نخواهد داشت.
* چه شد که وزارت خارجه به عنوان یک ارگان دولتی این کنفرانس را برگزار کرد؟
** ما دیدیم که در جهان کسی جرات طرح و پیگیری این موضوع را ندارد. هرکس که سخنی گفته یا مطلبی منتشر کرده، قبل از اینکه امکان هر نوع پیگیری را داشته باشد بلافاصله ساکت و زندانی و محروم اش کرده اند. حتی همان موقع مطرح شد که کنفرانس غیردولتی برگزار شود و دولت ما هم از آن حمایت کند. اما معلوم شد که هیچ بازتابی در جهان نخواهد داشت و کاملا بایکوت خبری می شود. نه می گذارند کسی را دعوت کنیم و اگر کسی هم بیاید، مطرح نمی شود و بالاخره بازتابی نخواهد داشت، بنابراین نظام برای شکستن این جو روانی ایجاد شده در جهان و تغییر موضع انفعالی ما و اصلاح شرایط در عرصه بین الملل تصمیم به شکستن این تابو در عرصه بین المللی گرفت. این موضوع گستره عملکرد یک نظام مستقل و حتی یک ملت بزرگ عدالتخواه است که می باید با اقدام خود، جرات طرح سوال را به همه حقیقت طلبان و اصلاح طلبان جهانی بدهد. اگرچه این کنفرانس برای طرح سوال درباره ماهیت هولوکاست یک اقدام رسمی حکومتی در سطح تحقیق و مطالعه و پژوهش بود، اما اقدام یعنی تاسیس بنیاد جهانی هولوکاست به منظور تشکیل کمیته حقیقت یاب به صورت یک NGO بین المللی و با حضور نخبگان و صاحب نظران از سراسر جهان یک نهضت خیرخواهانه و عدالت طلبانه بر ضددروغ پراکنی و ظلم و فساد و استبداد جهانی است. ما در مسیری که قرار گرفته ایم به یک همفکری و همراهی جمعی احتیاج داریم. این یک عرصه نو در تعامل ملی و ایجاد تفاهم جهانی است. همه به تجربیات و تذکرات یکدیگر محتاجیم. اگر رسانه های ما در این عرصه وارد بشوند می توانند فصلی نو در تاریخ معاصر بشر را رقم بزنند.
گاهی اوقات از اینکه رسانه های ما در این زمینه سکوت می کنند، متعجب می شوم. اما وقتی که مشاهده می کنم بعضی از دوستان در جهت تخریب این جریان ضداستکباری حرکت می کنند، دلم می گیرد و دوست دارم در یک فضای صمیمانه با آنها به همفکری بپردازم تا با همدلی و همراهی آنها این راه خیرخواهانه برای بشریت را تا پایان طی کنیم.