حامی یا ناقض حقوق بشر؟

آمریکا اخیراً گزارش حقوق بشر کشور های دیگر در سال 1998 را منتشر کرد که در آن بدون هیچ استدلالی شرایط حقوق بشر در 190 کشور جهان محکوم شده است اما در مورد وضعیت حقوق بشر در آمریکا یک کلمه نیز ذکر نشده است.
در حقیقت دولت آمریکا که همیشه به شرایط حقوق بشر در دیگر کشورها نمره می دهد از مردم خود و جامعه بین المللی پایین ترین نمره را می گیرد.در آمریکا 63 درصد مردم اعتقاد دارند که فقیران همیشه مورد تبعیض قرار می گیرند,بیش از 50 درصد معتقدند که حقوق معلولان,پیران و افراد بومی پایمال می شود و 41 درصد می گویند: حقوق سیاهان رعایت نمی شود و 70 درصد سیاهپوستان ابراز می دارند که تبعیض نژادی در آمریکا رایج است.
در آمریکا همچنان شدید ترین اقدام های جنایتکارانه صورت می گیرد و بطور متوسط هر روز 65 نفر بر اثر زورگویی کشته می شوند و 6000 نفر دیگر معلول می گردند.اقدام های جنایتکارانه در میان نوجوانان نسبت به دهه 60 بیش از 6 برابر افزایش یافته است.آدم کشی توسط نوجوانان آمریکایی از سال 1984 تا 1994 به میزان دو برابر افزایش یافته است,در حال حاضر نسبت ارتکاب جنایت توسط نوجوانان آمریکایی از هر کشور دیگری در جهان بالاتر است و سه چهارم کل جنایات در میان کشورهای توسعه یافته در آمریکا انجام می شود.در این کشور همه ساله تعداد زیادی انفجار با اهداف جنایتکارانه صورت می گیرد,به طوری که در سال 91 تا 95 جمعاً 14 هزار و 200 مورد انفجار روی داده و 456 نفر کشته و 3839 نفر مجروح شدند و 61/1 میلیارد دلار خسارت به بار آمد.
تعداد سلاح های گرم در میان مردم آمریکا از هر کشور دیگری در جهان بیشتر است.بطوریکه تا سال 97 بیش از 200 میلیون اسلحه گرم در اختیار مردم بود و این مسا’له تهدیدی جدی برای جان و امنیت مردم این کشور شده است.همه ساله در آمریکا بیش از یک میلیون جرم و جنایت با استفاده از اسلحه گرم انجام می شود و بیش از 20 هزار نفر در این حوادث جان می بازند.در این زمینه امنیت مدارس و دانشگاههای آمریکا نیز بشدت تهدید شده و بطور مستمر حوادث جنایتکارانه با استفاده از سلاح گرم در این مراکز آموزشی روی می دهد.در این زمینه دولت آمریکا اعلام کرده است که جرم و جنایت در حال کاهش است اما رسانه های خبری و مردم این ادعا را باور ندارند.
دولت آمریکا این کشور را بهشت آزادی می نامد اما تعداد زندانهای این کشور در رده نخست جهان است.در سال 96 بیش از 5/5 میلیون نفر در آمریکا مجازات شدند که یک رکورد تاریخی محسوب می شود.تعداد زندانیان در آمریکا از 740 هزار نفر در سال 85 به 7/1 میلیون نفر در سال 97 افزایش یافته که نسبت رشد سالانه آن 1/8 درصد است.در بهشت آزادی بیماران روحی نیز راهی زندان می شوند بطوریکه 200 هزار نفر از زندانیان در این کشور از این گروه بیماران روحی هستند.شرایط زندانهای آمریکا بسیار وحشتناک است و با زندانیان مناسب برخورد نمی شود و زورگویی علیه آنان کاملاً رایج است.در زندان های آمریکا از شلاق و دیگر وسایل علیه زندانیان استفاده می شود و از سال 1996 بیش از 60 نفر در اثر اینگونه رفتارها کشته شده اند.در برخی زندان های آمریکا زندانیان در شرایط بسیار نامساعدی بسر می برند و در تابستان گرمای بیش از 40 درجه و رطوبت بیش از 95 درصد را تحمل می کنند و بیماری ایدز در این زندان ها کاملاً رایج است.برخی گزارش ها نشان می دهد که از هر هزار زندانی در آمریکا 2/5 نفر ایدز دارند.
در آمریکا افراد بطور غیر عادلانه محکوم به مرگ می شوند و قضات ها بر اساس نژاد و شرایط اقتصادی انجام می گیرد.زورگویی پلیس در آمریکا از مواد مهم نقض حقوق بشر در این کشور است.برخی گزارش ها نشان می دهد که رفتار خشونت آمیز پلیس آمریکا در جهان بی همتا است.نیروهای پلیس در آمریکا بین سالهای 80 تا 95 بیش از 125 نفر را بر اثر بدرفتاریهای خود کشته اند و در این بین تنها یک پلیس بخاطر این گونه رفتار مجازات شده است.در سال96 بیش از 500 هزار آمریکایی توسط پلیس این کشور مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و این شرایط همچنان ادامه دارد.
در آمریکا همیشه ادعا می شود که مطبوعات آزاد هستند اما این آزادی تنها یک افسانه است.در آمریکا مطبوعات بطور جدی تحت کنترل چند مو’سسه بزرگ هستند و این مو’سسه ها در اختیار ثروتمندان جامعه آمریکا قرار دارند.خبرنگاران آمریکایی برای حفظ شغل و حقوق خود مطابق نظر و تفکرات افراد ثروتمند با نفوذ در این رسانه ها عمل می کنند.کارشناسان اعتقاد دارند این رسانه ها در حقیقت مدافع منافع تجار و سرمایه داران آمریکایی هستند.یک نظرسنجی نشان می دهد بیشتر آمریکایی ها نسبت به آزادی مطبوعات در این کشور شک و تردید دارند و 80 درصد آنان معتقدندکه این رسانه ها برای اهداف تجاری و اقتصادی,خبرسازی می کنند.
آمریکا ثروتمندترین کشور جهان است اما به علت وجود دو قطب فقیران و ثروتمندان,جامعه این کشور همچنان از معضل فقر,گرسنگی و بی خانمانی,رنج می برد.بیشتر ثروت آمریکا در دست یک اقلیت است,به طوری که دارایی یک درصد جمعیت آمریکا از دارایی 90 درصد دیگر مردم این کشور بیشتر است.در همین حال درآمد فقیران آمریکا بین سالهای 79 تا 95 حدود 9 درصد کاهش یافته است,اما درآمد ثروتمندان آمریکایی 26 درصد رشد کرده است.
فاصله درآمد ثروتمندان و فقیران در آمریکا در حال حاضر به بدترین شرایط خود در 20 سال اخیر رسیده است.در سال 1974 تعداد کسانی که در آمریکا زیر خط فقر زندگی می کردند 16 درصد جمعیت بود اما این میزان در سال 97 به 19 درصد رسید.در سال 90 بیش از 30 میلیون گرسنه در این کشور وجود داشتند.تعداد گرسنگان آمریکایی در 10 سال اخیر 50 درصد رشد کرده است.
در سالهای اخیر تبعیض نژادی در آمریکا تشدید شده است.در آمریکا زندگی برای سیاهپوستان بسیار سخت است و از حقوق برابر برای مشارکت در امور دولتی برخوردار نیستند.در انتخابات سال 1997 از 4/10 میلیون نفر را’ی دهنده سیاهپوست,بیش از 46/1 میلیون نفر از حق طبیعی خود محروم شدند.در برخی ایالات آمریکا دولتهای محلی شرکت سیاهپوستان در امور دولتی را محدود می کنند.تبعیض نژادی در آمریکا بر شرایط اقتصادی سیاهان نیز موثر بوده است بطوریکه بر اساس آخرین سرشماری ها,درآمد مالی سیاهان یک دهم درآمد مالی سفید پوستان آمریکایی است.در آمریکا نسبت فقر خانواده های سیاه پوست نسبت به خانواده های سفید پوست 15 درصد بیشتر است و افراد سیاه در برابر سفیدپوستان در شرایط برابر تحصیلی و دیگر امتیازها فقط یک سوم شانس استخدام دارند.سیاهان 12 درصد جمعیت آمریکا را تشکیل می دهند اما 2/54 درصد زندانیان این کشور از میان سیاهان هستند و احکام اعدام صادره برای سیاهان ده برابر سفیدپوستان است.
در سالهای اخیر قهر و زور علیه سیاهان دوباره شدت گرفته است,به طوری که در سال 97 بیش از 162 کلیسای سیاهان توسط سفیدپوستان به آتش کشیده شدکه 90 درصد اهداف آنان بر اساس نژادپرستی بوده است.
در آمریکا همچنین تبعیض شدید بر اساس جنسیت وجود دارد.در حالی که 94/50 درصد جمعیت آمریکا را زنان تشکیل می دهند اما تعداد زنانی که در کنگره این کشور هستند 4/10 درصد کل نمایندگان است.زنان آمریکایی در کسب شغل بشدت با تبعیض مواجه هستند و به همین خاطر میزان بیکاری در میان آنان 50 درصد بیش از مردان است.در همین حال مردان و زنان در آمریکا برای انجام کار مشابه دستمزد برابر دریافت نمی کنند.اکنون در اغلب رده های تخصصی تعداد زنان شاغل در موسسات آمریکایی بسیار کمتر از مردان است.طبق گزارش سازمان بین المللی کار,شرایط اشتغال برای زنان در آمریکا از 152 کشور جهان بدتر است.در آمریکا همچنین زنان از اهمیت لازم برخوردار نیستند و تعداد پرونده های تجاوز با قهر و زور به زنان در آمریکا بیش از هر کشور دیگری در جهان است.بر اساس گزارش دولت آمریکا در سال 98 نزدیک به 18 درصد زنان آمریکایی با تجاوز مواجه شده اند.افزایش تعدی به حقوق زنان موجب شده است 10 میلیون زن آمریکایی برای حفاظت از جان خود اسلحه گرم حمل کنند.شرایط حقوق بشر برای کودکان و نوجوانان آمریکایی نیز ناگوار است.همه ساله حدود 7 هزار کودک و نوجوان آمریکایی در عملیات زورگویانه کشته می شوند.نسبت قتل افراد کمتر از 15 سال در آمریکا 12 برابر کشورهای توسعه یافته است.خودکشی در میان نوجوانان و کودکان آمریکایی نیز در جای نخست در جهان قرار دارد بطوریکه هر روز 6 نفر در چنین سنینی در آمریکا خودکشی می کنند.همچنین هر ده ثانیه یک کودک آمریکایی با بدرفتاری اجتماعی مواجه می شود که در میان آنان 130 هزار نفر در سال مورد تجاوز جنسی قرار گرفته اند.استخدام کودکان با مزد کم در آمریکا بسیار رایج است.
آمریکا همیشه دیگر کشورها را به هماهنگ نبودن با معیارهای بین المللی حقوق بشر متهم می کند, اما این کشور حاضر نیست این معیارها را خود رعایت کند.آمریکا یکی از دو کشوری است که پیمان حقوق کودکان را نپذیرفته است.این کشور همچنین به پیمان لغو تبعیضات علیه زنان نپیوسته است و سایر پیمان های بین المللی حفظ حقوق بشر را پس از گذشت چندین دهه از پذیرش، به اجرا درآورد. پیمان حقوق اجتماعی و فرهنگی در سال 1977 توسط آمریکا امضاء شد اما با گذشت 22 سال هنوز تصویب و اجرا نشده است. دولت آمریکا همچنین از پذیرش پیمان حقوق بشر قاره آمریکا امتناع کرده و پیمان های حقوق اتباع و لغو شکنجه را بی اهمیت شمرد.
آمریکا خود دارای وضعیت مناسبی در رعایت حقوق بشر نیست و در چنین شرایطی می خواهد پلیس حقوق بشر در جهان باشد و دیگر کشورها را سرزنش کند رهبران آمریکا بهتر است شرایط حقوق بشر در کشور خود را سروسامان دهند و در امور داخلی دیگر کشورها دخالت نکنند. رهبران آمریکا در مورد مسا’له حقوق بشر در داخل کشور خود کاملاً شرمنده و سرافکنده هستند و به جای حل مسائل داخلی خود به دخالت در امور دیگر کشورها می پردازند. در آمریکا با تبلیغات دروغین سعی دارند این کشور را به عنوان سمبل آزادی مطرح کنند تا بتوانند ابزاری برای دخالت در دیگر کشورهای جهان داشته باشند.
خبرگزاری جمهوری اسلامی
بمباران عراق توسط آمریکا برای کودتا
کودتا ؛ سیاست جدید آمریکا در عراق
ترجمه محمدرضا خداقلی پور
خبرگزاری رویتر
مقامات و تحلیلگران در اروپا و آمریکا می گویند: آمریکا از طریق بمباران کم دامنه عراق می کوشد روحیه نظامیان عراقی را تضعیف وآنها را به کودتا علیه صدام حسین ترغیب کند. (والتراسکولومب) معاون وزیر دفاع آمریکا در کمیته نظامی( سنا ) در ماه گذشته میلادی گفت: ما امیدواریم که بتوانیم شرایط سیاسی و نظامی ای پدید آوریم که منجر به تغییر موفقیت آمیز رژیم در بغداد شود. وی افزود: با کمک انگلستان، آمریکا دامنه حملات روزانه خود را به دفاع هوایی و سیستم های ارتباطی عراق که در پاسخ به مقابله غیرقانونی رژیم این کشور با مصوبات بین المللی درباره محترم شمردن مناطق پرواز ممنوع در شمال و جنوب عراق صورت می گیرد، گسترش داده است.
سیاستگذاران آمریکایی و انگلیسی از این موضوع خوشنودند که سیاست بمباران های کم دامنه، اعتراض و توجه بیش از حد جهانیان را به خود متوجه نساخته است، حال آنکه چهار روز بمباران عراق در ماه دسامبر توجه اذهان عمومی را جلب کرد و درپی آن، اعتراضات شدیدی به واشنگتن و لندن در گوشه و کنار جهان به چشم خورد. اما همه تحلیلگران، یک صدا، بر این باورند که هیچ تضمینی وجود ندارد که تلاشهای جدیدهم به سرنوشت تلاشهای قبلی دچار نشود و حاکم بغداد همچنان در سر جای خویش بماند.
یک مقام آمریکایی می گوید: به نظر نمی رسد که آمریکا هیچ استراتژی مشخصی داشته باشد، بمباران عراق صرفاً به امید ( روزهای بهتر) صورت می گیرد و اگر آمریکا این را هم انجام ندهد پس چه کند؟ تحلیلگران نظامی غربی می گویند: از این امر متحیرند که چرا صدام ظرف دو ماه گذشته با وجود ضایعات سنگین، از مقابله با متحدین دست برنمی دارد وحتی تجهیزات جدیدی را “برای منهدم شدن” (توسط هواپیماها) به شمال و جنوب گسیل داشته است.
پنتاگون می گوید: ظرف دو ماه گذشته، متحدین حدود 20 درصد از توان دفاعی هوایی عراق را درهم کوبیده اند. در موارد مشابه گذشته، صدام فوراً سیستم های موشکی دفاع هوایی را به منظور نجات آنها از منطقه دور می کرد و پس از چند روز مقاومت از مقابله دست می کشید. یک مقام انگلیسی می گوید: ما دور جدید مقابله با صدام را آغاز نکردیم، اما قطعاً از آن برای کاهش توان نظامی و روحیه ارتش عراق بهره برداری می کنیم. اگر چه صدام ( هرگاه بخواهد)، می تواند به این مقابله پایان دهد.
مقامات آمریکایی می گویند:( افسران ارشد عراقی و یا حتی اعضای خانواده صدام) احتمالاً به سیاست “ خودکشی“ وی معترض خواهند شد و برای حفظ زیربناهای کشور خود از انهدام بیشتر چاره ای خواهند اندیشید. اما برخی دیر از تحلیلگران می گویند با توجه به سرویس امنیتی مخوف عراق و سرکوب شدید ارتش، آیا بمباران های متحدین اندک ندای مخالف در ارتش را نیز خفه نمی کند و افسران متمرد را به صدام وفادار نمی سازد؟
یک گروه مخالف تبعیدی عراقی ماه گذشته گفت: صدام، معاون فرمانده ارتش در جنوب این کشور را به همراه 8 افسر بلندپایه دیگر به جرم تلاش برای کودتا علیه خود را در اواخر ماه ژانویه اعدام کرده است، اما منبع مستقلی این اخبار را تائید نکرده است. تحلیلگران دفاعی به 3 تله احتمالی در سیاست های آمریکا در قبال عراق اشاره می کنند:
1- ممکن است که عراق یک هواپیمای متحدین را سرنگون کند و بدین ترتیب درگیری ها تشدید شود.
2- ممکن است غرب ناخواسته به قتل عام عده زیادی از غیر نظامیان عراقی دست بزند.
3- اعتراضات بین المللی، ادامه سیاست بمباران کم دامنه را ناممکن کند. تاکنون اعتراضات کوچکی در خاورمیانه و سازمان ملل متحد انجام شده است و در غرب، تقریباً هیچکس به مجازات صدام اعتراض نکرده اما ممکن است اعتراضات گسترده ای آغاز شود.
بمباران یک مرکز کنترل خط لوله نفتی عراق به ترکیه در روز یکشنبه گذشته که این خط لوله را برای چند روز از کار انداخت، به نوعی، به صدام خدمت کرد، زیرا نقطه آغاز فشارهای بین المللی برای قطع بمباران ها شد.( بنون سوان ) مدیر اجرایی طرح نفت در برابر غذای سازمان ملل متحد پس از این رویداد گفت: قطع شاهرگ اقتصادی عراق که از طریق ان برای غیر نظامیان غذا و دارو تهیه می شد، بسیار نگران کننده است.
روسیه نیز خواهان پایان سریع حملات در مناطق پرواز ممنوع شد و تاکید کرد که قانون ( پرواز ممنوع ) مشروعیت بین المللی ندارد، زیرا شورای امنیت بر آن صحه نگذاشته است. ریاست اتحادیه عرب نیز از آمریکا و انگلیس در خواست کرد که فوراً به حمله به عراق پایان دهند و برای حل معضل این کشور به دیپلماسی در سازمان ملل متحد متوسل شوند. در این میان، مقامات آمریکایی گفته اند که حمله به مرکز کنترل خط لوله عمدی نبوده است. یک تحلیلگر دفاعی انگلیس نیز گفت که ادامه توافقنامه برنامه نفت در برابر غذا برای آرام نگهداشتن اعراب و مسلمانان ضرورت دارد و نباید متوقف شود.