تاریخ انتشار : ۱۲ شهريور ۱۳۸۸ - ۱۰:۳۹  ، 
کد خبر : ۱۰۵۸۱۵

آمریکا، همان آمریکاست

اشاره: پولیتیکو، سایت تخصصی اخبار سیاسی مربوطه به کاخ سفید و مجالس آمریکاست که از واشنگتن اداره می‌شود. این یادداشت به بررسی ماهیت سیاست ایالات متحده در خاورمیانه می‌پردازد.

متیو وست، پولیتیکو
هشتم اکتبر 2009 هشتمین سالگرد حضور نیروهای آمریکایی،انگلیسی و دیگر نیروهای بین المللی در افغانستان خواهد بود . نیروهای بین المللی هشت سال است که با افراطیونی همچون گروه القاعده، طالبان در جنگ به سر می برند وهنوزهم نتوانستند سران القاعده و طالبان را پیدا کنند.
تاکنون 188 سرباز انگلیسی در افغانستان کشته شدند و ماه جاری نیز خونین بارترین ماه برای نیروهای انگلیسی ازسال 2001 بوده است. سازمان ملل نیز اخیرا اعلام کرده که 2118 غیرنظامی در خشونتهای سال 2008 افغانستان کشته شدند که این آمار بیشتر از آمار سال 2007 بوده است. اما اینکه سازمان ملل تا چه حد توانایی ارائه آمار درست کشتدگان غیرنظامی را دارد، درآن تردید وجود دارد. من هرگز از جنگ عراق و جنگ افغانستان حمایت نکرده ام. دلایل من برای مخالفتم با این دو جنگ نیز هرگز تغییر نمی کند. این دو جنگ نشان دهنده اهداف نظامی امپریالیستی آمریکاست.
در مورد عراق، این جنگ براساس پیش بینی‏های کوتاه بود اما پیامدهای آن خونین و هولناک بوده است. موضوع اینکه این جنگ دنیا را امن تر کرده هنوز هم در جهان مورد بحث است. معتقدم که این دو جنگ دنیا را امن تر نکرده است. آمریکا به رغم سخنوریهایش مبنی بر اینکه تلاش می کند تا دموکراسی و آزادی را در جهان گسترش بدهد و با تروریسم مبارزه کند، هرگز برای امن تر کردن جهان اهمیتی قائل نیست .
سیاست خارجی آمریکا 50 سال است که تغییر نکرده و واشنگتن همیشه در راستای منافع خود و به راه انداختن جنگ گام برداشته است. آمریکا واقعا فکر می کند چند سال پس از جنگ جهانی دوم جهان به طور کامل روی صلح تمام عیار را به خود دیده است؟
*آمریکا تا کنون در چند جنگ دخالت داشته است (مستقیم یا غیر مستقیم)؟
**در حال حاضر آمریکا تقریبا 25 درصد منابع انرژی جهان را مصرف می کند بنابراین در حال حاضر بیشتر از هر زمان دیگری به یک پایگاه قدرت در خاورمیانه نیاز دارد.
برای ایالات متحده همچنین لازم است که توانایی مهار قدرت کشورهایی همچون چین، روسیه و ایران را داشته باشد. باید پذیرفت که حضور آمریکا درعراق و افغانستان هیچ ربطی به گسترش آزادی و دموکراسی ندارد بلکه این حضور به طور مستقیم به رقابت برای به دست آوردن منابع طبیعی و در اختیار گرفتن قدرت بیشتر در روابط پرتنش آمریکا با روسیه و چین مربوط می‏شود.
آنچه که در مورد سیاست خارجی آمریکا بسیار هشدار دهنده است مسیری است که آمریکا اجازه یافته در آن تاریخ را به نفع خود بازنویسی کند.
اشتباه نکنید. جنگ افغانستان به طور کل همان جنگ ویتنام است. این سوال مطرح است: چند سال به طول خواهد انجامید که انگلیسی و آمریکا پرچم سفید را در افغانستان به اهتزاز درآوردند و به جهانیان بگویند که تلاش کردند قبل از اینکه دمشان را روی کول شان بگذارند و فرار کنند،آزادی و دموکراسی را در افغانستان ایجاد کردند؟
*بزرگترین مشکل در افغانستان همان مشکل در ویتنام بوده است؛ اینکه نیروهای هم پیمان نمی دانند واقعا با چه کسی می جنگند؟
**دشمن، گروه و اعضای طالبان است اما موضوع بسیار پیچیده تر از این حرفهاست. نمی گویم نیروهای خارجی به خاطر افزایش شمار تلفات یا به خاطر نداشتن تجهیزات نظامی کافی باید به خانه هایشان باز گردند. بلکه اساسا ماموریت درافغانستان هرگزبه ثمرنخواهد رسید و هرگز تجهیزات کامل در آنجا مستقر نخواهد شد. تلفات نیز بدتر خواهد شد. به این دلیل می گویم نیروهای بین المللی باید از افغانستان خارج شوند چون این نیروها به خاطرهیچ و پوچ کشته می شوند. کشته شدن این نیروها نه سودی برای مردم افغانستان دارد و نه برای غرب.
آمریکا و هم پیمانانش بدانند که حضور نظامی در افغانستان ثبات را برای این کشور به همراه نخواهد آورد وحضور نظامی این کشور را امن تر نکرده است.
این را نیز همه می دانند که جنگ افغانستان به خاطر گسترش دموکراسی و آزادی در این کشور به راه نیفتاده بلکه پای منافع آمریکا در میان است.

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات