تاریخچه‌ای از قتل عام‌های اسرائیل

اقدامات حیرت انگیز و گسترده اسرائیل علیه غیرنظامیان لبنانی که البته چندان در رسانه ها بازتابی نمی یابد نشان دهنده درک ضعیف اسرائیل از سابقه استفاده از زور و خشونت است. اسرائیل از زمان ظهورش در شش دهه پیش، همواره به اصطلاح «به دنبال تروریست ها بوده است» اما اقداماتش همواره تلفات غیرنظامی به دنبال داشته است.
قتل عام طنطوره
طنطوره روستایی است در ۲۴ کیلومتری جنوب حیفا که در ماه مه سال ۱۹۴۸ به اشغال اسرائیل درآمد.
شمار قربانیان اشغال اسرائیل در همان سال در طنطوره دست کم ۲۰۰ غیرنظامی اعلام شده اما بعضی شواهد حاکی از آن است که شمار قربانیان این قتل عام از خونین ترین قتل عام اسرائیل در فلسطین یعنی واقعه دیریاسین بیشتر است.
بعضی از قربانیان قتل عام این روستا را زندانیان جنگی تشکیل می دادند. این روستا پیش از اشغال اسرائیل ۱۵۰۰ نفر جمعیت داشت، اما طی یک شب و فقط طی چند ساعت بیش از ۲۰۰ نفر از جمعیت این روستا قتل عام شدند. صبح روز بعد از قتل عام، روستا تقریباً خالی از سکنه بود چرا که ساکنان آن از وحشت قتل عام گریخته بودند.
قتل عام روستای قیبیا
این قتل عام بعد از حمله آریل شارون وزیر دفاع وقت اسرائیل به روستای قیبیا در کرانه باختری در اکتبر ۱۹۵۳ صورت گرفت. دو واحد از ارتش اسرائیل در این قتل عام به رهبری و فرماندهی شارون شرکت داشتند. در این حمله بیش از ۶۰ فلسطینی کشته شدند و اکثر خانه های روستا ویران شد. چند روز بعد وزارت خارجه آمریکا با انتشار بیانیه ای این حمله را محکوم کرد و خواستار پاسخگویی مسئولان این فاجعه شد. در آن زمان قیبیا تحت کنترل نیروهای اردنی بود اما هیچ مقاومتی در برابر ارتش اسرائیل صورت نگرفت. اسرائیلی ها بعد از کشتار ساکنان روستا و تخلیه آن، در اکثر خانه های آن مواد منفجره کار گذاشتند و آن ها را ویران کردند. آریل شارون بعدها در خاطراتش نوشت برای این حمله و خسارات سنگین آن دستور گرفته بوده و هدف از این قتل عام درس دادن به فلسطینی ها و دیگر اعراب بوده است. این اتفاق با محکومیت گسترده بین المللی و حتی خود اسرائیلی ها روبه رو شد.
کفرقاسم و خان یونس
در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۶ پلیس مرزی اسرائیل در روستای کفرقاسم در منطقه خط سبز در داخل مرز اسرائیل دست به قتل عامی زد که ۴۹ قربانی غیرنظامی از جمله شش زن و ۲۳ کودک داشت. نیروهایی که مرتکب این قتل عام شدند مورد محاکمه قرار گرفتند و به حبس های کوتاه مدت محکوم شدند. اکثر قربانیان را کشاورزان روستا تشکیل می دادند.در همان سال قتل عام دیگری در اردوگاه آوارگان خان یونس در غزه روی داد که ۲۵۰ غیرنظامی در آن کشته شدند. در ۳ نوامبر این سال نیروهای اسرائیلی وارد خان یونس شدند و آن جا را تصرف کردند. سازمان ملل گزارش های مفصلی درباره این قتل عام فجیع منتشر کرده است.
صبرا و شتیلا
نام صبرا و شتیلا به دلیل قتل عام خونین سال ۱۹۸۲ در اردوگاههای فلسطینی در این منطقه از لبنان نامی آشناست.
این قتل عام در سپتامبر ۱۹۸۲ توسط شبه نظامیان مارونی مسیحی (فالانژها) روی داد. شمار قربانیان این فاجعه ۷۰۰ تا ۳۵۰۰ نفر تخمین زده شده است. ابتدا سربازان اسرائیلی این اردوگاهها را محاصره کردند و بعد شبه نظامیان فالانژ با حمایت اسرائیلی ها دست به این قتل عام زدند. صبرا نام محله فقیری است در حومه جنوبی غرب بیروت که در کنار اردوگاه آوارگان فلسطینی شتیلا واقع شده است. اسرائیل مدعی بود سازمان آزادیبخش فلسطین از این اردوگاهها برای حمله به اسرائیل استفاده می کند. قتل عام صبرا و شتیلا هم بر اساس همین ادعا صورت گرفت.
بمباران غانا
بمباران و گلوله باران روستای غانا در جنوب شرق لبنان در آوریل سال ۱۹۹۶ روی داد. در آن زمان بیش از ۸۰۰ غیرنظامی لبنانی در جریان درگیری های حزب الله لبنان و نظامیان اسرائیلی در این منطقه پناه گرفته بودند. در بمباران غانا ۱۰۶ تن کشته و ۱۱۶ نفر مجروح شدند. سازمان های بین المللی این قتل عام را به شدت محکوم کردند.