شرکتهای جنگجو

وال استریت ژورنال
سرویس ترجمه: هزینه های سنگین و سرسام آور جنگ آمریکا در عراق و افغانستان طی چند سال گذشته، فشارهای داخلی بسیاری را برای مردم و جامعه ایالات متحده فراهم نموده است.
ارتش آمریکا شامل سه نیروی زمینی، هوایی، دریایی، است که هر یک بودجه جداگانه ای دارند.
نیروی زمینی با بودجه سالانه 91 میلیارد دلار اعلام کرده است که برای صرفه جویی، استخدام کارمندان غیرنظامی خود را متوقف و خرید تسلیحات نظامی ضروری اش را محدود خواهد کرد. به طوری که براساس برآوردها هزینه تمام شده یک سرباز ارتش نسبت به پنج سال گذشته 60 درصد بالا رفته است. ژنرال «پیتر شوماخر» فرمانده این نیرو می گوید: 17 میلیارد دلار برای تعمیر و جایگزینی تجهیزات فرسوده در عراق و افغانستان نیاز دارد. این ژنرال آمریکایی می گوید: این تغییر به خاطر افزایش شدید هزینه های درمانی پزشکی ارتش است. کارشناسان معتقدند، مشکل اصلی داوطلبانه بودن خدمت سربازی در آمریکاست که پنتاگون را مجبور به تأمین و پرداخت هزینه های بالایی برای سربازان حرفه ای می کند. قبل از این در اواخر ماه گذشته میلادی مرکز تحقیقات کنگره که یک مرکز پژوهشی مستقل است، طی گزارشی اعلام کرد هزینه های جنگهای عراق و افغانستان به زودی از مرز 500 میلیارد دلار خواهد گذشت.
لذا برای مقابله با هزینه های سنگین و سرسام آور جنگی، پنتاگون، با واگذاری بخشهایی از وظایف خود به شرکتهای پیمانکار خصوصی آمریکا، تلاش دارد تا ضمن صرفه جویی در هزینه ها، با برعهده گرفتن تدریجی مسؤولیتهای تدارکاتی، رزمی و اطلاعاتی توسط این شرکتهای خصوصی به یکی از مهمترین ابزارهای نظامی این کشور تبدیل شوند. به گزارش سازمان بازرسی آمریکا، دولت آمریکا طی چند سال گذشته قراردادهای کلانی را به ارزش 270 میلیارد دلار به این شرکتها واگذار کرده است. «کارکنان این شرکتها» به پیمانکاران خصوصی یا «سربازان خصوصی» شهرت دارند و تعداد آنان در عراق بیش از 20 هزار نفر برآورد شده است. فعالیت این پیمانکاران خصوصی، متنوع است که شامل تهیه غذای سربازان، حفاظت جان مقامات سیاسی و بازجویی از زندانیان می شود.
پیتر سینگر، نویسنده کتاب شرکتهای جنگجو، روند خصوصی سازی در ارتش آمریکا را چنین تشریح می کند: فعالیت پیمانکاران در ابتدای دهه 1990 در رسته تدارکات و پشتیبانی آغاز شد. در سال 1991 شرکت هالیبرتون یک قرارداد لجستیکی به ارزش 300 میلیون دلار دریافت کرد. فعالیتهای آنان به تدریج از تدارکات به آموزش نیروهای ارتش و پلیس گسترش یافت. ما شاهد این تحول در اواسط دهه 90 در بوسنی هرزگوین و کرواسی بودیم. اما فعالیت پیمانکاران خصوصی با آغاز جنگ عراق در سال 2003 به اوج خود رسید، به طوریکه تعداد این شرکتها بیشتر شده و به طور مستقیم در عملیاتهای رزمی و اطلاعاتی شرکت می کنند.
«پیتر سینگر» می گوید: بدون حضور گسترده این پیمانکاران وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) مجبور به اعزام دست کم یک لشکر دیگر به عراق بود.
«لری کورب»، مقام سابق پنتاگون، معتقد است، کاخ سفید توانایی و تمایل اعزام چنین نیرویی را به عراق نداشت. تصور کاخ سفید و شخص بوش این بود که پس از براندازی حکومت صدام می تواند خیلی زود عراق را ترک کند و مسؤولیت تثبیت و بازسازی این کشور را به شرکتهای پیمانکار واگذار کند، دولت معتقد بود که ارتش نباید در امر بازسازی سایر کشورها شرکت کند. «مارک ران استیل»، مدیر عامل شرکت نظامی «هارت» ضمن تأکید این مطلب می گوید: با وخیم شدن اوضاع در عراق، سازمانهای غیر دولتی، رسانه های گروهی و شرکتهای نفتی به فهرست مشتریان اضافه شدند به طوری که در عراق به برقراری ثبات و امنیت می پردازند !حال آن که این امر برعهده ارتش بود. در دوران ریاست جمهوری بیل کلینتون پرسنل ارتش از 5/2 میلیون به یک و نیم میلیون کاهش یافت. پیمانکاران کار یک میلیون نفری را که از خدمت ارتش مرخص شده اند انجام می دادند. با این همه وی و سایرین معتقدند که دکترین نظامی دونالد رامسفلد به روند رشد شرکتهای خصوصی نظامی در سالهای اخیر کمک کرده است.
با وجود تمهیدات مذکور، حس پریشانی، عدم تمرکز، و اختلالات حافظه در میان سربازان آمریکایی که پس از بازگشت از عراق تحت آزمایش قرار گرفته اند، مشاهده شده است. به طوری که تحقیقات محققان دانشکده پزشکی دانشگاه «نولان» بر روی توانایی مغزی سربازان آمریکایی قبل از اعزام به میدان جنگ و پس از بازگشت نشان داد، تغییرهای روان شناختی ناخوشایند، عمیق و گسترده بسیاری از سربازان را تحت تأثیر قرار داده است.
نتایج این تحقیقات که در نشریه «انجمن پزشکی آمریکا» به چاپ رسید، در برگیرنده تغییرات زیرکانه ای در عملکرد مغزی 654 سربازی بود که پس از بازگشت از عراق تحت آزمایش قرار گرفتند. این تعداد با 407 سرباز دیگری که به میدان جنگ اعزام شده بودند، مقایسه شدند. دوره واکنش عصبی در بسیاری از سربازان اعزام شده کاهش یافته بود. این افراد به تحریک عصبی نیز بسیار سریعتر پاسخ می دادند. علاوه بر آن، تحقیقات دیگری نشان داد که بیش از 6 درصد از سربازان آمریکایی اعزام شده به عراق و افغانستان پس از بازگشت در معرض خطر ابتلا به اختلالات روانی پس از ضربات روحی«Post-Traumatic» قرار داشتند. این آمار تنها از آزمایش روی 33 درصد سربازان اعزام شده به دست آمد. بنابراین اختلالات استرسی پس از ضربات روحی به بروز کابوسهای شبانه، افکار وهم آمیز و یادآوری ناگهانی اتفاقات گذشته می انجامد.
اکنون که جنگ در عراق و افغانستان و نیز اسراییل با لبنان بالا گرفته است، پنتاگون ضمن بی توجهی به وضعیت سربازانش در مناطق جنگی، اقدام به فروش تجهیزات نظامی و خدمات مربوط به آن به ارزش 4/6 میلیارد دلار به چند کشور عربی کرده است که این معامله شامل فروش تانکهای پیشرفته، بالگردهای آپاچی و نیز تعمیرات اساسی وسایل نظامی عربستان، امارات و اردن می باشند.
طبق بیانیه آژانس همکاری امنیت دفاعی پنتاگون مهمترین بخش این برنامه، قرارداد 9/3 میلیارد دلاری با عربستان است که شامل فروش 58 دستگاه تانک آبرامز MiA1، بهسازی تانکهای عربستان و همچنین فروش بالگردهای آپاچی AHi-64 به ارزش 400 میلیون دلار می باشد.
طبق این بیانیه، اردن از سرویس بهسازی هزار دستگاه نفربر زرهی خریداری خواهد کرد در حالی که عمان از آمریکا موشکهای ضد تانک به ارزش 8/2 میلیارد دلار خریداری خواهد کرد. علاوه بر آن فروش تسلیحات دیگری شامل فروش بالگردهای «باز سیاه»  UH-60M نیز به بحرین و امارات بالغ بر دو میلیارد دلار می باشد لذا کنگره آمریکا سی روز وقت دارد تا این قراردادها را تصویب کند.