آمریکا و استراتژی فقر در آسیای مرکزی

به گزارش خبرگزاری فارس، ادامه حضور سربازان آمریکایی و ناتو در پایگاه هوایی ماناس قرقیزستان بر قدرت نظامی دولت اوباما برای ادامه جنگ خونین در افغانستان افزوده است.
در پایگاه ماناس که در 28 کیلومتری بیشکک مرکز قرقیزستان قرار دارد، بیش از یک‌هزار نیروی نظامی آمریکا و ناتو به سر می‌برند، نیروهای آمریکا و ناتو در این پایگاه از فرودگاه و آشیانه هواپیماهای سوخت رسان استفاده می‌کنند.
نیروهای نظامی آمریکا از سال 2001 و تهاجم نظامی به افغانستان، پایگاه هوایی ماناس را در قرقیزستان مورد استفاده قرار می دهند، این پایگاه مرکز نقل و انتقال 15هزار نیرو و 500 تن تجهیزات نظامی در هر ماه برای ادامه جنگ در افغانستان است.
در پی تجدید قرارداد اجاره پایگاه هوایی ماناس بین آمریکا و قرقیزستان، بحث مصونیت سربازان آمریکایی بین واشنگتن و بیشکک وجود داشته که از همان ابتدای حضورشان در قرقیزستان از آن برخوردار بوده اند.
در این مدت یک سرباز آمریکایی مرتکب قتل یک شهروند قرقیزی شد که مقامات قرقیز بنا به کاپیتولاسیون موجود نتوانستند سرباز جنایتکار را مورد تعقیب قضایی قرار دهند به طوری که این مسئله موجب تحقیر آنها و کشورشان شده است.
این در حالی است که وجود منابع عظیم طبیعی در قرقیزستان سبب توجه بیگانگان به این کشور شده است، دولت در حال گذار از اقتصاد متمرکز قرقیزستان به شیوه آزاد در این کشور همواره دلیلی برای طمع ورزی قدرت‌های سلطه بوده است.
اکنون با وجود "بازار آزاد " استانداردهای معیشت زندگی کارگران و کشاورزان، همچنان در سطح پایینی قرار دارد.
در این میان موقعیت استراتژیکی قرقیزستان برای اجرای طرح‌های نظامی آمریکا دارای اهمیت فوق العاده ای است، روسیه و چین درک می کنند که دخالت روز افزون نظامی آمریکا و حضور این کشور در اروپای شرقی و آسیای مرکزی موجب نظامی شدن فضای کشورهای منطقه شده است.
در این فضا هیئت حاکمه ایالات متحده امریکا روند خصوصی سازی در این کشورها و دسترسی به منابع طبیعی سرشار اوراسیا را سرعت می بخشند.
روسیه برای مقابله با این جریان در اجلاسی که در "یکاترین بورگ " برگزار کرد، تلاش های ناموفقی را بکار بست تا از همگرایی رهبران آسیای مرکزی و دریای خزر با آمریکا در راستای منافع ملی واشنگتن ممانعت به عمل آورد. صرف نظر از مقابله نرم دو قدرت آمریکا و روسیه در آسیای مرکزی که نسبت به همگرایی و واگرایی کشورهای این منطقه از شدت و ضعف برخوردار است، قرقیزستان برای جنگ آمریکا در افغانستان و اهداف ژئواستراتژیک واشنگتن کشور مهمی بشمار می رود.
هم مرز بودن قرقیزستان با استان کویری و سرشار از نفت سین کیانگ چین که چندین موسسه آمریکایی در آنجا با اقلیت مسلمان اویغور ارتباط برقرار کرده اند، نیز مهم ارزیابی می شود.
قرقیزستان همانند اکثر کشورهای آسیای مرکزی، کشوری است که با نرخ بالای بیکاری و فقر روبرو است، در این کشور کارخانجات صنعتی پس از اعلام نرخ تورم 24 درصدی تعطیل شدند، با دو برابر شدن نرخ بیکاری در این کشور وضعیت اقتصادی و معیشتی بدتر شده که نتیجه ای جز گسترش فقر در بر نداشته است.
امروزه دولت قرقیزستان در حال قطع کردن مشاغل و حقوق ها در شرکت های دولتی و بخش عمومی است، هر چند بخش خصوصی از مشکلات اقتصادی مصون نمانده است.
طبق گزارش سازمان بین‌المللی کار، در پی خصوصی سازی صنعتی در کشور، تعداد فقرا به بیش از 60 درصد جامعه 5 میلیون نفری قرقیزستان افزایش یافته است، مهاجرت کارگران قرقیزی سبب وابستگی خانواده ها به پول های ارسالی شده است، با اوج گیری بحران اقتصادی در جهان، مهاجرین قرقیز فرصت کمتری برای اشتغال پیدا می‌کنند و در نتیجه پول کمتری برای خانواده هایشان می رسد.
کارگران با کاهش دستمزدها در کشورهایی که کار می کنند، نیز روبرو هستند و چشم انداز تاریکی در مقابل طبقه کارگر و روستایی قرقیزستان قرار دارد.
پرداخت اجاره چندین میلیون دلاری آمریکا به دولت قرقیزستان برای استفاده از پایگاه هوایی ماناس، بدون شک نمی تواند از بدتر شدن شرایط فقر در قرقیزستان جلوگیری کند، رواج فساد و فقر در این کشور موجب نشده است که دولت قرقیزستان پولی را که از بابت اجاره بهای تازه پایگاه هوایی ماناس از آمریکایی ها به جیب زده، در بین مردم توزیع کند.