کشتار پیروان اهل‌بیت (ع) در عراق

یوسف محسن‌زاده
کشتار و به قتل رساندن مردم بی‌گناه در شهرهای مقدس نجف و کربلا اکنون به یک رویه معمولی گروه‌های تروریستی و پیروان ابومصعب زرقاوی و گروه‌های تکفیری و وهابی درآمده است. شیعیان عراق که 65 درصد جمعیت 25 میلیونی این کشور را تشکیل می‌دهند، اکنون در کوچه و بازار هدف عملیات انتحاری وهابی‌های سلفی قرار دارند که بنا به گفته ابراهیم جعفری - نخست‌وزیر کنونی عراق - اکثر آنان را تبعه عربستان تشکیل می‌دهند. این افراد که دروس وهابیت را در مدارس دینی عربستان به دست شیوخ متعصب و تشنه به خون شیعیان فرا می‌گیرند، بر خود فرض می‌دانند با عزیمت با عراق و کشته و مجروح ساختن پیروان اهل‌بیت علیهم‌السلام، اندکی از تعصبات و گرایش‌های تکفیری خود را به منصه ظهور برسانند.
حال چرا شیعیان هدف این عملیات قرار می‌گیرند؟ برای این سوال، یک پاسخ بیشتر وجود ندارد و آن اینکه این افراطیون جنایتکار به یک آموزه بیشتر نمی‌اندیشند و آن اینکه یا بر عراق باید حاکم شوند و یا در غیر آن صورت باید آن را در آتش فتنه‌ها و آشوب‌ها، غرق کرد و از آنجایی که لیست‌های وابسته به شیعیان در انتخابات اخیر به دلیل رأی چشمگیر شیعیان، به پیروزی رسیده و وعده روی کار آمدن یک دولت ملی سر داده شد، پیروان ابومصعب زرقاوی که در اندیشه شکل‌گیری یک دولت اموی می‌باشند که یادآور حکومت معاویه و یزید است، به کشتار شیعیان روی آوردند.
واقعیت این است که کشتار مردم در کوچه و بازار و مساجد و حسینیه‌ها، به فنون پیچیده‌ای نیاز ندارد. چنانکه دستگیری و پیدا کردن ردپای این تروریست‌ها نیز مشکل چندانی ندارد. مشروط بر اینکه نیروهای آمریکایی و زلمای خلیل‌زاد - سفیر آمریکا در بغداد - از دخالت در اقدامات امنتی پرهیز کرده و به وزارت کشور و وزارت دفاع اجازه دهند که به وظایف خود عمل کرده و در راه وظایف آنان،‌کارشکنی نکنند و از یک گروه سیاسی به نفع یک گروه دیگر، حمایت نکنند. اکنون که بوش وعده داده است که نیروهای آمریکایی را از امسال به تدریج به کشورشان باز خواهد گردانید، عقل سیاسی اقتصاد می‌کند که آمریکایی‌ها به نفع گروه‌های مطرود و پس‌مانده بعثی‌ها که اکنون لباس علمای اهل سنت را بر تن کرده و از تروریست‌ها طرفداری می‌کنند، وارد عمل نشوند.
این عقل سیاسی نیز بسترهای مناسب برای تقویت دموکراسی در عراق را ارائه کرده است و آن تحکیم و تقویت حکومت اکثریت مردم از طریق برگزاری انتخابات و احترام به آرای مردم می‌باشد و چنانچه آرای ائتلاف یکپارچه به دلیل رأی چشمگیر مردم، از همه بیشتر باشد - که چنین است - آمریکایی‌ها ناگزیر باید از رأی مردم و منتخبان آنان حمایت کنند و این حمایت را از طریق واگذاری پست‌ها و ماموریت‌های امنیتی به منتخبان مردم و وزیران دولت، به منصه ظهور برسانند.
اشکال زلمی خلیل‌زاد و ماموران آمریکایی در این است در یک زمان هم می‌خواهند از بعثی‌های سابق استمالت و دلجویی کرده و در عین حال، جعفری و حکیم و یارانش را از دست ندهند و در عین حال دست زرقاوی و تکفیری‌ها را باز نمایند تا از طریق کشتار شیعیان و ایجاد ناامنی، از ائتلاف یکپارچه شیعیان امتیاز اخذ نمایند. زرقاوی، در آینده به دست شیعیان اسیر خواهد شد و وی طعم تلخ سرنوشت دردناک خود را به دلیل اهانت به پیروان اهل بیت (ع) و کشتار آنان، خواهد چشید. درست مانند خلفای اموی و عباسی که هنوز با سرنوشت دردناکی، بعد از گذشت قرن‌ها مواجه‌اند.