زالو صفت‌های اقتصادی

ابراهیم حاجی محمدزاده
طی سال های اخیر هر از چند گاه هشدارهای عده ای از دلسوزان انقلاب و یا پاره ای از مطبوعات و بالاخص کیهان نسبت به خطر سوءاستفاده های کلان توسط افراد و گروههای خاص و صاحب نفوذ در جامعه پژواک می یابد و متأسفانه خیلی زود در هیاهوی مختلف گم می‌شود.
لیبرال های صاحب نفوذ و قدرت نیز، با الگوقراردادن سرمایه داری دنیای غرب، هرگونه مخالفت با آنچه در ایران می گذرد را دلیل بر عقب افتادگی و آشنا نبودن با علم اقتصاد مدرن قلمداد نموده و در نسخه ای که می پیچیدند لازمه اصلاح طلبی و توسعه ثروت اندوزی سرمایه داران بزرگ را له شدن محرومان و پابرهنگان در زیر چرخ دنده های توسعه تجویز می کنند. امام خمینی در همان زمان در تقبیح این دیدگاه برخاسته از تفکر غرب و وابستگان داخلی آنان فرمودند:
«... با القاء تفکرات و تحقیقات خود ساخته، به توده های محروم باورانده اند که باید تحت نفوذ ما زندگی کرده والا راهی برای ادامه حیات پابرهنه ها به جز تن دادن به فقر باقی نمانده است. و این مقتضای خلقت و جامعه انسانی است که اکثریت قریب به اتفاق گرسنگان در حسرت یک لقمه نان بسوزند و بمیرند و گروهی اندک هم از پرخوری و اسراف و تعیش ها جانشان به لب آید.» (1)
در سالهای بعد، دوره ای که با دمیدن در بوق توسعه و اصلاحات چشم پوشی از رانت خواری را لازمه توسعه و اصلاحات می دانستند، مقام معظم رهبری خطاب به مدعیان اصلاحات می‌فرمایند:
«من می خواهم خواهش کنم که حتما مسأله مبارزه با فساد را جدی بگیرید و دنبال کنید. این که ما دو سه سال قبل گفتیم اصلاحات واقعی در کشور، مبارزه با فقر و فساد و تبعیض است، هر روز که می گذرد اعتقاد بنده به این مسأله راسخ تر می شود. هیچ اصلاحی در کشور بدون این سه مقوله اساسی و بنیانی ممکن نیست صورت بگیرد. اینها مادر همه اصلاحات است باید بالاخره در کارها به این قضیه بپردازند» (2)
مروری کوتاه به پرونده های کلان سوءاستفاده زالوصفتان اقتصادی در گذشته و حال نشان می دهد که برخلاف شعارهای داده شده صاحبان ثروت های بادآورده، به جای داشتن برنامه برای توسعه و تولید، همواره درصدد بوده اند تا با قرارگرفتن در زیر چتر حمایت گروهها و احزاب خاص و با زد و بند و خریدن عده ای از دست اندرکاران هم مسلک خود، با رد و بدل نمودن اسناد بعضا قلابی و بدست آوردن چند امضاء ناقابل برروی کاغذ، به امتیازات و سودهای کلان برسند.
این روش که متأسفانه بعنوان سنت سیئه گذشتگان هنوز هم ادامه دارد موجب شد که در چند روز اخیر بالاترین مقام اجرائی کشور آقای دکتر احمدی نژاد نمونه ای بسیار گویا را افشاء نماید. دونفر با خیالی راحت و آسوده علی رغم بیش از هزار میلیارد تومان بدهی به یک بانک به خود جرأت می دهند با پنج میلیارد تومان سی درصد سهام همان بانک را با ترفند خریداری نمایند و نام آنرا خدمت در راه توسعه (!) بگذارند. بدیهی است تنها خدمتی که می توان تصور کرد. دادن رشوه های کلانی است که دست اندرکاران اینگونه معامله ها از آن بهره گرفته و می گیرند؛ همانگونه که در سخنان آقای احمدی نژاد نیز بدان تصریح گردید. این بار ریاست جمهوری- که هرگونه سنخیت با مرفهین بی درد و کاخ نشینی سرمایه داران را از زندگی خود نفی نموده است- به ناچار خود وارد میدان افشاگری شده است. که باید حرکت ایشان تبدیل به یک فرهنگ فراگیر و مورد تأیید و پشتیبانی همه جانبه شود.
امام خمینی با تأکید بر فرهنگ سازی اسلام ناب محمدی و مقابله و دشمنی با سرمایه داران زالو صفت می‌فرمایند:
«علمای اصیل اسلام هرگز زیر بار سرمایه داران و پول پرستان و خوانین نرفته اند و همواره این شرافت را برای خود حفظ کرده اند. این ظلم فاحشی است که کسی بگوید دست روحانیت اصیل طرفدار اسلام ناب محمدی با سرمایه داران در یک کاسه است. و خداوند کسانی را که اینگونه تبلیغ کرده و یا چنین فکر می کنند نمی بخشد. روحانیت متعهد به خون سرمایه داران زالو صفت تشنه است و هرگز با آنان سرآشتی نداشته و نخواهد داشت. آنها با زهد و تقوا و ریاضت درس خوانده اند و پس از کسب مقامات علمی و معنوی نیز با همان شیوه زاهدانه با فقر و تهیدستی و عدم تعلق به تجملات دنیا زندگی کرده اند و هرگز زیر بار منت و ذلت نرفته‌اند.» (3)
در همین راستا حضرت امام خطاب به مسئولین با تکیه بر فرهنگ برخاسته از روش پیامبران و چهارده معصوم می فرمایند «خدا نیاورد آن روزی که سیاست ما و سیاست مسئولین کشور ما پشت کردن به دفاع از محرومین و روآوردن به حمایت از سرمایه دارها گردد و اغنیاء و ثروتمندان از اعتبار و عنایت بیشتری برخوردار بشوند. معاذالله که این با سیره و روش انبیاء و امیرالمؤمنین و ائمه معصومین -علیهم السلام- سازگار نیست...» (4)
آنچه که در گذشته حاصل تجاهل عده ای از مسئولین نسبت به پدیده سرمایه داران زالوصفت محسوب می شد، نادیده گرفتن خطر بزرگتر هماهنگی و همراهی این رانت خواران و جناح های وابسته به آنان در تحقق آرزوهای شیطان بزرگ در شکست انقلاب اسلامی بود.
در سال های پیش مقام معظم رهبری بارها در این باره هشدار داده و سختی های آنرا در عمل یادآور شده بودند «یکی از بزرگترین مسئولیت های مسئولان کشور- از جمله رئیس جمهوری محترم- تعقیب مفاسد مالی و اقتصادی است باید در برنامه دولت قرار بگیرد البته قوه قضائیه و مقننه هم در این زمینه مسئولند... این مبارزه باید جدی بشود و خود را در مرحله عمل نشان دهد، مبارزه با مفاسد اقتصادی و مالی یکی از چیزهائی است که به گشایش اقتصادی کشور هم کمک خواهد کرد. یکی از موانع پیشرفت اقتصادی کشور وجود گلوگاه های فساد است که به شدت باید از آنها ترسید و با آن مقابله و مبارزه کرد، کار سختی هم هست. من در جریان آن نامه هشت ماده ای نوشتم. هم به رئیس جمهور محترم، هم به رئیس محترم قوه قضائیه و هم به رئیس محترم مجلس گفتم بدانید مبارزه با فساد، یک مبارزه جدی و واقعی است. تهاجم خواهند کرد و فشار خواهند آورد، کار سختی است، برای مقابله با شیوع فساد اقتصادی و مالی باید لباس مبارزه به تن کرد. اگر دست های سودجو بتواند فساد اقتصادی را در میان مسئولان رایج کند ضربه ای به کشور می خورد که با هیچ چیز جبران نمی شود.» (5) امام خمینی صریحا خطر فوق را معادل بر بادرفتن انقلاب دانسته و می‌فرمایند:
«... نسل به نسل و سینه به سینه شرافت و اعتبار پیشتازان دین نهضت مقدس و جنگ فقر و غنا محفوظ بماند باید سعی شود تا از راه رسیده ها و دین به دنیافروشان، چهره کفرزدایی و فقرستیزی روش انقلاب ما را خدشه دار نکنند و لکه ننگ دفاع از مرفهین بی خبر از خدا را بر دامن مسئولین نچسبانند. و آنهائی که در خانه های مجلل، راحت و بی درد آرمیده اند و فارغ از همه رنج ها و مصیبت های جان فرسای ستون محکم انقلاب و پابرهنه های محروم، تنها ناظر حوادث بوده اند. و حتی از دور هم دستی بر آتش نگرفته اند. نباید به مسئولیت های کلیدی تکیه کنند که اگر به آنجا راه پیدا کنند چه بسا انقلاب را یک شبه بفروشند و حاصل زحمات ملت را بر باد دهند».(6)
باید بپذیریم در کنار اخلاص، ایثار، صداقت، پاکدامنی، مردانگی و مردمی بودن برخاسته از عشق و ایمان بسیاری از مسئولین، زالوصفتان و گرگ سیرتانی وجود دارند که جز به منافع و زیاده طلبی های خود به هیچ چیز دیگری نمی اندیشند. مواضع مقام معظم رهبری در گذشته حجت را به تمامی افراد و مسئولین تمام کرده و با کمال تأسف نسبت به تمامی هشدارهای صریح و روشن ایشان تا به حال اقدام مقتضی و پی گیری مستمر صورت نپذیرفته است.
«یکی از آفاتی که در همین دوران متوجه حرکت رشد و توسعه عمومی کشور است این است که به وسیله سوءسیاست ها در کشور شکاف بین طبقات زیاد شود، این را باید خیلی مراقب باشند. عده ای فقط به خود فکر می کنند، اینها کسانی هستند که نه به قشر مظلوم و مستضعف، نه به فقرا و نه به آینده کشور فکر نمی کنند فقط به جیب و به زندگی شخصی خودشان و به گردآوری هرچه بیشتر ثروت فکر می کنند، دستگاههای مسئول نباید اجازه بدهند که اینها مرتب فاصله ها و شکاف ها را بیشتر کنند. عدالت اجتماعی اساس است اگر رونق اقتصادی در کشور باشد اما عدالت اجتماعی نباشد این رونق اقتصادی به درد فقرا و مستضعفان نخواهد خورد و محرومیت را برطرف نخواهد کرد. (7)
مقام معظم رهبری در تاریخ 4/6/1381 صریحا می‌فرمایند:
«در همه جای دنیا مبارزه با فساد، کار دولت است، چرا ما قوه قضائیه را مسئول این کار می کنیم؟ من به این حرف معتقدم، معتقدم مبارزه با فساد در درجه اول کار خود دولت است،...» (8)
و در جای دیگر می‌فرمایند:
«در سال های گذشته شعار مبارزه با فساد، مکرر مطرح شد، در جلسات به برخی مسئولان تأکید شد در محافل عمومی برای مردم بیان شد. اما با همین گونه جنجال ها و مغالطه کاری ها نگذاشتند پیش برود» (9) در تاریخ 12/7/1385 حدود چهارسال بعد، ریاست محترم جمهوری جناب آقای احمدی نژاد اعلام می‌کنند:
«من به عنوان خادم و برگزیده شما اعلام می کنم تا ریشه کن کردن تبعیض ها، بی عدالتی ها و مفاسد ایستاده ام و از های و هوی مخالفان نیز مطلقا ترسی نخواهم داشت. اگر کسانی خیال می کنند با جوسازی، تهمت زدن و هجوم تبلیغاتی و جلوگیری از انتشار خدمات دولت و تهمت و دروغ می توانند جلوی دولت را در راستای مبارزه با فساد و تبعیض بگیرند در اشتباهند. دوران تسلط برخی از گروهها
بر منافع ملی تمام شده است. دولت منافع ملی را در اختیار تمام مردم قرار خواهد داد.» (10)
امروزه دیدگاههای همسان رهبری و ریاست جمهوری حجت را بر تمامی امت اسلامی تمام نموده است. امروز وظیفه داریم با عبرت آموزی از جوسازیها و هو و جنجال های گروههائی که منافعشان به خطر افتاده بکوشیم تا احمدی نژاد تنها نماند. انشاءالله.