تروریسم چیست؟ تروریست کیست؟

«ترور» واژه ای غربی است که در فرهنگ سیاسی بر کشتارها و تخریب های رعب آوری گفته می شود که هدفمندند اما مدرکی قانونی به کسی نمی‌دهد.
و تروریست کسی است که اگر هم تواناتر از ترور شونده باشد به دلیلی، شرایط جنگ رویارو را ندارد زیرا ترور ابزار کار کلان باندهای جنایتکار، باجگیر و مافیایی بین المللی، و یا حکومتهای غاصب و متجاوز و غیرمردمی می باشد؛ که اسرائیل بهترین نمونه و سمبل تروریست دولتی است. گرچه نهادهای حقوق بشری امروزه اسراییل را تروریست نمی خوانند زیرا اکنون اسراییل با مجوز سازمان ملل آمریکا آشکارا به ترور می پردازد و همانند نازیها و خمرهای سرخ و صرب ها آدم می کشد از این رو محققان، اسرائیل را -گرچه در ترورهای پنهانی هم عالیترین مدال را بر گردن دارد- امروزه از گروه نیوفاشیستهای غرب می دانند، فرهنگی که مخالفان خود را با ترور و ارعاب از سر راه برمی‌دارد.
تروریست‌های غیردولتی نیز بر سه گونه‌اند:
1- تروریست حرفه‌ای: از قبیل تروریستهای ساخته و پرداخته کلان سرمایه داران آمریکای شمالی پس از سرکوب آمریکای جنوبی در دورانی است که ساختار آمریکای امروزی، ریشه می بست و هر یک از چند قوم حاکم امروز برای ارعاب دیگران و اثبات توانمردی خود، اشرار گستاخی را به نام مزدور در اختیار می گرفتند و به تعظیمشان می پرداختند. این نوع فرهنگ سازی را می توان در فیلم های وسترنی که برای بزرگ نمایی چنین مزدورانی ساخته شدند، سراغ گرفت و دید که نطفه تمدن آمریکایی چگونه در خون و خشونت بسته شد. از مشخصات این الگوی تروریستی این است که با مفهوم دوستی و دشمنی، آشنایی ندارد و به هیچ چیز به جز حرفه پای بند نمی باشد و تعبد و تعصبی هم ندارد گرچه نوعی آداب حرفه ای را رعایت می کند. او فروشنده گلوله های خود به کسانی می باشد که گلوله را گرانتر می خرند و تا آنجا که اگر به او بگویی چنانچه آن خوک مفلوک گرفتار باتلاق را بکشی پاداشت ده هزار دلار است اما اگر آن جوانی را که دست زن و فرزند را در دست دارد و به خانه می رود یازده هزار دلار، تروریست حرفه ای گلوله اش را جایی خرج می کند که درآمدش بیشتر است.
2- تروریست کور: این نمونه تروریست، بیمار مملو از عقده‌های پنهان و آشکار است و با محرومیت هایی که بر دوش می کشد همواره کوفته و فرسوده است و شاید بارها به فکر خودکشی افتاده باشد و مردارگونه زندگی می کند. نمونه گویای تروریست کور، سمپاتهای گروه منحط مجاهدین خلق می باشند که پس از چرخش رهبرانشان همچنان که مجسمه‌ای را جابجا کنند پا به پای چرخشهای کاسبکارانه و منافقانه رهبران حزبی خود تا 180 درجه چرخش داشتند.
بنیانگذارانشان پیش از پیروزی انقلاب اسلامی دشمنان انقلاب را می کشتند لیکن از سال 52 که رجوی با لو دادن 17خانه تیمی ده ها هم پیمان خود را به بهاء نجاتش به کشتن داد و به برکت تبلیغات همه جانبه ساواک به رهبری سازمان رسید ناگهان سمپاتها و لجاره های سازمان هم که از بی شخصیتی و بی جایی در ساختار رسوب کرده بودند به پیروی استبداد رجوی به خودزنی و خودفروشی پرداختند، سرآغاز به ترور شخصیت های ممتاز انقلاب اسلامی کمر بستند و اندک اندک کارشان به آنجا کشید که برای مبارزه با رهبران انقلاب اسلامی به یاری صدام دشمن ایران رفته و به تخریب کشور و ترور بی هدف مردم پرداختند و امروز به فرمان CIA در عراق در جنایات کثیف تری غرق شدند و احتمالاً در کنار بعثی ها در بمبگذاریهای تحت فرمان آمریکا علیه مردم بیگناه دخالت مستقیم دارند. دوست دارم برای بهتر شناساندن تروریست کور به درامی بپردازم که تراژدی آنها دوست و دشمن را می‌گریاند.
چون ایران صلح نامه را امضاء می کند مجاهدین خلق از وحشت در فردای صلح، خود را به آب و آتش زده و اعضاء و هواداران ساکن در غرب را، فراخوانده و به میدان رزم نهایی دعوت می کنند، به خانم دکتری که در آمریکا به تحصیلات خود ادامه می دهد چنین می نویسد سپیده روز، فرا رسید و ما آماده کوچ به وطن گشته ایم و شما یکی از چهارنفری می باشید که سازمان برای مسئولیت وزارت بهداری کشور را درنظر گرفته است لباس رزم بپوشید و به ما بپیوندید و دخترک جاه طلب بی ایمان و از همه جا و همه چیز بی خبر خود را به عراق می رساند و چند روزی در اردوگاه آمادگی مستقر و در آنجا با جوانکی که از استرالیا برای قبول شغل وزارت راه به ایران آمده معاشرت هایی دارد و در روزهای حمله به ایران با او وداع و به خیل پزشکان سیار می پیوندد و شوهر ناخواسته اش در دومین روز تجاوز به ایران شکار مرصادیان و به درک واصل می شود و دخترک با یادگار ناخواسته ای از وزیر راه!!! پشت جبهه برگردانده می شود و چون آبستن برگرداندنش به آمریکا به مصلحت سازمان نیست در عراق نیمه محبوس می شود و پس از زایمان فرزندش را به پرورشگاه سازمان می فرستد و دخترک هم معلوم نیست که کجاست و کودکشان در جهانی پرورش می یابد که مناسبترین فرد برای ترورهای کور حزبی در آینده خواهد بود و در روزگاری که CIA برای آبرو بخشیدن به کشتارهایی که در عراق دارد در پی یافتن تروریستهای منافقان، نوجوان را که دیگر توان کشیدن بار عقده ها را ندارد به پنتاگون می فروشند و او به دبیرستانی حمله می کند و خود و دانش آموزانی را می‌کشد؟!
3) تروریست هدفمند: اینان فداکارند اما یک بعدی و مبتلا به تعصبی کور و به راحتی با توجیهات متعصبانه دست به کشتار افراد بیگناه می زنند. زیرا اصولاً نه عقل، تغییر فرهنگی را با ترور میسر می داند و نه شرع مقدس چنین مجوزی را برای اصلاحات داده است بنابراین اگرچه اینان معتقد و هدفمند لیکن از آنجا که حرکتشان بی پایه است همیشه شکار تزویری می گردند که ترورهایشان به زیان اهدافشان می باشد، مگر گاندی بزرگ ناجی هند را یک دانشجوی بودایی نکشت؟ و یا خانم گاندی را که اگر می ماند، هند امروزه دارای استقلال بیشتری بود، سیکهای متعصب هند نکشتند؟ چرا به دورها برویم مگر مطهری و مفتح را بچه های احمق و متعصب فرقان به تزویر CIA ترور نکردند. من چندی پیش از آغاز ترورهایشان شبی را با بعضی اعضا و هواداران گروه بودم و همه اشکالاتشان را پاسخ دادم تا آنجا که مجادله ما به منازعه کشید و یکی می گفت بودن شما هم برای انقلاب خطرناک است و من در پایان کار دریافتم که اندیشه آنان آنچنان فسیل گشته که حضرات در همان سیاه چاهی که ابن ملجم افتاده و اسیر دشمن بود دربندند، و اگر کار دست من بود آنان را پیش از جنایاتشان بازداشت و زندانی می کردم تا خود بمانند و جنایتی نکنند لیکن بعضی از ترورشوندگان فردای آن به پاسخم گفتند ما قصاص قبل از جنایت نداریم.
و اما فرق آشکار حملات استشهادی دین شناسان با تروریست های متعصب و محدود اندیش، این است که تزویر زشتی های معاویه را به عاشقانی که اهل جهادند و اما اهل اجتهاد نیستند نشان می دهد زیرا تروریست جاهل و متعصب با یک چرخش، علی را به جای معاویه ترور می کند. من قاتل شهید هاشمی نژاد را در جلسات حزب جمهوری اسلامی در مشهد (که عضو شورای مرکزی آن بودم) بارها دیده و از مزایای تعصب کور او را چشیده بودم. سوگند به خدا که او هدفمند اما متعصبی کور بود.