اوباما یا هیلاری، مساله این است

نعمت احمدی
چرا باراک اوباما از کلمه change استفاده می کند، چه جادویی در این کلمه نهفته است که اوبامای گمنام را به زلزله ای در انتخابات آمریکا تبدیل کرده و درست همانند جان اف کندی جوان، می رود انتخابات سال 2008 را به دست - سوپرنماینده ها - واگذار کند و اگر همین آهنگ جلب و جذب سوپرنماینده ها ادامه پیدا کند شاید باراک اوباما اولین سیاه پوستی باشد که تا مرحله نهایی به عنوان نماینده حزب دموکرات برای به دست گرفتن کرسی ریاست جمهوری آمریکا پیش خواهد رفت و دور از ذهن نیست که رئیس جمهور شود. اوباما توانست ماشین کلینتون ها را زمین گیر کند و آنان را بعد از سه شنبه بزرگ، در 12 ایالت به صورت پیاپی شکست دهد و اگر نبود قدرت سخنوری بیل کلینتون که به حمایت از همسرش در دو ایالت کلیدی اوهایو و تگزاس که با همه توان به میدان آمد امروز هیلاری باید دست از رقابت می شست. اما دوره گردی بیل کلینتون نتیجه داد و هیلاری در سه ایالت بعد از شکست های ممتد هفته های اخیر برنده شد.
اوباما کیست؟ اینکه از پدری آفریقایی و مادری آمریکایی در یکی از ایالت های دور آمریکا به دنیا آمده و در 5/2 سالگی پدرش را از دست داد و 6 سالی را در اندونزی گذرانده و سپس به آمریکا برگشته و همانند بیل کلینتون از دانشکده حقوق فارغالتحصیل شده و به وکالت روی آورده و سپس به سنا رفته، راهی مانند بیل کلینتون را طی کرده است مهم نیست، مهم این است که او نماینده نسل جدید آمریکا است. اگر بیل و هیلاری بعد از جنگ دوم به دنیا آمدند ولی هنوز اثرات روحی جنگ جهانی در جامعه آمریکا باقی بود و بر ذهن اینان اثر گذاشت. اوباما وقتی به دنیا آمد که آمریکا بر سر سفره سهام پر و پیمان خود از جنگ جهانی نشسته بود و در همان اندونزی که از دایره قدرت ژاپن خارج و به حیاط خلوت حکومت آمریکا تبدیل شده بود بوی پیروزی جنگ دوم را استشمام کرد. او زمانی به دنیا آمد که آمریکا درگیر جنگ ویتنام بود اما کلینتون وابسته به نسلی بود که علیه جنگ ویتنام قیام کردند. تفاوت اوباما و هیلاری در همین تفاوت سن آنها است بیش از دو دهه که نسلی جدید را خلق کرد. همین اختلاف سن باعث شد که هواداران حزبی این دو از نظر سن با هم تفاوت داشته باشند مثلادر اوهایو 65 درصد از افرادی که بین 18 تا 29 سال سن داشتند به اوباما رای دادند در حالی که 34 درصد از آنها به هیلاری و 31 درصد به اوباما نظر داشتند.
همین ترکیب با اندک تفاوتی در تگزاس هم تکرار شد، در آمریکا کسانی که 50 ساله هستند از روز اولی که پای صندوق های رای رفتند دو نام شنیده اند؛ بوش و کلینتون. جورج بوش پدر به عنوان معاون اول ریگان که هشتسالی مرد دوم کاخ سفید بود و چهارسالی خود مرد اول، هشت سالی صبر کرد تا دوباره پسرش جورج دبلیو بوش جدول خانواده بوش را تکرار کرد. مجموعا 20 سال مردم آمریکا اختیار خود را به خانواده بوش سپردند یا بهتر بگویم اختیاردار مردم آمریکا خانواده بوش بود.هشت سال دیگر را هم کلینتون به خود اختصاص داد و حالاهمسرش می رود جای او را بگیرد، اگر چنین شود 36 سال دو خانواده بر آمریکا حکومت خواهند کرد. این حقیقت به کمک اوباما آمده است. جوانان دیگر از تکرار خسته شده اند و به تغییر احتیاج دارند اما افراد پا به سن گذاشته دوره رفاه بیل کلینتون را در ایام بازنشستگی خود آرزو می کنند، اوباما یا کلینتون اگر هریک به تنهایی کاندیدای حزب دموکرات بودند تاکنون به عدد افسانه ای 2025 نماینده رسیده بودند. چون جامعه آمریکا تغییر را در سیما و جنس هم طالب است. یا سیاهپوست یا اولین زن اما هردو کاندیدا با این بدشانسی روبه رو شدند که باید بر سر اولین قبل از انتخابات ریاست جمهوری در درون حزب بجنگند و همین شاید باعث دوری هرکدام که پیروز جنگ خانگی باشند از ریاست جمهوری بشود.
مسابقه در اردوی جمهوریخواهان تمام شد و جان مک کین 71 ساله که خود را کهنه سربازی جهان دیده و آشنا به رمز و راز ملک داری معرفی می کند با آسودگی به جمع اعانه های هواداران حزب خود خواهد پرداخت تا با انبانی پر در کشوری که همه چیز سر در آخور پول دارد، هزینه انتخابات را پر و پیمان مهیا کند. اما این سو، هم اوباما و هم کلینتون فعلاً باید حداقل تا ششم ماه می یعنی نیمه اردیبهشت ماه که انتخابات مقدماتی کارولینای شمالی برگزار می شود، اعانه ها را صرف جدال خانگی بنمایند و یکدیگر را زیر بار انتقاد بگیرند. تازه بعد از ششم ماه می، چون هیچیک از دو کاندیدا قادر نخواهد بود که به عدد 2025 برسد. این سوپرنماینده ها می باشند که سرنوشت کاندیدای نهایی را تعیین خواهند کرد. در اردوگاه دموکرات تا ششم ماه می در چند ایالت تنها سرنوشت 390 نماینده دیگر روشن خواهد شد که اگر هرکدام از این دو، برنده نهایی همه این ایالت ها باشد با جمع 390 نماینده به عدد 2025 نخواهند رسید، سرشت انتخابات درون حزبی، کوبیدن یکدیگر است و طبیعی است که پاسخ هریک از این دو، زمانی علیه خود آنها در رقابت نهایی با نماینده حزب جمهوریخواه مورد استفاده قرار خواهند گرفت. جان مک کین از هم اکنون باید گوش به زنگ باشد تا این دو درعرصه رقابت علیه یکدیگر موضعگیری کنند و زمانی که یکی از این دو رقیب مک کین شد از این رقابت ها استفاده کند.
وقتی جان اف کندی جوان کاندیدای حزب دموکرات شد و نتوانست به عدد 2025 نماینده برسد، این سوپرنماینده ها بودند که او را روانه جدال با نیکسون جمهوریخواه که 8 سالی معاون اول آیزنهاورکه از فرماندهی جنگ دوم به کاخ سفید کوچیده بود، نمودند. کندی توانست در انتخابات پیروز شود. او از دروازه های تاریخ گذشت و به جمع روسای جمهوری تاریخ ساز آمریکا پیوست، هرچند 3 سالی بیشتر رئیس جمهور نبود و کشته شد. این بار سوپرنماینده ها چه کسی را روانه جدال نهایی خواهند نمود. هریک از این دو عنوان - اولین - را با خود خواهند داشت. اولین سیاهپوست یا اولین زن، هیلاری، هم اکنون از نظر تعداد سوپرنماینده ها از اوباما جلو است، هرچند بعد از سه شنبه بزرگ و شکست های پیاپی هیلاری، حدود 30 سوپرنماینده از اردوگاه هیلاری به جمع هواداران اوباما پیوستند. اما هنوز هیلاری حمایت 241 سوپرنماینده را در مقابل 181 سوپرنماینده ای که از اوباما حمایت می کنند با خود دارد. سوپرنماینده ها اما ترکیب جمعیت عادی آمریکا را ندارند.
تعدادی عضو به اصطلاح استخوان دار حزب دموکرات می باشند و بافت ذهنی و سنی آنان بیشتر به هیلاری متمایل است تا اوباما که مورد توجه جوانان است. اما جادوی کلام اوباما که توانسته از سه شنبه بزرگ تاکنون 30 سوپرنماینده را از اردوگاه هیلاری جدا و به جمع هواداران خود اضافه کند، آیا هنوز این جادوی جاذبه را تکرار می کند یا توقف او در 3 ایالت خصوصاً دو ایالت کلیدی اوهایو و تگزاس مانع جدایی سوپرنماینده ها از هیلاری خواهد شد. باید تا ششم ماه مه صبرکرد. رای ایالت های می سی سی پی با 33 نماینده و پنسیلوانیا با 158 نماینده ایندیانا با 72 و کارولینای شمالی با 115 نماینده نخواهند توانست سرنوشت تعیین نامزد نهایی را بر عهده دلیگیت های عادی بگذارند. این بار هم همانند دوره کندی اگر یکی از این دو، به اختیار کناره گیری نکند سوپرنماینده ها تعیین تکلیف خواهند کرد، آیا دوباره سرنوشت نامزدی که سوپرنماینده ها او را روانه جدال نهایی می کنند به سرنوشت کندی گرفتارخواهد شد. هرچند گمانه زنی ها در مورد اوباما همانند کندی است آیا او سومین رئیس جمهور مقتول آمریکا بعد از آبراهام لینکلن و کندی خواهد بود؟