وزیری که بی‌صدا آمد و بی‌صدا رفت

صفار هرندی ، مرد ارشاد و فرهنگ دولت نهم در حالی رخت خداحافظی از دولت احمدی نژاد را بر تن کرده و برای وزیر بعدی طلب "خدارحمی" کرد که سایه سنگین انتقاد ناپذیری ها و کم ظرفیتی ها در مدیریت کلان کشور سبب شد زحمات وی در طول چهار سال گذشته نادیده گرفته شده و بدون هیچ تقدیر و تشکر و حتی نقد و انتقادی روزنامه نگار جنجالی سالهای دهه هشتاد و وزیر ارشاد دولت نهم از این وزارتخانه وداع کند.
به گزارش جهان، هر چند بی اعتنایی و قدرنشناسی برخی دولت مردان و حتی اعضای نمایشگاهی که صفار هرندی خود تمامی زحمات برگزاری و ایجاد آن را کشیده بود این زحمت را به خود ندادند که تشکری خشک و خالی از کسی که تا چند ساعت پیش وزیر آنها بود بکنند اما با این حال رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس یعنی دکتر حداد عادل تنها کسی بود که قدردانی و تشکر از صفارهرندی یعنی وزیری که در جلسه غایب بود را به جان خرید و از تلاش های وی قدردانی کرد.
باید توجه داشت د رحالی که این بدرقه در اذهان تمامی دوستداران فرهنگ و وابستگان به جریان اصولگرایی باقی خواهد ماند اما نگاهی به بیانات صفار در دوران وزارت و حتی اظهارات او در آخرین ساعات و روزهای کنارگذاشتنش نشان از آن دارد که وی در مبنا و اصول هم چنان مدافع دولت بوده اما این دولت مردان و کسانی چون ریاست محترم جمهور بودند که به خاطر تعلقات شخصی و به خاطر یک دستمال، بازاری را به آتش می شکند. صفار در شهریور ماه 86 در تحلیل و حکایتی از وضعیت دولت نهم و موضع گیری نخبگان می گوید: «…ما به اقتضای شغلمان که لَلِگی اهالی هنر را بر عهده داریم با نخبگان جامعه در ارتباط هستیم. منت آنها را می‌کشیم. می‌دانم نگاه اهالی هنر هم به ما نظری مثبت و قابل اعتماد است. اما اگر در مورد دولت بخواهیم صحبت کنیم، دلیل تفاوت می‌کند. نخبگان کشور ما در قبال سر کار آمدن این دولت حالتی تدافعی داشتند. بسیاری متحد شده بودند که احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور نشود. اما به هر حال ایشان رئیس‌جمهور شدند. خدا و مردم خواستند و این اتفاق افتاد.
گارد نخبگان در مقابل ایشان بسته بود. بعد از انتخابات هم گارد برخی از این نخبگان همچنان بسته ماند. دولت هم در رفتار خود توجیهاتی داشت. دولت هم نمی‌توانست به خاطر نوع نگاه آنها با ایشان ارتباط برقرار کند. از دیگر سو فلسفه رئیس دولت نهم نخبه‌گرایی نیست. رئیس‌جمهور خود نخبه است و به نخبگان احترام می‌گذارد. اما نخبه‌گرایی نمی‌کند. حالا می‌خواهند بگویند رئیس‌جمهور پوپولیست است، ما باکی نداریم. جامعه‌شناسان امروز معتقدند که پوپولیسم شرف دارد بر نگاه روشنفکرانه‌ای که از بالا مردم جامعه را می‌نگرد… بر ما خرده می‌گیرند که شما بی‌برنامه هستید و هرهری وارد میدان می‌شوید. این چه هرهری است که ما کار نیمه‌تمام دیگران را که گاه تا ۱۵ سال متوقف بوده از زمین برداشتیم. ما که پوپولیستی عمل کردیم بیشترین سرویس ‌دهی را به مردم داشتیم…» .
همین وزیر مدافع دولت در روزهایی که ماجرای مشائی کوس رسوایی برخی افراد را به صدا در آورده بود در مراسم خداحافظی با کارکنان وزارت ارشاد گفت: «..مگر می شود دیدگاه های متفاوت در جامعه سرکوب شود. هرکس یک نوع برداشت دارد، یک مراد دارد و یک نفر را دوست دارد و در آزمون هایی که پیش می آید ممکن است با انتخاب شخصی به عنوان رئیس، نماینده و معتمد و امین خویش به سراغ او برود و به او رای بدهد. در جامعه یی که برای آرای مردم ارزش قائل است، پیش بینی شده همه افراد منطبق بر سلیقه، برداشت و فهم خود حق انتخاب کردن داشته باشند و باید از این امر استقبال کرد..».
هر چند وی پیش از آن در مشهد مقدس و خطاب به خبرنگاران گفته بود: « خدا به فردی که می خواهد چهار سال آینده کار کند، رحم کند؛ او در دو لبه قیچی افراط و تفریط قرار دارد و باید فارغ از هیجان ها، بر اساس قاعده و قانون و با درایت کار خود را انجام دهد. صفار هرندی همچنین اظهار کرد: ما باید جلوی این افراط و تفریط بایستیم و مطمئن هستم فضای فرهنگی و هنری کشور با رهنمودهای رهبر معظم انقلاب تربیت می شود.» 
این رویه پسندیده صفار در حمایت از مبانی و اصول دولت نهم در حالی اتفاق می افتد که اغلب وزرای جدا شده از کابینه دکتر احمدی نژاد به محض خروج از دولت در صف منتقدین قرار گرفته و عملا تمام داشته های خود از دولت را صرف توپخانه رقیب برای تخریب و یا انتقاد از دولت کرده اند.
حال برای آنکه گوشه ای از عملکرد صفارهرندی و آنچه می توان آن را زحمات بی شائبه وی برای اعتلای فرهنگ و هنر کشور خواند را مرور می کنیم تا برخلاف رسانه های حامی و برخی دولتمردان محترم بدینوسیله تقدیر و تشکری نیز از زحمات این وزیر اصولگرا انجام شده باشد.
محمدحسین صفار هرندی در دوره 4 ساله مدیریت خود سیاست‌هایی را به اجرا گذاشت و در حوزه‌های مختلف فرهنگ، هنر و مطبوعات دست به اقداماتی زد که با واکنش‌های‌‌ مختلفی از سوی فعالان این حوزه روبه‌رو شد. اهم اقدامات و برنامه های طلایی دوران وزارت صفار از زبان خود وی در مصاحبه ای که با خبرنگاران داشته ذکر می شود.
1- سه برابر شدن بودجه فرهنگ نسبت به دولت گذشته
2- بودجه کانون های فرهنگی و هنری مساجد از 2 میلیارد تومان به حدود 18 میلیارد تومان رسید. همچنین تعداد این کانون ها از 2 هزار و 200 به 4 هزار و 200 رسید.
3- در سال 84 بودجه حمایت از فعالان قرآنی 670 میلیون تومان بود که امروز به 15 میلیارد تومان افزایش یافته است.
4- اتمام نزدیک به 500 طرح عمرانی درحوزه وزارت ارشاد و حدود 600 طرح در حال احداث است و بیش از 200 طرح نیز آغاز شده است.
5- در حالی که در دولت گذشته سالن های سینما رو به تعطیلی بودند، در دولت کنونی بیش از 50 سینما با 70 سالن بازسازی و بازگشایی شدند. بسیاری از فضاهای فرهنگی و سالن های اجرای نمایش در نقاط مختلف کشور نوسازی شدند و در خیلی از مناطق محروم و دورافتاده فضای فرهنگی ایجاد شد.
6- عده ای در حالی دولت را به تعطیلی گسترده نشریات متهم می کنند که انتشار جراید در دولت نهم افزایش یافته است. به طوری که در سال 83 روزنامه ها 130 عنوان بود، اما امسال به 145 عنوان افزایش یافته. نشریات نیز در سال 83، 1800 عنوان بودند که در سال 87 به 2100 عنوان رسیده اند.