بیت‌المقدس آزاد فریبی بیش نیست

به گزارش فارس، "جاناتان کوک " با درج مقاله‌ای با عنوان " واقعیت بیت المقدس آزاد "در پایگاه خبری تحلیلی "آنتی وار "، با تعجب‌آور خواندن اظهارات اخیر بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسراییل مبنی بر اتخاذ سیاست "شهر آزاد " در بیت المقدس نوشت:
نتانیاهو روز یکشنبه به اعضای کابینه‌اش گفت که الحاق بخش شرقی بیت المقدس به اسراییل متعاقب جنگ 1967- آنچه وی آنرا یکسان‌سازی شهر می‌خواند- بدین معنا است که تمام ساکنان شهر اعم از یهودی و یا فلسطینی می‌توانند هر جا که مایل باشند خانه و زمین بخرند.
وی همچنین اظهار داشت: سیاست ما این است که ساکنان بیت المقدس بتوانند در هر کجای شهر آپارتمان بخرند. هیچ منعی وجود ندارد که اعراب در قسمت غربی شهر آپارتمان خریداری کنند و نباید از ساخت و ساز و یا خرید ساختمان توسط یهودیان در بخش شرقی ممانعت بعمل آید.
به اعتقاد نویسنده نتانیاهو با این سخنان تلاش کرد تا ساخت و سازهای اخیر در بخش شرقی توسط سازمانهای اسکان یهودیان را توجیه کند و به مخالفت با درخواست آمریکا برای توقف این کار بپردازد. مقامات آمریکایی مشخصاً با تملیک اراضی در محله " شیخ جراح " و همچنین مناطق "سیلوان " و "راس العمود " مخالف هستند.
بنا بر گفته کارشناسان، شهر آزاد نتانیاهو چه از نظر حقوقی و چه در معنای خاص خود بیشتر شبیه یک افسانه است. آزادی در این عبارت مربوط به یهودیان است نه 250 هزار فلسطینی ساکن در بیت المقدس شرقی.
کوک در ادامه می نویسد: به طور مثال، خانم " فوزیه خورد " مجبور شده است از ماه نوامبر تا کنون پس از رانده شدن از خانه 50 ساله خود در بیت المقدس شرقی در چادر زندگی کند. او همچنین امیدی ندارد که به منزل خانوادگی خود در طالبیه واقع در بیت المقدس غربی برگردد. این مکان در سال 1948 در پی جنگی که منجر به ایجاد کشور اسراییل شد به تصرف درآمد.
بعلاوه، برطبق محدودیتهای اعمال شده تقریبا تمام چهار میلیون فلسطینی ساکن کرانه باختری و غزه از ورود به بیت المقدس و بازدید مکانهای مقدس منع می‌شوند.
در ادامه این مقاله به نقل از جف هاپر عضو "کمیته مبارزه با تخریب خانه‌ها " آمده است: در داخل بیت المقدس همانند کرانه باختری، اسراییل برنامه گسترده‌ای برای جداسازی به ضرر فلسطینیها به اجرا در می‌آورد.
به یهودیان اسراییل با جمعیت 270 هزار نفری‌شان در بیت المقدس غربی و 200 هزار نفری در بیت المقدس شرقی این حق داده‌شده است که شهر که بخواهند زندگی کنند. یهودیان ساکن بخش شرقی با برنامه‌های اسکانی گسترده‌ای که توسط دولت حمایت مالی می‌شوند به سرعت در حال افزایش هستند.
نویسنده با اذعان به اینکه حق زندگی فلسطینیان چه در بخش غربی و چه در بسیاری از مناطق مسکونی بخش شرقی نادیده گرفته می‌شود، به گفته هالپر اشاره می‌کند که حتی در محله های شدیداً کنترل شده فلسطینیان در بخش شرقی شهر، حداقل 20 هزار خانه در معرض نابودی قرار دارند.
علاوه بر "هالپر دانیل "، " زیدمان " وکیل ساکن بیت المقدس نیز به این حق‌کشی معترف است و می‌گوید که در بیست سال تجربه کاری‌اش در اعطای حق سکونت به فلسطینیان هیچگاه ندیده است که یک فلسطینی با مدرک شناسایی صادره از بیت المقدس بتواند در بخش غربی این شهر زندگی کند.
به نظر زیدمان، دلیل این امر این است که تقریباً تمامی اراضی محصور در مرزهای 1948 و از جمله بیت المقدس غربی برچسب "اراضی دولتی " خورده‌اند. این اراضی توسط نهادی معروف به " مرجع زمینهای اسراییل " اداره می شوند.
این مرجع نه به فلسطینیها و نه به اسراییلی‌ها اجازه خرید ملک در اراضی دولتی را نمی‌دهد. در عوض شهروندان اسراییل و هر کسی که مطابق قانون بازگشت این کشور اجازه مهاجرت به اسراییل را داشته باشد می تواند این املاک را برای مدت طولانی و قابل تجدید اجاره نمایند.
بر اساس این مقاله اسکان یهودیان در بیت المقدس شرقی - که بنا بر گفته زیدمان 35 درصد این بخش را فرا گرفته - بر روی زمینهایی انجام می‌گیرد که بر خلاف قوانین بین‌المللی به عنوان اراضی دولتی اعلام شده است. این موضوع نیز بدین معنا است که تنها اسراییلی‌ها و یهودیان تابعه سایر کشورها مجاز هستند تا در بخش شرقی اقدام به اجاره مسکن نمایند.
این تحلیلگر غربی با تأکید بر اینکه فلسطینی‌های ساکن بیت المقدس شرقی به دلیل عدم برخورداری از حق شهروندی اسراییل قادر نیستند که در بخش غربی و همچنین در ساخت و سازهای بخش شرقی بیت المقدس ملکی را خریداری کنند، تاکیدکرد:
عجیب است بدانیم اگر یک فلسطینی که زمینش به منظور ساخت پروژه اسکان "هارهوما " در حومه بیت المقدس شرقی غصب شده بخواهد در این منطقه ملکی را اجاره کند نمی‌تواند اما یک یهودی اهل پاریس و یا لندن که حتی شهروند اسراییل هم به حساب نمی‌آید، می‌تواند.
وی همچنین به نقل از زیدمان به این مطلب اشاره می‌کند که دادگاه عالی رژیم صهیونیستی در سال 1978 حکم داد که یک خانواده فلسطینی رانده شده از مکانی که در سال 1967 تبدیل به محله یهودیها شد نمی‌تواند دوباره به ملک خود بازگردد. دلیل دادگاه برای این تصمیم این بود که هر جامعه مذهبی باید محله مختص به خود را داشته باشد. این قانون مانع از همکاری دولت با یهودیان در تجاوز به محله‌های مسلمانان و مسیحیان نشد.
این مقاله می‌افزاید: رسانه‌های اسراییلی گزارش دادند که در هفته جاری چندین خانواده مهاجر متعلق به سازمان "آترت کوهانیم " به ساختمانی در مرکز محله مسلمانان نقل مکان کرده‌اند. این ملک در دهه 80 میلادی توسط "آریل شارون " برای تحکیم سلطه اسراییل بر تمام بیت المقدس خریداری شد اما خود وی هیچگاه به این ساختمان نقل مکان نکرد.
همچنین به گفته هالپر فلسطینیان ساکن بیت المقدس بر خلاف یهودیان با قوانین مربوط به شهرداری زیادی مواجهند به نحوی که این قوانین زندگی را برای آنان تا حد ممکن مشکل ساخته است. تخریب منازل فلسطینیها به صورت گسترده اتفاق می افتد. برای مثال، چادر خانم " خورد " 6 بار توسط پلیس و به مناسبتهای مختلف پاره شده است. وی همچنین چندین بار جریمه شده است.
هالپر بیان می دارد که حتی با توجه به آمارهای اسراییل، بیت المقدس شرقی نیاز به ساخت 25 هزار واحد مسکونی دارد تا بتواند حداقل احتیاجات فلسطینیها را برآورده سازد. زمین برای ساخت مسکن وجود دارد اما اسراییل می خواهد فلسطینیها دچار کمبود مسکن باشند.اسراییل امیدوار است با این کار فلسطینیها برای مهاجرت به کرانه باختری ترغیب شوند.
زیدمان نیز تصریح می کند که تعداد اندکی از خانواده های فلسطینی در مواجهه با کمبود مسکن موفق شده‌اند که خانه‌هایی را از مالکان اسراییلی برای مدت کوتاهی اجاره کنند. این خانه‌ها در مناطق مهاجر نشین بزرگ در بیت المقدس شرقی از قبیل "فرنچ هیل " و "پیسگات زیو " قرار دارد. همین موضوع کم اهمیت بهانه‌ای شد که قوانین مالکیت اراضی در اسراییل را به غلط دارای ماهیت برابرنگر تبلیغ کنند. بنابر اعلام رسانه های اسراییل، در حالیکه آمریکا برای توقف ساخت و ساز در بیت المقدس شرقی به اسراییل فشار می‌آورد، گفته‌های نتانیاهو تنها برای گمراه کردن آمریکا است.
جاناتان کوک در پایان با نقل قولی از زیدمان مقاله‌اش را پایان می دهد: وزارت خارجه آمریکا این مسایل را بهتر از نتانیاهو درک می‌کند. هیچ احتمالی وجود ندارد که اظهارات نتانیاهو توسط مذاکره‌کنندگان مورد اعتماد قرار گیرد.