خطر فاسدین در «امور مسلمین»

 احمد وهاج
از زمانی که در قرون وسطی. مکارترین و موذی ترین دشمن جهان اسلام یعنی روباه پیراستکبار به این جمع بندی و باور و یقینی رسید که «الاسلام یعلوا، ولا یعلی علیه» و دانست تا، احکام و دستورات و رهنمودهای جامع و کامل اسلام به ویژه در ابعاد اجتماعی و تربیت و سازندگی، و مبارزاتی اثر با جهانخواران، در بین مسلمانان باشد، هرگز نمی تواند چون لاشخوری زالوصفت خوان های گسترده مسلمانان را چپاول نموده و به یغما برد، با وقاحتی تمام! این متمدن نماهای خوگرفته به رفتارهای حیوانی، ناچار شمشیر توطئه از رو کشیده و علناً توسط- گلادستون- نخست وزیر ملکه ویکتوریا در حالی که قرآنی! در دست داشت خطاب به اعضای پارلمان انگلیس، تنها چاره را در طراحی و برنامه ریزی های گسترده و اجرائی کردن اهداف شیطانی اش، برای گرفتن «روح و مغز قرآن» از جوامع مسلمانان، و همزمان حمایت های بی دریغش! از «پوسته» اسلام دانست... تا جائی که نه تنها بسیاری از مردم جهان اسلام، بلکه در قرن اخیر نیز رجال مدعی فهم و شعور و آگاهی در کشور خودمان هم قرآن و دعا را- فقط- برای ثواب! و آخرت بدانند و تلقی کنند و نه بیشتر!!...
و ما به لطف خدا یکبار دیگر به ماه مبارک رمضان- ماه مبارزه با لجاجت ها و سرکشی های نفس و ماه «بصیرت دشمن شناسی»، ماه دوری از دنیاطلبی و زیاده خواهی و سرمایه اندوزی و ماه پالایش روح و جان خود و جامعه از هرگونه فساد و فاسد رسیدیم، و دست یابی مان به حتی فراتر از خواسته های فوق فقط تنها از راه درک و فهم و صدالبته «عملی خالصانه» به مفاهیم و دستورات قرآن و دعاهای تأکید شده در این ماه و امثالهم میسر است و ممکن، در این ماه آگاهی بخشی و تزکیه، یکی از دعاهائی که سفارش شده هر یک از توده های میلیونی مسلمین بعد از هر نماز واجب روزانه، خودش، آن را بخواند (و نه فقط مانند برخی دعاها بشنود و آمین بگوید)، مجموعه دعای کاملی است شامل چهارده فراز از دعاهای ضروری و مورد احتیاج نه تنها ما مسلمانان، که درمی یابیم، جهان نگری رسول گرامیمان(ص) که رحمتی برای تمامی جهانیان- می باشند، رهنمونمان گشته و به تمامی پیروانشان می آموزانند تا یاد بگیریم، چگونه باید تمامی «بنی آدم که اعضای یک پیکرند» را در دعای خود نیز سهیم نمود و از غفران و عفو و بخشش پایان ناپذیر خدای بی نیاز که مهربانترین است، برای دنیا و آخرت آنها نیز «که در آفرینش زیک گوهرند» هدایت و خوشبختی و رستگاری طلب نمائیم، در این مجموعه نورانی درخواستها، که موجب امیدواری به رفاه و ترفیع زندگی تمامی انسانها در مسائل مختلف مادی و معنوی می گردد و به حق می توان آن را دعائی «جهان مشمول» نامید، وجود نازنین فخرانبیاء و لطف و کرم خدا برما- حضرت محمد مصطفی(ص)، فقط و فقط و تنها در یک مورد آن هم مشخصاً و آشکارا- جهت و سمت و سوی- دعا را متوجه «امور مسلمین» فرموده اند، آنجا که در این مجموعه دعای چهارده گانه ی «اللهم ادخل علی...» موضوع فساد و «فاسد» یعنی همان پاشنه آشیل! جوامع اسلامی مطرح می گردد (... اللهم اصلح کل فاسد من امور المسلمین)، موضوعی که از قرن ها پیش با خباثت آشکار سردمداران انگلیس، چون موریانه و خوره، و در این زمان ها نیز با همکاری برادر ناتنی اش آمریکای جهانخوار و همپالکی هایش، بهمراه فرزند نامشروعشان! صهیونیسم جنایت پیشه، در صدد توسعه اش هستند و پیگیری می شود،... و بدیهی است که ضرورت و لزوم توجه ای عملی بیش از گذشته و با سرعتی متناسب با «ترفندها و دسیسه ها»ی دشمن فتنه پرور! و با حساسیتی درحد وسواس! لیکن عقلائی برای «اصلاح» انواع فساد در جامعه از جمله، فسادهای مالی و اقتصادی، اخلاقی و فرهنگی، فکری و اعتقادی، مسئولین حکومتی ما را نباید از «وجوب» نجات این ملت مسلمان، از شر و شرارت «کل فاسد»ین! که عاملین اصلی فسادند، غافل نماید..
تجربه و تاریخ- این آئینه های جهان نما- هشدار می دهند که هرگاه انواع فساد توسط فاسدین در هر زمان و به هر نوع! در جامعه فراگیر شود تأثیر اصلی تخریبی و ضرر و زیان جبران ناپذیرش مستقیما متوجه ابعاد مختلف «امور مسلمین» می گردد و سودش نیز نصیب «اربابان» فاسدین.