خبرگان و بایسته‌های حضور حداکثری (بخش دوم)

دکتر حسن رضایی مهر
اکنون که جامعه اسلامی ما، خود را در آستانه انتخابات مهم خبرگان رهبری می بیند و با توجه به اینکه حضور در این انتخابات با در نظر داشت شرایط و مصالح داخلی و بین المللی نظام اسلامی، امری لازم است، این پرسش مطرح می شود که از چه راهی باید به حضور حداکثری در انتخابات دست یافت و به تعبیری بایدهای حضور حداکثری در انتخابات چیست؟
در این میان می توان راهکارههای مورد نظر را از دو زاویه مورد توجه قرار داد. نخست راهکارهایی که تحقق آنها محدود به مقطع زمانی خاصی نبوده و بایستی در همه مقاطع مورد توجه باشد تا حضور حداکثری مردم در همه انتخاباتها را تقویت بخشد و دوم، گونه ای که مربوط به مقطع خاص انتخابات می باشد.
1- لزوم توجه حاکمیت به مطالبات عمومی: یکی از مهماتی که توجه به آن، می تواند موجب حضور گسترده مردم در انتخابات باشد، عنایت حاکمیت به مطالبات عمومی و تلاش در راه رفع معضلات عمومی و مشکلات مردم است. در اینکه نظام اسلامی در طول یک ربع قرن، گامهای بلندی را در این راستا برداشته است، شکی نیست، اما تکیه گاه مردمی نظام، اقتضا دارد مسئولین امر بیش از پیش به رفع مشکلات جامعه پرداخته و فعالیتهای کارشناسی را در راه تامین هر چه بهتر و بیشتر مطالبات عمومی شدت بخشیده و زمینه آرامش و آسایش عمومی را در کنار حفظ آرمانهای دینی و ملی نظام جمهوری اسلامی، توسعه بخشند. وجود اختلاف طبقاتی، اقتصاد ناپایدار، رانت خواریهای کلان در برخی لایه های نظام و جامعه، لاابالی گری برخی مسئولین نسبت به ترویج و اشاعه بی هویتی اجتماعی- اخلاقی از سوی کسانی که از موفقیت این نظام و مردم برومند ایران، خرسند نیستند، از جمله آسیب هایی هستند که حضور عمومی مردم در عرصه های مختلف تصمیم گیری، می تواند به شدت متاثر از آنها باشد. مسئولین وظیفه دارند نسبت به تامین مایحتاج عمومی مردم به نحو احسن و یا استفاده از پتانسیل های موجود، آرام نباشند چرا که به قول حضرت امام راحل(ره) “ما هرچه داریم از این ملت است”(1) ایشان در خصوص لزوم توجه به مصالح فرمودند: “شما فکر این ملت، فکر این زاغه نشین ها، فکر این مردمی که همه چیزشان را دادند و شما را به مسند نشاندند، فکر آنها را بکنید. شب وقتی خلوت می کنید، فکر بکنید که من امروز که کار کردم برای خودم کار کردم یا برای مردم، امروز که صحبت می کنم برای خودم صحبت می کنم یا برای مصالح کشور”.(2)
2- توجه به عدالت اجتماعی و فعالیتی کردن آن در لایه های مختلف حاکمیت و اقشار جامعه: چنانکه گذشت مردم از وجود ناعدالتی طبقاتی موجود در بسیاری از مناصب و شغلها و رانت خواریهای قشری در عذابند، اینکه برخی از سیری بمیرند و برخی از گرسنگی، آن پولهای بادآورده ای که فقط جیب قشری خاص و بی درد را می شناسد، همه و همه اینها می تواند به عنوان ناعدالتی اجتماعی، حضور مردم را در عرصه های مشارکتی تقلیل داده و کمرنگ نماید. مسئولین امر نباید فراموش کنند که اساس احکام الهی و میزان تشریع، عدالت است یا ایها الذین امنوا کونوا قوامین بالقسط... ای کسانی که ایمان آورده اید قیام به عدالت کنید(3( )در راستای برقراری آن بکوشید-) عدالت در قانون آن است که همه آحاد جامعه در برابر قانون علی السویه باشند و مفاد آن بدون هیچ استثنایی برای همه عملی گردد. عدالت اقتصادی از توصیه های اکید اسلام بر حاکمان است. عدالت در زمینه روابط اجتماعی در اسلام از جایگاه خاصی برخوردار است و برای حفظ عدالت اجتماعی برای اقشار مختلف جامعه حقوق خاصی معین کرده است. بدیهی است اگر نظامی نتواند حقوق افراد را مورد توجه قرار دهد نه تنها از پشتوانه مردمی بهره مند نمی گردد، بلکه در مقابل موجی علیه خود قرار می گیرد. امام خمینی(ره) در خصوص لزوم پرهیز از اختلافات و ضرورت توجه به مصالح کشور و مشکلات مردم در جمع هیئت دولت شهید رجایی فرمودند: “اگر بنا باشد که شما به جای اینکه اقتصاد مردم را درست کنید، به جای اینکه این کشور را بررسی کنید، ببینید کجاهاست که مخروبه هست و مردم از همه چیز ساقط هستند، به جای این، اگر بنشینید سرمسند و با حروف و یا فحاشی به همه مسائل را غفلت از آن بکنید این همان است که قدرتهای بزرگ می خواهند تا این مملکت خرابه بماند و صدای مردم درآید، اگر شما به مردم کار نداشته باشید، به مصالح مردم، به مصالح کشور کار نداشته باشید فقط مشغول این باشید که من چطور، شما چطور، من چطورم شما چطوری، مردم با من هستند، مردم با شما هستند، اگر فکر این باشید این همان است که آمریکا می خواهد(4) و باز فرمودند: “بپرهیزید از اینکه از ملت جدا شوید، شما را بخواهند جدا کنند”(5) “هر چه خوف دارید از خودتان بترسید از اینکه مبادا خدای نخواسته مسیر یک مسیر دیگر بشود. راه، راه دیگری باشد و توجه به این چیزی که الان هست از دست برود و مردمی بودن از دستتان برود که- خدای نخواسته- یک وقت این قضیه پیش آمد و شما از مردمی بودن بیرون رفتید و یک موضع دیگری پیدا کردید... آن وقت بدانید که آسیب می بینید.”(6) روشن است متصدیان امر باید با الهام گرفتن از آموزه های دینی و توصیه های اکید بنیانگذار جمهوری اسلامی و رهبر معظم انقلاب بر رفع آسیبهایی که عدالت اجتماعی را تهدید می کند بکوشند و بدانند که رعایت قانون در اقسام مختلف آن می تواند عامل مهمی در مشارکت عمومی مردم در امر انتخابات باشد.