عماد افروغ با اینکه منتقد احمدی نژاد و حامی موسوی است، در شرایط کنونی تلویحاً به موسوی پیشنهاد می کند که توصیه مـهـدوی کـنـی را بـپذیرد و "صلح حسنی " را یـپـذیـرد.اسـتـدلال افـروغ در ارائـه ایـن پیشنهاد این است که مفهوم مصلحت نظام به هر حال باید به نوعی در کنش سیاسی هـواداران نظام جمهوری اسلامی متجلی شـود.بـا این حال، افروغ معتقد است که در حـال حـاضـر ایفـای نقـش میانجیگرانه از سوی مهدوی کنی، پیشنهادی غیر عملی و غیرسودمند است و آنچه اکنون مورد نیاز اسـت، شکـل گیری گفتگو میان نیروهای اجتماعی گوناگون جامعه ایران در عرصه عمومی و حوزه جامعه مدنی است تا پس از آن بتوان تاثیر این گفتگوها را در عملکرد حکومت نیز مشاهده کرد. افروغ که با عصر ایران گـفـتـگــو مــیکــرد، در ادامـه گفتـه اسـت: به هر حال محورها و مولفه های وحدت بخش جامعه دچار آسیب شده است.
حفظ نظام برای هر فرد معتقد به جمهوری اسلامی، امــــری ضــــروری اســـت. یـعـنـــی اصـــل نظام نباید تحت الشعاع برخی سیاستها و رفـتـارهـا قـرار بـگـیـرد. لازمه حفظ نظام و پاسداشت حاکمیت این است که اگر افراد احساس می کنند حرفشان خریدار ندارد و بـا مـسـدود شـدن مـسـیـر از سـوی قانون، نمی توانند از طرق قانونی مسائل خود را دنبال کنند، من فکر می کنم که باید به پیشنهاد آقـای مـهـدوی کـنـی عـمـل کنند زیرا این پیشنهاد، پیشنهاد بسیار خوبی است. بالاخره آدم گاهی باید احساس کند که مصلحت اقتضا می کند که با موضع گیری مناسب، حفظ نظام را مد نظر قرار و مصلحت نظام یک جایی باید مد نظر قرار گیرد. الان حرف من این است که اگر ظرفیتهای قانونی به صورت عادلانه در دسترس گروههای سیاسی قـرار نمـی گیرد، ما ظرفیت دیگری به نام قدرت مدنی در اختیار داریم. چرا از قدرت مـدنـی استفاده نکنیم؟ چرا این گفتگوها در عرصه عمومی، یعنی در مساجد و حسینیه ها و حوزه علمیه قم و دانشگاهها انجام نشود؟ حتمـاً بـایـد تریبون رسمی و صدا و سیما در اختیار ما باشد تا به این مباحث بپردازیم؟ حالا که این فرصتها به صورت انحصاری در اختیـار یک گروه قرار گرفته است، چرا از امکانات عرصه مدنی استفاده نشود؟ اگر شما بخواهید در حوزه علمیه قم همایش بـرگزار کنید تا گروههای مختلف بخواهند حـرفهـای خـودشـان را مطرح کنند، چه مـانعـی وجـود دارد؟ مـانـع رسمـی وجـود نخـواهـد داشـت. یکسـری مـوانـع طبیعی ممکن است ایجاد شود که آن هم قابل مهار است و در این زمینه مشکلی وجود ندارد.
بازنشستگی من ارادی بود نه اجباری
عــمــاد افــروغ در پــاســخ بــه علــت بازنشستگیاش از عضویت در هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی وزارت علـوم گفت: من خود را بازنشسته کرده ام و این موضوع کاملاً ارادی بوده و تصمیم دیگران در آن دخیل نبوده است.به گزارش عصر ایران، وی اضافه کرد: من تا سـال 1382 عـضـو هـیـئـت علـمی دانشگاه تربیت مدرس بودهام و از آن پس به دلیل برخی مشکلات ناشی از حاکمیت آن زمان، آنجـا را تـرک کـردم و در پـژوهشگاه علوم انسـانـی و مطالعات فرهنگی وزارت علوم ادامـه فعـالیـت دادم. ایـن جـامعه شناس خاطرنشان کرد: در مورد بازنشستگی نیز خودم اقدام کردم و سعی کردم سابقه کارم به جایی برسد که بتوانم از بازنشستگی استفاده کنم. وی یادآور شد: در سالهای گذشته در دانشگاههای مختلف از جمله دانشگاه صنعتـی شـریف، دانشگاه تربیت مدرس، علامـه طبـاطبـایی، پژوهشکده باقرالعلوم و موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) تدریس می کردم اما اکنون در اختیار خودم اسـت کـه محـل تـدریس را انتخاب کنم. افــروغ بــه دعــوت از وی بـرای تـدریـس در دانشگاه صنعتی شریف اشاره کرد و به مهر گفت: مهر ماه از من دعوت شده است که در رشتـه فلسفـه علـوم اجتمـاعـی در این دانشگاه به تدریس بپردازم.