حقوق زنان و دختران

قایل شدن تبعیض بر ضد زنان بدان معنا است که قانون ها یا رسوم مشخصی، بر مبنای جنسیت، تمایز، استثنا یا محدودیت قایل می شوند.
حکومت های مردم سالار باید در حفظ حقوق زنان کوشا باشند، زنان را به مشارکت در تمام عرصه های جامعه و حکومت تشویق نمایند و اماکنی را برای آنان به وجود آورند تا بتوانند آزادانه تجمع کنند و دیدگاه هایشان را آشکارا بیان نمایند.
حقوق قانونی زنان شامل برخورد مساوی قانون با آنها و دسترسی به منابع قانونی است.
حقوق زنان باید آشکارا مشخص شود – ابهام در موقعیت قانونی زنان همچنان یکی از علل اصلی فقر در سطح جهان است.
زنان باید حق مالکیت و وراثت داشته باشند.
زنان باید از امکان مشارکت در تنظیم و اجرای قانون اساسی و قوانین دیگر برخوردار باشند.
حقوق سیاسی زنان شامل حق شرکت در انتخابات، اشتغال در مشاغل دولتی، مشارکت در حاکمیت و سازماندهی سیاسی است.
نظام های مردم سالار باید از طرح های جامعه مدنی – اعم از دولتی و غیر دولتی – که زنان را در زمینه چگونگی شرکت در انتخابات و فنون رقابت های سیاسی و روند قانون گذاری آموزش می دهند حمایت به عمل آورند.
فعالیت زنان در تمام سطوح جامعه مدنی و حکومت باعث استحکام مردم سالاری می گردد.
زنان و دختران باید به آموزش ابتدایی دسترسی داشته باشند. آنان نباید از شرکت یا تدریس در مدارس متوسطه یا دانشگاه ها منع شوند.
حقوق اقتصادی برای زنان امکان نظارت بر دارایی های اقتصادیشان را فراهم می سازد و به آنان کمک می کند تا از روابط پر مخاطره جنسی و احتمال سوء استفاده دوری کنند. این حقوق شامل موارد زیر هستند:
شرایط و مقیاس های مشابه استخدام در مقایسه با مردان.
مصونیت از ابطال استخدام به دلیل بارداری یا ازدواج.
مشارکت در برنامه هایی از قبیل استفاده از وام های اشتغال زایی کوچک و آموزش مشاغل که برای زنان امکان کسب درآمد را فراهم می سازد.
حق برخورداری از درآمد، رفتار و احترام مساوی در محل کار.
نظام های مردم سالار باید برای کسب اطمینان از بهداشت و رفاه زنان و دختران و فراهم ساختن دسترسی مساوی به برنامه هایی مشابه برنامه های زیر تلاش نمایند:
مراقبت های بهداشتی عمومی، پیشگیری از بیماری ها و مراقبت های پیش از زایمان.
پیشگیری از بیماری ایدز، بهبود مراقبت های بهداشتی ارایه شده به مبتلایان، و کاهش از انتقال این بیماری از طریق مادر به فرزند.
مبارزه با قاچاقچیانی که زنان و دختران را به دام فحشای اجباری یا بردگی داخل خانواده ها از طریق اغفال، تقلب یا اعمال زور می اندازند.
مبارزه با آنچه پیشتر گردشگری جنسی نامیده می شد و اغلب زنان و کودکان را مورد سوء استفاده قرار می داد.
آموزش پیامدهای بهداشتی و اجتماعی ازدواج زود هنگام به خانواده ها.
حمایت از مراکز قربانیان از جمله مراکز خشونت های خانوادگی و بحران های ناشی از تجاوزات.
آموزش کاستن از خشونت های خانوادگی به پلیس، وکلا، قضات و هیات های پزشکی.
پایان بخشیدن به ختنه کردن زنان.