یوسف محسنزاده
سقوط کابینه پل مارتین- نخستوزیر کانادا- بخاطر رأی عدم اعتماد پارلمان، یکی از رویدادهای مهمی است که نمیتوان آن را بدور از بازتابهای ضرر بار رویکرد خارجی دولت مارتین مورد بررسی قرار داد.
واقعیت این است که «مارتین» سیاست تهاجمی در حوزه خارجی دنبال کرد و سعی کرد نام کشورش را به موضوعاتی آلوده کند که کاخ سفید برنامه و دستور کار آن را تعیین کرده بود. دولت کانادا در ادامه همین سیاست ضرربار، مواضع گستاخانه، غیر محتاطانه و سبکسرانهای را در قبال جمهوری اسلامی ایران اتخاذ کرد که بنا به باور صاحبنظران سیاسی، این مواضع، متأثر از طرز فکر و طراحیهای غرض آلود و توطئهآمیز محافل صهیونیستی بوده است.
این دولت که در حال حاضر بدلیل همین خط مشی نامتعارف از قدرت برکنار شده است، سردمدار حرکات ضد ایرانی در سازمان ملل بوده و آخرین قطعنامهای که در زمینه حقوق بشر علیه جمهوری اسلامی ایران تصویب گردید از سوی دولت کانادا تنظیم شده بود و بلافاصله مورد استقبال کشورهای غربی و محافل صهیونیستی قرار گرفت.
دولت سرنگون شده کانادا حتی گامهای دیگری در زمینه دخالت در مسایل داخلی کشورمان و به ویژه در حیطه قضایی از طریق بزرگنمایی مسأله قتل تبعه ایرانی (زهرا کاظمی) برداشت که با اقدام پسندیده دستگاه قضایی کشورمان که درخواست بررسی افزونتری در مورد قتل یکی از اتباع ایرانی در تورنتو را مطرح کرد، مواجه گردید. از طرفی، دولت کانادا با تشویق فعالان ایرانی ضد انقلاب و گردآوردن پارهای از نویسندگان اجیر شده و مواجب بگیر، حملات رسانهای گستردهای را علیه کشورمان به ویژه در زمینه حقوق بشر تدارک دید و این در حالی است که این کشور، عملکرد نامطلوبی را در زمینه رعایت حقوق بش از خود نشان داده است. دولتمردان سرنگون شده کانادایی علاوه بر این با تقدیم جوایز و تقدیر و تجلیل از پارهای از نویسندگان دگراندیش ایرانی که طرفدار خط مشی و فرهنگ غربی میباشند، به نوعی در صدد سپاس و تشکر از زحمات رسانهای آنان در نگارش مقاله و خبر کذب و دروغ علیه کشورمان برآمده و در این زمینه، سایر سازمانهای غربی مدعی دفاع از حقوق بشر را به ارائه جوایزی به منظور فضاسازی مصنوعی و اعمال فشار بیشتر علیه کشورمان، ترغیب کرد. سرانجام، اقدامات و مواضع افراطی دولت «مارتین» وی را به سقوط تماشایی و عبرتآمیزی کشانده و موجبات رقم خوردن یک شکست سنگین در کارنامه سیاسیاش گردید.