ماورای حملات لفظی بوش علیه ایران

یوسف محسن زاده
جورج بوش چندی پیش یکی از بی‌سابقه‌ترین حملات لفظی‌اش را علیه کشورمان ابراز داشت و برای نخستین بار اعلام کرد که دموکراسی در خاورمیانه تحقق نمی‌پذیرد مگر اینکه در ابتدا در ایران برقرار شود! قبل از وی، رایس طی سخنانی صریحاً اعلام کرده بود ایران فصل مشترک همه مسایل و بحرانهای خاورمیانه است! این اظهار نظرها از سوی مقامات عالیرتبه آمریکا، ناراحتی و ناخشنودی بی‌حد و حصر زمامداران کاخ سفید از سیاست خارجی و داخلی نظام اسلامی ما را می‌نمایاند.
این اظهارات بازتابی از موفقیت‌های ناپیدا و نامشهود کشورمان در عرصه سیاست خارجی نیز بحساب می‌آید. آشکار است چنانچه چنین موفقیت‌هایی در جهان اسلام و بویژه در خاورمیانه نصیب سیاست خارجی کشور و طراحان ماهر آن نمی‌شد، انگیزه‌ای برای طرح این اظهارات معاندانه و خصمانه زمامداران آمریکا، بوجود نمی‌آمد. با این حال جای طرح این سوال خالی است که آیا ماورای اظهارات تند و گزنده بوش و رایس، طرح و نقشه‌ای برای مهار سیاست خارجی ایران و جلوگیری از توسعه نفوذ روزافزون آن میان مسلمانان و کشورهای اسلامی و غیر اسلامی در پنج قاره جهان، وجود دارد یا نه؟ بطور بدیهی کاخ سفید از دوران کارتر تا بوش پسر، همواره طرح‌های بازدارنده برای مهار کشورمان در ابعاد سیاسی، اقتصادی و بین‌المللی ارایه کرده که در دو بعد علنی و محرمانه بدنبال تحقق و پیاده سازی آنها بوده و هستند و از اینرو ساده لوحانه چنانچه تصور شود کاخ سفید در حال حاضر طرح خصومت آمیزی برای مهار کشورمان و ایجاد تغییرات دلخواه در سطح داخلی، دنبال نمی‌کند.
در این باره کافی است به قصد بوش برای تصویب مبلغ 75 میلیون دلار اضافه جهت تشدید جنگ روانی و تبلیغات علیه کشورمان اشاره شود که خود بخشی ناچیز و جزیی از حجم عظیم تبلیغاتی و براندازانه آمریکا علیه ایران تلقی می‌شود. با این حال باید یادآوری کرد راهبردهای خصمانه واشنگتن علیه ایران بدلیل ارزیابی‌های غلط و وارونه، همواره بر صخره مقاومت و ایستادگی ملت ایران متلاشی شده است. از جمله، اتکای مقامات آمریکا بر مقوله تشویق و تحریض اصلاح طلبان داخلی جزو همان ارزیابی‌های پوشالی و تهی است که صرفاً به هدر رفتن پول مالیات دهندگان آمریکایی منجر شده است. البته این بدین معنی نیست که برخی در داخل کشور با راهبرد جنگ روانی آمریکا در قالب همکاری خبری و ارسال گزارش به سایت و رادیوهای وابسته به سازمان سیا و اینتلیجنت سرویس انگلیس همکاری نمی‌کنند. مسأله در آگاهی عمیق مردم از توطئه چینی‌های آمریکا و همبستگی گسترده آنان با نظام اسلامی نهفته است که مجال و فرصتی برای ظهور و بروز طیف هواداران آمریکا نمی‌دهد.
به همین دلیل، برای آمریکا راهی جز توسل به اظهار نظرهای تهدید آمیز، خصومت آمیز و در عین حال بجه گانه نمانده است. اظهار نظرهایی که از غیظ و عصبانیت گویندگان آن پرده بر می‌دارد و از سرافرازی و پویایی و بالندگی ملت مقاوم ایران، حکایت می‌کند.