نمایندگان به دنبال عدالت در لایحه بودجه

از همان لحظه‌ای که رئیس دولت نهم حجم سنگین لایحه بودجه کل کشور را روی دست گرفت تا بر جایگاه هیات رئیسه جهت بررسی نمایندگان قرار دهد، اما و اگرهای مجلسیان به نحوه نخستین بودجه‌نویسی دولتیان آغاز شد.
رئیس جمهور اگرچه از سنگینی مکتوبات لایحه بودجه وام گرفت تا آرزو کند که وزن زیاد لایحه بودجه، تاثیر زیادی نیز بر اقتصاد کشور گذارد اما نمایندگان مجلس نیز فراتر از آن، از اعداد و ارقام لایحه وام گرفتند تا نقد جدی را آغاز کنند.
بدین ترتیب مجلس که هنوز وارد بررسی رسمی لایحه بودجه 85 نشده بود هفته پر کاری را پشت سر نهاد تا آنجا که محوریت نطق‌ها، تذکرات و سخنان در صحن و حاشیه مجلس و به تبع آن رسانه‌ها، چالش بر سر چگونگی تعامل مجلس و دولت در به فرجام رساندن لایحه بودجه کشور بود.
مجلس هفتم تنها مجلسی است که در نظام پارلمانی جمهوری اسلامی توانسته است یک رئیس جمهوری را برای استقرار کابینه‌اش چهار ماه معطل نگاه دارد و این نکته اگرچه بر خلاف تصورات و تحلیل‌های صاحبان نظر عرصه سیاست بود، اما به هر حال نشان داد که مجلس حتی اگر بخواهد بر اساس تصمیمات فراکسیونی همسو با دولت عمل کند به لحاظ ماهیت واقعی‌اش نمی‌تواند در هر شرایط و در مقابل هر تصمیمی دولت را یاری کند. چنانچه این بار نیز پس از تقدیم لایحه‌ای که به گفته احمد توکلی دولت تمامی مسئولان اجرایی را مکلف به دفاع از آن کرده بود، نتوانست در همان آغاز راه همراهی قوی و یاری جدی طیف اصولگرای مجلس را با خود داشته باشد.
خوش چهره که به هر حال یکی از چهره‌های شاخص اقتصادی مجلس است این بار نیز همانند روزهای دشوار احمدی‌نژاد در معرفی مکرر اعضای کابینه و عدم اعتماد مجلس، انگشت اعتراض خویش را به سمت شعارهای عدالتخواهانه دولت جدید نشانه گرفت و لایحه بودجه 85 را در تحقق عدالتی که احمدی‌نژاد نوید آن را داده است ناتوان معرفی کرد.
از سوی دیگر در طیف اکثریت مجلس، جریان معترض دیگری نیز شکل گرفت که به نظر می‌رسد روند نارضایتی آنان از بودجه‌نویسی فارغ از اتهاماتی است که به معترضان و منتقدان جدی دولت احمدی‌نژاد در مجلس وارد می‌کنند؛ برخی از چهره‌های اصولگرای مجلس همواره چهره‌های شاخص دیگری که در روند بررسی کابینه، حلقه منتقدان جدی کابینه و رئیس جمهوری را شکل داده بودند را متهم به سهم‌خواهی به دلیل ناکامی در ورود به کابینه می‌کردند.
اما در روند بررسی لایحه بودجه، حلقه منتقدان جدی را نمایندگان استان‌های مختلف تشکیل داده‌اند که به توزیع بودجه استانی معترضند.
احمدی‌نژاد سفرهای استانی را ابداع دولت خویش و در راستای تحقق عدالت و حذف فاصله‌ها می‌داند اما برخی از نمایندگان مجلس نیز چگونگی تامین بودجه‌هایی که احمدی‌نژاد در این سفرها اختصاص می‌دهد را دچار ابهام می‌دانند.
دایره نقد نمایندگان استان‌ها نیز پس از تقدیم لایحه بودجه تا آنجا بالا گرفت که این بار یکی از نمایندگان که از قضا باز هم از طیف اصولگرایان مجلس است به احمدی‌نژاد نامه اعتراضی می‌نویسد و چنین می‌گوید: سفرهای استانی رئیس جمهوری به جای آنکه عدالت را حاکم کند، عین بی‌عدالتی را حاکم کرده است.
ثروتی نماینده بجنورد به رئیس جمهوری می‌گوید وقتی بودجه‌ریزی مملکت در طول سنوات بر اساس شاخص‌های توسعه‌ای مناطق بوده است چه دلیلی دارد که سفرها را مبنای بودجه‌ریزی قرار داده‌اید؟
به هر تقدیر منتقدان استانی بودجه حلقه‌ای به مراتب جدی‌تر از منتقدان فراکسیونی خواهند بود. چنانچه در روزهایی که گذشت نمایندگان استان‌های مختلف که به دولت برای عدم اجرای مصوبه استقلال آب استانی معترض بوده‌اند، علی‌رغم عضویت خود در فراکسیونی که همواره تحصن را اقدام غیر قانونی می‌داند، دولت را تهدید به تحصن کرده‌اند تا پاسخ بگیرند. اگرچه هر دو طیف به دنبال عدالت در لایحه بودجه هستند.
خبری که در مجلس پنهان نماند
نیمه تمام ماندن سفر هاشمی رفسنجانی به مشهد اگرچه از سوی خبرنگاران و همراهان این سفر، مبهم و نیمه به اطلاع افکار عمومی رسید اما نمایندگان و خبرنگاران مجلس پس از چند روز پرده از علت واقعی نیمه تمام ماندن این سفر برداشتند. این البته از خصایص پارلمان است که هیچ خبری را یارای پنهان و غیر قابل انتشار بودنش در راهروهای پارلمان و حواشی آن نیست.
چنانچه این بار نیز وقتی هاشمی رفسنجانی یک روز مانده به اتمام سفرش، به پایتخت بازمی‌گردد، رسانه‌ها چندان به ابعاد این خبر واقف نمی‌شوند اما مجلس که کانال ارتباطی تمامی دستگاه‌های اجرایی و پل ارتباطی تقریباً تمامی مسئولان حکومتی است نمی‌تواند از کنار این خبر به سادگی گذر کند. بدین ترتیب نماینده مشهد به خبرنگاران چنین می‌گوید: علت نیمه تمام ماندن سفر هاشمی به مشهد، فرا خواندن ایشان برای حضور در جلسه‌ای مهم بوده است. و پس از آن نیز نمایندگان دیگری خبر می‌دهند که این نشست مهم برای حل و فصل مسائل هسته‌ای تشکیل شده است تا سران و شخصیت‌های سیاسی با تشکیل تیمی در صدد حل مشکل پرونده هسته‌ای کشور برآیند.