نامه موسـوى به‌ مراجع ‌عظام

گروه ‌داخلی- میرحسین موسوى در نامه‌اى به برخى مراجع تقلید نظر ایشان را درباره بیانیه راهبردى شماره 11 خود خواستار شد.در قسمتى از این نامه آمده است:اولین هدف در این بیانیه آن است که اگر خشم و نارضایتى در مردم به‏ ‏وجود آمده است آنان تصور نکنند این احساسات منفى انباشته شده در‏ ‏ضمیرشان متوجه دین است. این رسالتى است که به نظر می‎رسد بر عهده ‏ ‏تمامى کسانى که اسلام بر آنان حق حیات دارد و در رأس آنان روحانیت‏ ‏اسلام قرار گرفته باشد تا اجازه ندهند اقشار مختلف، على‌الخصوص جوانان‏ ‏که اینک اکثریت جامعه ما را نیز شکل می‎دهند میان برداشت‌های‏ ‏نادرست ، گزینشى و سطحى از دین و حقیقت آن اشتباه کنند و بر اثر‏ ‏هیجان‌هاى عاطفى از اسلام فاصله بگیرند.رسانه‌هاى دولتى اصرار دارند که ما را مسبب و محرک حوادث این چند‏ ‏ماهه معرفى کنند، حال آن که رفتارهاى مسئو لان کشور[...] از سال‌ها پیش هیمه‌هایى را انباشته بود که با خطاهاى این‏ ‏ایام شعله ور شد و [...] روز به روز‏ ‏توسعه پیدا کرد. وى‌مى‌افزاید: اگر در موجی‏ ‏که از خشم مردم برخاسته است احساس خطر براى اصل کشور و اصل‏ ‏نظام نمى‌کردم ، برایم سخت نبود که بیست سال دیگر سکوت کنم.‏‏اما اینگونه نبود و نیست که مردم با سکوت یا سازش یک نفر دست از‏ ‏حرکت خود بردارند، بلکه پس از مدت کوتاهى بلاتکلیفى به زودى این‏ ‏حرکت از نو و با شکلى کور و در حالى که به هیچ یک از دلبستگان به نظام‏ ‏اعتماد نداشت آغاز می‎شد، و چه بسا دیگرانى که براى این کشور و ملت‏ ‏خواب‌هاى ناگوار دیده‌اند در هدایت آن به سوى منافع و مطامع خود طمع‏ ‏می‎کردند.‏هدف دیگر از این بیانیه و نیز بیانیه‌ها و حرکات قبلى این است که‏ ‏تکاپوهاى مردم در چهارچوب نظام باقى بماند و در دام ساختارشکنى‌های‏ ‏خطرناک نیفتد.
میرحسین در پایان مى‌نویسد: ‏مرحوم ملا محسن فیض کاشانى در رساله الفت نامه غایت اکثر تکالیف‏ ‏شرعیه را حصول محبت و الفت اجتماعى ذکر می‎کند. نتیجه‌اى که از این‏ ‏محبت و الفت ناشى خواهد شد همان چیزى است که در علوم جدید از آن با‏ ‏عنوان شبکه‌هاى اجتماعى نام می‎برند، به عنوان راهى براى مهار حکومت‏ ‏و بازداشتن آن از تکرار خطاهایش ، و به مثابه روشى که به سرزندگی‏ ‏اجتماعى بینجامد و بسترى که توانها و عواطف به هیجان آمده را در بستر‏ ‏خود جاى دهد و از سرریزهاى تخریب کننده آن جلوگیرى کند، تقویت‏ ‏شبکه‌هاى اجتماعى در این بیانیه توصیه شده است . این پیشنهاد‏ ‏می‎توانست بنا بر آن چیزى که فیض می‎فرماید رونویسى از نسخه اسلام‏ ‏تلقى شود، اگر چه کسانى که در بى انصافى مبالغه می‎کنند آن را رونویسى از‏ ‏نسخه سیا خوانده اند.‏و سرانجام در این بیانیه راهکارهایى براى برون رفت از بحران فعلى ارائه‏ ‏شده است که امیدوارم مورد اعتنا قرار گیرند.