جنایت علیه انسانیت

پروفسور حمید مولانا
قوانین جنگ غرب و نه قوانین جنگ در اسلام که در حقیقت اولین قانون و حقوق بین المللی در تاریخ است، همیشه به دو سؤال جواب داده است: چه موقع باید به جنگ پرداخت؟ عملیات مجاز در جنگ چیست؟ قوانین و حقوق حاکم بر جهان کاملا دو پاسخ متفاوت به این سؤال می دهد و آن بستگی به این دارد که دشمن کیست. این قوانین به طور کلی دشمنی را که با او هم نژاد و هم فرهنگ و هم طبقه هستید محافظت می کند ولی دشمنانی را که با او اختلاف طبقاتی، نژادی و فرهنگی دارید محافظت نمی کند. چه موقع می شود علیه دشمنانی که «بی تمدن» و «حیوان» هستند جنگید؟ جواب غرب این بوده است: همیشه. چه عملیاتی علیه دشمنان «بی تمدن» و حیوان مجاز است؟ پاسخ: همه چیز.
بمباران بی رحمانه مردم بی گناه و غیرنظامی لبنان و فلسطین توسط جنگنده های رژیم صهیونیستی که با حمایت آمریکا در این سه هفته ادامه داشته است، مطابق این معادله غرب مجاز شناخته شده است ولی مطابق قوانین و حقوق بشر یک جنایت علیه انسانیت است. زیرساخت های شهروندان لبنان و مردم فلسطین از لوله کشی آب و تلفن گرفته تا سیلوهای غذایی و مساجد و بیمارستانها از نظر اسرائیل و آمریکا قابل حمله و هدف است زیرا دشمن «بی تمدن» و «حیوان» می باشد.
حملات ارتش اسرائیل به لبنان تا امروز بیش از 500هزارنفر آواره و پناهنده بوجود آورده است. به عبارت دیگر از هر هشت نفر لبنانی یک نفر بی خانمان شده است و یک سوم تلفات این تجاوز رژیم صهیونیستی کودکان هستند. لبنان با جمعیتی در حدود چهار میلیون بدون اینکه وارد جنگ شود تا امروز قریب به یک هزار نفر کشته داده است و این در صورتی است که اسرائیل به بهانه دستگیری دو سرباز خود توسط حزب الله، به این فاجعه ضدانسانی دست زده است. آمریکا به حمایت از اسرائیل قطعنامه ای را که رژیم صهیونیستی را محکوم می کند در شورای امنیت وتو کرده است و هر دو پیشنهاد آتش بس را رد کرده اند.
شهرها و غیرنظامیان تا چه حد در جنگ مصونیت دارند؟ پاراگراف25 «کنوانسیون لاهه» درباره جنگ پاسخی به این سؤال ندارد زیرا تفاوت شهر دفاع شده و دفاع نشده و یا بدون دفاع در این معاهده مبهم بوده و روشن نیست. در آوریل 1911میلادی انستیتوی حقوق و قانون بین المللی که از کارشناسان اروپایی در شهر مادرید در اسپانیا تشکیل شد نتوانست این مسئله را حل کند و حقوقدانان غرب تحت نفوذ قدرت های استعماری روز این پیشنهاد را مطرح کردند که «جنگ هوایی مجاز است به شرطی که مردم صلح خواه و غیرنظامیان را تهدید و مورد هدف قرار ندهد و خطر آن بیش از حملات و بمباران دریایی و زمینی نباشد!» بدین ترتیب با مبهم داشتن این اصل جنگ هوایی قدرت های غرب به بهانه نظامی اجازه بمباران شهرها و کشتار مردم بی گناه و غیرنظامی را به خود دادند که تا امروز ادامه دارد.
صنعت و فناوری هوانوردی و هواپیمایی در دو دهه اول قرن بیستم در دنیا توسعه پیدا کرد و نخستین بمباران هوایی در تاریخ توسط قدرت های اروپایی، یعنی ایتالیا، اسپانیا، انگلستان و فرانسه علیه مسلمانان در قاره های آفریقا و آسیا علیه مردم لیبی، مراکش، سومالی و عراق صورت گرفت. وقتی که اولین هواپیمای موتوری در 17دسامبر 1903به مدت چند ثانیه به طریق آزمایشی به پرواز درآمد، نخبگان فناوری و ترابری آن روز اختراع هواپیما را قدمی به سوی جهانی سازی دانسته و حتی نامزد انتخابات ریاست جمهوری آن زمان آمریکا بنام «ویندل ویلکی» از امکان «دهکده جهانی» صحبت کرد. ولی چند سال بعد در اول نوامبر 1911میلادی ایتالیایی ها در حمله خود به شهر «تریپولی» جهت تسخیر لیبی برای اولین بار در تاریخ از هواپیما جهت بمباران استفاده کرده و مردم مسلمان آن سرزمین را به خاک و خون کشاندند. فناوری هواپیمایی بیش از آنکه به ارتباطات ملل و فرهنگها درآید، به عنوان یک ابزارآلات سرکوبی در خدمت جنگ و نظامیان درآمده و جهت سرکوبی مسلمانان و گسترش مستعمرات اروپایی ها به کار برده می شد. در اواخر قرن نوزدهم و اوائل قرن بیستم به علت ضعف امپراطوری عثمانی کشورهای آفریقای شمالی مانند مراکش و تونس و مصر و سودان که قرنها تحت تسلط مسلمانان بود زیر سلطه و تصرف قدرت های اروپایی، انگلستان و فرانسه قرارگرفته بود و تنها سرزمینی که اروپایی ها بدان دسترسی پیدا نکرده بودند کشور لیبی بود که ایتالیایی ها اشتهای تصرف آن را در سر می پروراندند. بمباران بی رحمانه هوایی لیبی در آن زمان اعتراض بسیاری از مسلمانان از جمله مراجع تقلید شیعیان را در نجف و سایر حوزه های علمی برانگیخت و حتی فتوای جهاد از طرف علما صادر شد.
اروپایی ها و آمریکایی ها به مدت دو دهه تا آغاز جنگ دوم جهانی، از بمباران هوایی توسط هواپیما فقط جهت سرکوبی شورش مردم «بی تمدن» و «وحشی» مستعمرات خود استفاده کرده و از بمباران شهرهای خود در اروپا امتناع می کردند. تصور و فکر بمباران هوایی شهرهای اروپا مانند پاریس و برلین و لندن فقط در کتاب ها و رومان های داستانی قبل از جنگ دوم جهانی نوشته شده بود. در حقیقت حمله هوایی غرب به مسلمانان در دهه های اول قرن بیستم قدرت های اروپایی را به استفاده از این اسلحه علیه یکدیگر تشویق می کرد و نقشه حملات هوایی توکیو و هامبورگ و لندن در جنگ دوم توسط قدرت های استعماری در سرزمین های اسلامی به آزمایش گذاشته شده بود.
در 1913میلادی اسپانیایی ها جهت سرکوبی قیام مراکشی ها قصبات و شهرهای آن کشور را مورد بمباران هوایی قرار دادند. در 1919 شورش مردم سومالی به رهبری «محمد عبدالحسن» توسط هواپیماهای جنگنده انگلستان، با ریزش 77هزار پوند بمب در یک هفته خاموش شد. انگلیسی ها در دهه 1920 جهت سرکوبی مسلمانان در عراق و افغانستان از نیروی هوایی خود استفاده کردند و فرانسوی ها به تقلید از سایر قدرت های استعماری مسلمانان را در سوریه مورد حمله هوایی قرار دادند.
امروز سیاستگذاری و جهان بینی رژیم صهیونیستی و آمریکا دقیقاً در همان وضعی قرار دارد که قدرت های اروپایی و امپراتوری های انگلستان و ایتالیا و فرانسه و اسپانیا و آلمان در اوائل قرن بیستم بودند با این تفاوت که کنترل و انحصار فناوری نظامی از دست غرب خارج شده است و مقاومت و مبارزه مردم کشورهای اسلامی علیه ظلم و ستم به مراتب و اوج بالاتری رسیده است.