3 نگاه به درون آمریکا

 حسن کربلایی
هفته گذشته اعلام شد شمار تلفات آمریکایی ها در عراق به بیش از دوهزار و پانصد نفر رسید. بار دیگر بحث خروج آمریکایی ها از عراق در داخل آمریکا بر سر زبان ها افتاده است. جان کری رقیب بوش در انتخابات ریاست جمهوری سال 2004 نیز طرحی برای خروج سربازان آمریکایی تهیه کرده است. همچنین جیم موران نماینده دموکرات ایالت ویرجینیا در مجلس نمایندگان نیز طرح جدیدی برای خروج چند مرحله ای سربازان آمریکایی ارائه داده است.
وی معتقد است: “آمریکا اعتبار خود را از دست داده است با توجه به اینکه 320 میلیارد دلار در جنگ عراق هزینه کرده ایم و 18هزار زخمی علاوه بر 2500 کشته داشته ایم دستاورد چندانی به دست نیاورده ایم. روز به روز با این حقیقت روبرو هستیم که جنگ عراق ارتباطی با تروریسم ندارد.”
به هرحال بحث خروج آمریکایی ها از عراق یک بحث کلیدی و در عین حال حیثیتی برای آمریکا است. آگاهان می دانند امر خروج حتمی است، تاریخ آن را عقلانیت حاکم بر تحلیل آمریکایی ها از واقعیات جهان تعیین می کند.
براساس آخرین آمار و اطلاعات پلیس فدرال آمریکا اف بی آی آمار جنایت در این کشور از سال 2001 تاکنون افزایش یافته و اکنون شمار قتل ها با 8/4 درصد افزایش روبرو بوده است.
این افزایش چیزی نیست که نگاه دلسوزان جامعه امروز آمریکا از آن مخفی باشد. غفلت دولت آمریکا از مسائل داخلی و عدم رسیدگی به علل این نوع ناهنجاری ها و نیز موضوع انحطاط اخلاقی وحشتناک در جامعه امروزی آمریکا امری نگران کننده در محافل علمی و حتی حکومتی آمریکاست.
رهبران آمریکا به ویژه بوش که خود را علاقه مند به مذهب و مسیحیت می دانند این حجم از جنایت در جامعه خود را نمی توانند توجیه کنند.
دولت آمریکا در داخل و خارج با بحران مشروعیت روبروست براساس آخرین نظرسنجی ها محبوبیت بوش در داخل و مقبولیت رفتارهای جنگ طلبانه آمریکا در خارج روزبه روز رو به کاهش است، بطوری که امروز منفورترین دولت در روی زمین دولت آمریکاست.
براساس این نظرسجی منفور بودن چهره آمریکا در جهان اسلام بیش از جاهای دیگر است. حوادث زندان های گوانتانامو و ابوغریب و زندان های مخفی آمریکا در اروپا که اخبار شکنجه های آن کم و بیش توسط رسانه های مستقل فاش می شود بزرگترین ضربه به حیثیت و موقعیت آمریکاست.
همچنین ناتوانی دولت آمریکا در سرویس دهی به مردم خود در توفان ها و گردبادهایی که ناشی از حوادث طبیعی پدید آمد ضربه ای دیگر به حیثیت حکام کاخ سفید بود. اغلب ساکنان نیواورلئان در توفان کاترینا تنها به دلیل اینکه سیاهپوست بودند از امدادرسانی به موقع محروم شدند و شرح این تبعیض در رسانه های آمریکا خود حدیث مفصلی است.