آنچه شما گذراندید فضیلتش کمتر از شهادت نیست

مقام معظم رهبری در دیدار حجه الاسلام ابوترابی پس از آزادی ایشان از اسارت فرمودند:
دیروز وقتی این خبر بسیار خوشحال کننده را دادند که شما (حجت الاسلام و المسلمین ابوترابی، پس از آزادی از اسارت) آمده‌اید، واقعاً‌ برای من یک مژده بود. خیلی وقت است که شما را ندیده‌ایم؛ حدوداً ده سال می‌شود. از آن سالها تاکنون ، محاسنتان سفید شده است. ما همیشه شما را دوست داشته‌ایم و خاطرات با شما را فراموش نمی‌کنیم؛ چه قبل از انقلاب در مشهد، و چه بعد درتهران و سپس در همین اهواز، در آن تشکیلاتی که مرحوم شهید چمران به وجود آورده بود، با عده‌ای به آن جا آمده بودید و گویی همین دیروز بو دکه بیرون ساختمان پای پله‌ها با قبا نشسته بودید و در میان بر و بچه‌ها حضور داشتید و سپس به کوههای الله اکبر رفتید. من همان وقت در دلم گفتم که واقعاً خوش به حال این جوان؛ همیشه در راه جهاد و شهادت است. شما که رفتید چند هفته‌ای هم بیشتر نشد که خبر شهادتتان آمد. گفته شد که آقای ابوترابی با آن جمع خودشان، دایماً در حال جلو رفتن هستند؛ سپس دشمن حمله کرده و همه‌ی آنها را تار و مار نموده است. با شنیدن این خبر، غصه خوردیم.
الحمد الله آنچه که شما گذراندید، فضیلتش کمتر از شهادت نیست. خدا را شکر می‌کنیم که امتحان خیلی خوبی دادید. به نظر من، کسی مثل شما که این همه توفیق الهی شامل حالش شده، حقیقتاً خیلی باید خدا را شاکر باشد. شما در همه‌ی مراحل سختی صبر کردید، خدا را در نظر داشتید، راهتان را خوب شناختید و درست حرکت کردید. من می‌دانم در این دوران ده‌ساله‌‌ی اسارت، که شما ملجأ این جوانان بودید و به شما مراجعه می‌کردند، به شما چه گذشته است. واقعاً در زندان این گونه است. البته محیط اسارت، با محیط زندان خیلی فرق دارد؛ قاعدتاً بدتر از زندان است. زندانبانان کسانی هستند که مردن زندانی برایشان اصلاً اهمیتی ندارد. آن وقت درچنین محیطی، این جوانان در سطوح مختلف فکری روحیه‌یی، دایم جایی می‌خواهند که به آن پناه ببرند.
آقای ابوترابی، همان کسی بوده که همه به او پناه می‌بردند. واقعاً از درون به انسان خیلی سخت می‌گذرد. و خیلی کاهیده می‌شود ؛ چون کسی که همه به او پناه می‌برند، دلش می‌خواهد که او هم به جایی پناه ببرد. البته آن کسی که اهل تقوا و توجه باشد، به خدا پناه می‌برد و خدا را پیدا می‌کند؛ لکن خیلی سخت است. من در همین چند روزه، خیلی به ایشان فکر می‌کردم و بخصوص این نکته برایم مطرح بود که ایشان واقعاً در این مدت چه می‌کرده است. آدم وقتی این جوانان را می‌بیند که با چه بی‌تابی این مدت را گذراندند و به ایشان مراجعه کردند و ایشان هم نرم و ملایم و دلنشین برخورد کرده و هر کسی را به فراخور حال خودش جواب داده و همه را به جای خود نشانده و ملاحظه شان را کرده است، متوجه می‌شود که به چنین انسان مسؤولی چه گذشته است. اگر بخواهیم تشبیه ناقصی بکنیم، باید بگوییم که بلا تشبیه مثل حضرت زینب (سلام الله علیها) رفتار کرده است. در دوران اسارت آن بزرگوار واقعاً همین طور بوده است؛ یعنی رکنی بوده که همه به او پناه می‌بردند؛ خیلی سخت بوده است. الحمد الله شما این سختیها را تحمل کردید.
ویژه نامه دفاع مقدس در خبرگزاری فارس(26)