* طرح وحدت ملی از سوی آقایان مهدوی کنی، علی مطهری و بعدها از سوی آقای هاشمی رفسنجانی مطرح شد. آیا اکنون زمان مناسبی برای مطرح کردن این ایده است؟
** بله، قطعاً اکنون موقعیت مناسبی برای مطرح کردن طرح وحدت ملی است با توجه به اینکه اکنون موقعیتی است که دلسوزان نظام باید به ضرورت به این مساله توجه کنند و برای حل اختلافات یا کاهش اختلافات اقدام کنند تا در نهایت این اقدامات منجر به دوستی، گفت وگو و تعامل دوسویه شود اما این دوستی و گفت وگو الزاماً به این معنا نیست که همه مانند یکدیگر بیندیشند بلکه تعامل با یکدیگر باید به گونه یی باشد که امنیت جامعه به خطر نیفتد. در آن صورت اجرای طرح لازم و ضروری است. در واقع اجرای طرح وحدت ملی یکی از وظایف مسلمانان است و یک منطق علمی پشتوانه آن است در هر جامعه یی اگر توجه به وحدت ملی وجود نداشته باشد آن جامعه رشد و تکامل لازم خود را نخواهد داشت.
پس در هر موقعیتی توجه به افکار و آرای عمومی مقدمه دعوت به وحدت است به طوری که هم احساس کنند در آن جامعه سهم و نقش دارند، مسلماً سازنده خواهد بود و این مساله برای دوام، بقا، پیشرفت و تکامل جامعه ضروری و لازم است. پیش از آنکه در جامعه مسائلی به وجود آید که تضارب آرا، تفاوت در دیدگاه های مردم و تغایر افکار را حاصل شود و این تفاوت رفتار و تغایر گفتار به اختلافات عملی و نزاع های دسته جمعی کشیده شود، بر عقلا لازم است طرفین را به گفت وگو و شنیدن صحبت های همدیگر دعوت کنند و مردم را نیز به شنیدن دیدگاه ها و صحبت های خود دعوت کرده تا بهترین نظرات را شنیده و بهترین ها را عمل کنند به طوری که جامعه دچار تشنج و اختلالاتی نباشد که منافع مردم و امنیت جامعه به خطر بیفتد.
* به نظر شما این طرح عملی خواهد شد یا نتیجه یی دربر خواهد داشت؟
** متاسفانه کمتر زمانی بوده که در جامعه افراط و تفریط وجود نداشته باشد به خصوص که ما هنوز دموکراسی واقعی را به صورت عملی تجربه نکرده ایم با اینکه بیش از 100 سال است در مورد آن صحبت می کنیم. اکنون یک نوع خودخواهی و خودمحوری در برخی احزاب، گروه ها و برخی اشخاص دیده می شود که تنها به فکر منافع شخصی خود هستند. اگر بنا باشد هر کس منافع شخصی خودش را ببیند اختلافاتی بروز پیدا می کند و منافع جامعه قربانی منافع شخصی می شود. کمی سخت است اما اگر اراده جدی در میان نخبه های جامعه وجود داشته باشد و آنها طوری با یکدیگر متحد شوند که کسانی که تنها به دنبال منافع شخصی خود هستند و به دلیل از بین نرفتن منافع خود به طرح وحدت ملی نمی پیوندند، نیز کنار خواهند آمد و این تعامل و هماهنگی باعث به نتیجه رسیدن وحدت خواهد شد. به هر ترتیب من معتقدم امروزه نخبگان و دلسوزان نباید به این بیندیشند که آیا اکنون زمان مناسب و موثری برای پیوستن به این طرح است یا خیر، بلکه این یک وظیفه است و باید اجرای طرح را آغاز کنند. اگر پشتوانه آن اراده جمعی باشد، قطعاً تاثیر خواهد داشت.
* علت موافقت و مخالفت برخی سیاسیون و نخبه ها را با این طرح در چه می دانید؟
** علت موافقت که دلسوزی نظام است اما به نظر من مخالفت به این دلیل است که عده یی منافع شخصی، بقا و اظهار وجود خود را در حذف دیگران و بروز اختلافات می بینند و احساس می کنند اگر آنها حذف شوند، خودشان جایگاهی نخواهند داشت یعنی آنچنان جایگاه مثبتی در جامعه ندارند که در کنار سایرین به صورت درست و اصولی و عادلانه رقابت داشته باشند. آنها می خواهند در جامعه به این اختلافات دامن بزنند تا بتوانند خود را عرضه کنند و به مقاصد شوم خود برسند، وگرنه کسی که خودش فضایل و دلسوزی در جامعه داشته باشد، دل در گرو ملت و وحدت ملی داشته باشد، امروز از مقداری از منافع خودش می گذرد تا به منافع کلان کشور برسد. در واقع امروز از همه زمان ها بیشتر به وحدت ملی نیاز داریم.
* آیا مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم در مورد طرح وحدت ملی تاکنون جلسه یی تشکیل داده است، اگر جلسه یی داشته، چه دیدگاهی در قبال این ایده دارد؟
** مجمع نظر مثبتی در مورد اجرای این طرح دارد. بعد از جریان انتخابات از همان ابتدا بدون توجه به اینکه چه کسی پیروز انتخابات بوده تشکیل جلسه داده است. پیشتر در اطلاعیه ها گفتیم اقدام صحیح عقلا و افراد بی طرف و دلسوز به خصوص نمایندگان مراجع محترم می تواند این مسائل اختلافی را بدون جهت گیری در رابطه با افراد و احزاب خاص بررسی کند و پس از بررسی و با نصیحت این گروه ها و افراد مختلف جامعه سر و سامان پیدا کند. مجمع چندین بار هم در اطلاعیه های خود در این زمینه تذکر داده و صحبت کرده است. ما امشب نیز در مجمع مدرسین در همین زمینه جلسه داریم و یکی از موضوعات اصلی بحث، موضوع وحدت ملی خواهد بود.
* برای به ثمر رسیدن این طرح چه راهکارهایی را پیشنهاد می کنید؟
** پیش از این راهکاری را مطرح کردیم مبنی بر اینکه از میان مجمع تشخیص مصلحت نظام، از سوی کاندیداهای انتخابات، از طرف رهبری و از سوی مراجع، نماینده یی خاص تعیین شود و این نمایندگان در کنار هم حضور پیدا کنند و با یکدیگر گفت وگو کنند و صحبت های همدیگر را بشنوند. عجله یی هم نداشته باشند. همین میزان که اطلاع رسانی شود که با رضایت مقام معظم رهبری، مراجع محترم، نمایندگان کاندیدا ها و مجمع تشخیص مصلحت نظام، گفت وگو و تعامل انجام شده، کافی است. در واقع در مورد تمامی مسائل پیش از انتخابات، روز انتخابات و پس از انتخابات گفت وگو کرده و مسائل را بررسی کنند و بی طرفانه در جامعه، متخلف را از غیرمتخلف تشخیص داده و آنها را معرفی کنند. قوه قضائیه، قوه مجریه و نیروی انتظامی باید همه مجرمان را به جامعه معرفی کرده و محاکمه کنند تا مردم احساس کنند به واقعیت ها، آن گونه که وجود داشته رسیدگی شده و متخلفان نیز مجازات و برکنار شوند. درست است که در کشورمان اختلاف وجود دارد، اما متاسفانه کسانی که منتقدان را به هر تعبیری به عنوان برانداز مطرح می کنند آگاهانه یا ناآگاهانه خواسته یا ناخواسته به کشور خیانت می کنند. ما در کشور گروه قدرتمندی که برانداز باشد، نداریم. در کشور ما غالب سیاسیون، طرفدار نظام و قانون اساسی با تمام اصول آن هستند و معتقد به ارکان نظام هستند.
به هر صورت اختلافاتی پیش آمده و مسائلی به وجود آمده که مردم با یکدیگر اختلاف سلیقه دارند و احساس می کنند در انتخابات تخلف و تقلباتی صورت گرفته است و بعد از انتخابات نیز حوادثی پیش آمده، همه اینها باید رسیدگی شود. واقعاً ما منتقدان نجیبی در کشور داریم. این بزرگ ترین خیانت است که 30 سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی بگوییم نیمی از جمعیت ما و این منتقدان نجیب برانداز هستند. در حالی که تمامی کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری و طرفداران آنها، حرف اصلی شان امام و رهبری و قانون اساسی و در نهایت نظام جمهوری اسلامی است. این اواخر حتی به شخصیت های بزرگ نظام و سیاسیون بی حرمتی می کنند و کار به جایی رسیده و آنقدر مشکلات به وجود آورده اند که متاسفانه حتی بیت امام هم از این تخریب ها مصون نمانده است. من معتقدم امروز بهترین موقعیت است برای اینکه تمامی این مسائل مشخص شود و در دنیا ثابت شود تمامی کسانی که کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری بودند، در چارچوب نظام حرکت کردند. اکنون صحبت و خواسته همه آنها این است که در قالب و چارچوب قانون اساسی به خواسته شان رسیدگی شود نه خارج از آن.
* آینده این طرح را چگونه می بینید؟
** برخی ها که نباید در سیاست دخالت کنند، منافع شخصی خود را در خطر می بینند و دخالت می کنند، برخی دیگر نیز مثل گروهی از نظامیان که تعمداً برخلاف قانون اساسی و فرمایشات امام در سیاست دخالت می کنند، فکر نمی کنم به این زودی راضی شوند که این طرح به سرانجامی برسد و موثر باشد. اما اگر این طرح توسط نخبگان پیگیری شود، به نتیجه خواهد رسید.