اعتراف نامه طراحان جنگ عراق

برگردان: هرمز برادران
اعترافاتی که این روزها ژنرال ها و سیاستمداران آمریکایی و انگلیسی درباره ناکامی در جنگ عراق بر زبان می آورند زوج طراح جنگ عراق، تونی بلر و جورج بوش را در بن بستی سخت قرار داده است.
اکنون بلر رهسپار واشنگتن شده است تا برای خروج ازبحرانی که دامنگیر نومحافظه کاران در دو سوی آتلانتیک است راه چاره‌ای جست‌وجو کند.
رهبران واشنگتن و لندن همواره دورنمایی از امید را برای این جنگ ترسیم کرده بودند. آنان هیچ گاه حاضر نشدند واقعیتی را بپذیرند که بر پایه شکست در صحنه عراق نقش بست.
بارها و بارها گروه مشاوران و همراهان دو رهبر آنگلوساکسون هشدار دادند که فرآیند جنگ در عراق و افغانستان مسیر شکست را می پیماید اما پاسخ بوش و بلر به این توصیه ها و نقدها جز بی اعتنایی چیز دیگری نبود اما اکنون آن توصیه ها و مشورت ها رنگ سرزنش و مؤاخذه گرفته است و زمان حسابرسی از کارنامه فرماندهان کل در جنگ پرهزینه عراق و افغانستان فرا رسیده است.
ظاهر ماجرا این است که بوش و بلر تاکنون از این مخمصه جان سالم به در برده اند و کسان دیگری در رده های ارتش و سیاست خارجی کاخ سفید قربانی این شکست ها شده اند، اما در صحنه افکار عمومی اروپا و آمریکا کسی نیست که از کنه این ماجرا بی خبر باشد که شکست های بزرگ خاورمیانه دو متهم اصلی دارد و مسببان این حوادث همان هایی هستند که اکنون گرد ضیافت سیاسی کاخ سفید به شور نشسته‌اند.
روزنامه ایندیپندنت روز چهارشنبه در صفحه نخست خود گزارشی از سخنان گروهی از دولتمردان و ارتشیانی را که در ابتدا برای تحقق جنگ علیه عراق تئوری سازی کرده و استراتژی هایی نظامی جناح بازها را تدوین یا تشویق کرده بودند گردآورد.
ایندیپندنت در این گزارش یک چرخش بزرگ را به نمایش گذاشت، چرخشی که در آن این طیف تئوری پردازان بتدریج از اندیشه گذشته خود بازگشتند تا حدی که امروز جنگ عراق را هولناک تر و دورتر از تصور خود بیان می‌کنند.
 کالین پاول وزیر خارجه سابق آمریکا
وی در سال ۲۰۰۳ در مجمع عمومی سازمان ملل گفت که صدام حسین تسلیحات کشتار جمعی در اختیار دارد اما در مه ۲۰۰۴ اعتراف کرد که ادعاها در این مورد «مبهم و اشتباه و در پاره ای موارد گمراه‌کننده» بوده است.
 کلنل تیم کالینز از افسران سابق ارتش انگلیس
کالینز در آستانه حمله به عراق سخنرانی مهیج و پرشوری می کند اما در سپتامبر ۲۰۰۵ می گوید: شاید تاریخ ثابت کند که این حمله به عنوان بهترین عامل جذب نیرو برای القاعده عمل کرد.
 پل برمر حاکم آمریکایی عراق
او در ژانویه ۲۰۰۶ پذیرفت که «جنگ عراق بسیار دشوارتر از آن چیزی بود که انتظارش را داشتیم. تصور نمی کردیم که به تبع آن شورش ها نیز سر برآورند.»
 زلمای خلیل زاد، سفیر آمریکا در عراق
او در ماه مارس در سخنانی با لفاظی و سخنوری خوشبینانه اش می گوید: «فتنه را ما به پا کرده ایم و اگر خشونت ها فروکش نکند، افغانستان طالبانی در مقایسه با عراق مانند یک بازی بچگانه خواهد بود.»
 جک استراو
این وزیر خارجه سابق انگلیس که یکی از معرکه بگیران جنگ بود، در ماه سپتامبر اعتراف کرد: «وضع جاری وخیم است، تصور می کنم که پس از حمله نظامی اشتباهات بسیاری را مرتکب شدیم. در این باره تردیدی نیست.»
ژنرال سر ریچارد دانات
این ژنرال انگلیسی ماه اکتبر در مصاحبه ای گفت: «نمی گویم مشکلاتی که در سراسر دنیا با آنها مواجهیم ناشی از حضورمان در عراق است، اما بدون شک حضور ما در عراق این مصائب را وخیم‌تر می‌کند.»
ریچارد پرل
او را یکی از پدرخوانده های فکری جنگ می دانند، اما در ماه نوامبر ضمن تغییر رویه اعتراف کرد: «در حمله به عراق اشتباهات بزرگی رخ داد. سطح بی رحمی هایی که شاهد آنها هستیم به راستی که هولناک است.»
 کن آدلمن، معاون سابق نماینده آمریکا در سازمان ملل
وی از نومحافظه کاران مطرح است که ماه گذشته خاطرنشان کرد: «تیم امنیت ملی آمریکا به یکی از بی کفایت ترین تیم ها در دوران پس از جنگ تبدیل شد. هر یک از اعضا به تنهایی اشتباهات بزرگی را مرتکب شده اند، اما اشتباهات آنان در مجموع مرگ آور بوده است.»
دونالد رامسفلد، وزیر مستعفی دفاع آمریکا
یک یادداشت افشا شده این وزیر نشان می دهد که او به دنبال تغییر تاکتیک های آمریکا در عراق بوده است. او نوشته است: «از دیدگاه من، زمان ایجاد تعدیل های بزرگ فرا رسیده است. عملکرد نیروهای آمریکایی به قدر کفایت خوب نیست.»
 رابرت گیتس، جانشین رامسفلد
روز سه شنبه در یکی از جلسات سنا از وی پرسیده شد که آیا آمریکا در جنگ عراق پیروز می شود؟ او پاسخ داد: «خیر.» اما هشدار داد که امکان دارد وضعیت عراق به یک «آتش منطقه‌ای» منجر شود.