اهداف آمریکا در فشار به مالکی

احسان تقدسی
آمریکا با گذشت بیش از سه سال از اشغال عراق همچنان با چالش های جدی در این کشور روبه روست و تمام راهبردهای اتخاذ شده توسط دولت بوش در جهت کنترل ناامنی های عراق تاکنون ره به جایی نبرده است.نارضایتی نه چندان پنهان ایالات متحده از مالکی و دولتش هم اکنون تبدیل به یکی از چالش های ایالات متحده در عراق شده است. مالکی اگر چه در ابتدا با حمایت نسبی آمریکا روی کار آمد اما تاکید وی بر پیمودن خط مشی مستقل و تاثیر نپذیرفتن از فشارهای آمریکا وی را درسیل انتقادات آمریکا قرار داده است. طرح آشتی ملی در عراق نیز که توسط مالکی مطرح شده بود موفقیت چندانی نداشته است.
آمریکا اگرچه در شرایط کنونی با توجه به شکنندگی فوق العاده اوضاع امنیتی عراق ترجیح می دهد مالکی همچنان بر مسند قدرت باقی بماند اما به نظر می رسد تعیین جدول زمانی برای تحقق وعده های مالکی برای پایان خشونت ها در عراق، آخرین فرصت آمریکا به دولت مالکی برای انجام رفتاری مطابق میل نومحافظه کاران ساکن کاخ سفید باشد.
آمریکا یی ها در حالی از مالکی انتظار شجاعت بیش تر در برخورد با شورشیان را دارند که مالکی تاکید می کند که وی اگرچه در ظاهر رییس قوه مجریه عراق و فرمانده کل قوا محسوب می شود اما در حقیقت وی توانایی جابه جا کردن حتی یک گردان ارتش عراق را بدون اجازه نیروهای ائتلاف ندارد و این امر به گفته مالکی از اختیاراتی است که شورای امنیت به نیروهای ائتلاف در عراق داده است.شرایط ویژه ارتش ایالات متحده در عراق هفته گذشته بوش را ناچار کرد به شباهت های فراوان ویتنام و عراق اعتراف کند.آمریکا هم اکنون چاره ای جز تغییر راهبرد خود در عراق ندارد.
ایالات متحده از زمان آغاز جنگ عراق تاکنون راهبرد خود را بر سرکوب ناراضیان عراقی تحت عنوان جنگ با تروریسم متمرکز کرده بود و با گذشت سه سال از زمان اشغال عراق به نظر می رسد این راهبرد نه تنها مؤثر واقع نشده بلکه به افزایش خشونت ها در عراق نیز کمک کرده است. تردیدی نیست که حضور گسترده سربازان ایالات متحده و بریتانیا در عراق انگیزه های فراوانی را برای تروریست ها و در راس آن ها گروه القاعده برای تبدیل سرزمین عراق به محلی برای جنگی فرسایشی علیه آمریکا تبدیل کرده است. عراق هم اکنون بهشت تروریست هاست.افزایش تلفات نیروهای ائتلاف در ماه های اخیر به خصوص در اکتبر و اثبات ناکارآمدی راهبردهای آمریکا در عراق از دیگر دلایل نشست فوق بوده است.
فشار دموکرات ها بر بوش برای خروج از عراق و اصرار بوش بر ناتمام بودن عملیات نظامی آمریکا در عراق از دیگر مواردی است که ایالات متحده را ناگزیر از تغییر راهبردهای خود در عراق کرده است. افزایش روزافزون شباهت جنگ عراق با جنگ ویتنام نارضایتی مردم عراق از ادامه حضور آمریکا در این کشور و از همه مهم تر افزایش نارضایتی مردم آمریکا از حضور فرزندانشان در عراق در آستانه انتخابات کنگره آمریکا از مهم ترین دغدغه های امروز رییس جمهور آمریکاست.
براساس آخرین نظرسنجی انجام شده در آمریکا که توسط موسسه آپینین دینامیکس انجام شده 73 درصد مردم آمریکا معتقدند؛ مردم عراق خود باید مسئولیت امور امنیتی کشورشان را برعهده بگیرند و این در حالی است که بوش با اصرار بر راهبرد نومحافظه کاران در عراق واگذاری امور امنیتی به دولت عراق را بسیار زود می‌داند.
از سوی دیگر 41 درصد مردم آمریکا خواهان پایان مشارکت کشورشان در عراق هستند و این در حالی است که تنها 39 درصد آمریکایی ها معتقد به لزوم ادامه مشارکت کشورشان در عراق هستند. رایزنی و گفت وگوهای با واسطه و بی واسطه پشت پرده آمریکایی ها با عشایر اهل سنت (که بسیاری از آنان همچنان به حمایت از صدام می پردازند و خواهان آزادی وی هستند) و گروه های مختلف عراقی نیز تاکنون نتوانسته ذره ای از میزان آشوب های عراق بکاهد. وی در آستانه انتخابات کنگره میزان محبوبیت جمهوری خواهان ساکن کاخ سفید همچنان سیرنزولی خود را طی می‌کند.
رسوایی جنسی اخیر یکی از اعضای پرنفوذ جمهوری خواه کنگره آمریکا نیز این روند را تسریع بخشیده است. بوش هم اکنون نماد جمهوری خواهان است و عراق و افغانستان نیز کارنامه جمهوری خواهان. بوش نیک می داند که نمره به دست آمده از عراق و افغانستان تضمین مناسبی برای پیروزی جمهوری خواهان در انتخابات آتی ایالات متحده نمی تواند باشد. تغییر راهبردهای آمریکا در عراق و کاستن از میزان نارضایتی ها و خشونت ها که یکی از طرق آن به باور نومحافظه کاران فشار بیش تر بر مالکی است، شاید بتواند کورسویی از امید را برای جمهوری خواهان فراهم کند.