محمدرضا شاهرودی
روزنامه «آسیا تایمز از سیاست های نومحافظه کاران واشنگتن در برابر برنامه صلح آمیز هسته ای ایران بشدت انتقاد کرده و می گوید: «دنیا تا به حال به مدرکی دست نیافته که ایران یک اشاعه دهنده برنامه هسته ای بوده و مستحق همان مجازاتی باشد که علیه کره شمالی اعمال گردید.»
مافیای تبلیغات و ماهواره های غربی اخیرا در یک اقدام هماهنگ و برنامه ریزی شده برنامه هسته ای ایران را با کره شمالی مقایسه می کنند و آژانس انرژی اتمی هم عامرانه و یا غافلانه بگونه ای موضع می گیرد که برنامه اتمی ایران را زیر سئوال ببرد. محمدالبرداعی مدیرکل آژانس در گزارش سالانه خود به 192 عضو مجمع عمومی سازمان ملل گفته است که آژانس در گزارش سالانه خود به 192 عضو مجمع سازمان ملل گفته است که آژانس این قدرت و توانائی را ندارد که تایید نماید برنامه های اتمی ایران کاملا صلح آمیز است و از برنامه های هسته ای ایران و کره اظهارنگرانی کرده است.
وی در جمع دانشجویان دانشگاه «ییل» با عنوان اینکه ایران یک کشور هسته ای بالقوه است گفت: جهان باید برای جلوگیری ایران به آنچه سلاح هسته ای خوانده شده هر اقدامی را که می تواند انجام دهد.»
با اینکه آقای البرداعی بخوبی می داند که اولا کره شمالی بمب هسته ای را آزمایش کرده و ما بارها اعلام نمودیم که بمب اتمی از نظر باورهای اعتقادی و اخلاقی ما جز محرمات است.
ثانیا کره شمالی از «ان.پی.تی» خارج شده ولی ایران نه فقط قوانین آژانس اتمی را پذیرفته بلکه داوطلبانه به پروتکل الحاقی هم عمل کرده است ثالثا ایران برای رفع هر نگرانی جامعه بین المللی و ایجاد اعتماد درهای مراکز اتمی خود را بروی بازرسان آژانس باز نموده و هزاران روز بازرسی دقیق انجام گرفته است رابعا ایران سه سال داوطلبانه فعالیت های هسته ای خود را متوقف نموده و حتی آژانس فراتر از ماموریت خود از مراکزی چون پارچین و غیره که هم بازدید نموده و خامسا ایران اجازه داد که آژانس در مراکز مختلف غنی سازی دوربین نصب نماید؛
واقعا انسان بهت زده و متعجب می شود که بعد از این همه همکاری با آژانس آقای البرادعی در صلح آمیز بودن برنامه هسته ای تشکیک می کند! و کارآمدی بازرسان خود را زیر سئوال میبرد.
آقای البرداعی بالاخره در دانشگاه مریلند از آمریکا خواست برای برقراری امنیت و ثبات در خاورمیانه با ایران رابطه برقرار کند. متاسفانه بزرگترین اشتباه آژانس و سردمداران تهدید و قدرت در جامعه جهانی در کنار هم قرار دادن ایران و کره است.
آقای البرادعی و جهانیان می دانند که در کره یک حکومت کمونیستی ایدئولوژیک با محوریت خاندان کیم ایل سونگ وجود دارد در صورتیکه در جمهوری اسلامی بیش از 9 انتخابات ریاست جمهوری 7 انتخابات مجلس شورای اسلامی و چندین انتخابات خبرگان و شوراها و.... بصورت آزاد و دمکراتیک برگزار کرده است.
اقتصاد در ایران بصورت آزاد و تعاونی و با رشد مناسب بطوریکه در سال گذشته تولید ناخالص داخلی 188 میلیارد دلار و رشد تولید ناخالص داخلی 4/5 درصد و تراز بازرگانی 19043 میلیون دلار و صادرات نفتی و غیره بیش از 60012 میلیون دلار بوده است. بنابراین از تحریم ایران جامعه جهانی بخصوص کشورهای غربی متضرر خواهند شد در صورتیکه تولید ناخالص کره 40 میلیارد و رشد آن 1 درصد و سرانه تولید ناخالص در کره شمالی 1700 دلار است. کره بیشترین تجارتش با چین و کره جنوبی است ولی ایران در رونق تجارت جهانی نقش موثری دارد.
در یک مقایسه دیگر جمهوری اسلامی در استفاده از امکانات ماهواره ای و اینترنتی و تلفن ثابت و همراه از همه کشورهای مهم خاورمیانه پیشی گرفته بطوریکه تلفن های ثابت از مرز 902/249/21 گذشته و تلفن همراه به 000/500/11 رسیده و کاربران اینترنتی با افزایش 4 میلیون کاربر نسبت به سال گذشته به 11 میلیون رسیده در صورتیکه نرخ تلفن ثابت در کره شمالی 000/980 و دارای شبکه تلفن همراه نبوده و در بخش اینترنت وضعیت نابسامانی دارد. غرب باید بداند بردن پرونده صلح آمیز ایران به شورای امنیت مسیری انحرافی است و صدور قطعنامه ما را از تحقیق و توسعه این فن آوری صلح آمیز باز نخواهد داشت.