روایت انشعاب از مسیر انقلاب

سی‎سال و چندماه از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن پنجاه‎وهفت میگذرد. در همه این سالها بودند کسانی که برای پاگیر شدن انقلاب، جان فشاندند، خون و آبرو دادند و از مال و دارایی خود گذشتند. اما کسانی هم بودند که در این میان از جریان اصیل انقلاب اسلامی فاصله گرفتند و بنا گذاشتند به تعارض و انشعاب. انشعابهایی که به فرموده رهبر معظم انقلاب گاهی خسارتزا هم بودند. اما با هوشیاری مردم و آگاهی و مسئولیتپذیری جریانهای فعال در آن‎ها حل شدند.
به فرموده مقام معظم رهبری، «اختلاف نظرها و انشعاب‎هایی که پیدا میشود، همه یک جور نیست.» برخی اختلاف در مبانی و عقاید است و برخی اختلاف در منافع و برخی اختلاف در سلایق.
آن‎جا که صحبت از اختلاف سلایق است، بحثی نیست. هر دولت و نظامی در هرکجای عالم مخالفانی دارد که در نحوه اداره کشور حرف دارند، انتقاد میکنند، بحث میکنند، شاهد و دلیل میآورند، در نشریاتشان مطلب مینویسند و... اما مبانی را ثابت میدانند. اتفاقا از دیدگاه رهبر معظم انقلاب «اشکالی ندارد که مسئولان و متولیان امور کشور منتقدینی داشته باشند که ضعف‎های آن‎ها را به‎خود ‎آن‎ها نشان بدهند.»
ایشان در بیانات خود در نماز جمعه، تکلیف را روشن کردند: «چیزی که نظام با او برخورد میکند بحث مخالفت، معارضه، ضربه‎زدن و در مقابل نظام و انقلاب شمشیر کشیدن است. اما اگر اختلاف، اختلاف در سلایق و در روش‎هاست این اختلافات مضر نیست. نافع هم هست.»
رهبر معظم انقلاب معیار سنجش را برای همه تبیین فرمودند و راه را روشن کردند تا حجتی برای کسی باقی نماند: «آن‎جایی که افراد در چهارچوب اصول رفتار کنند، نظام برخورد نمیکند. بنای نظام در این‎جا، جذب حداکثری و دفع حداقلی است. این، روش نظام است؛ این را همه توجه بکنند. آن کسانی هم که نظرات مخالف با نظرات رسمی دارند، در این چارچوب می‎توانند خودشان را مقایسه کنند. اگر کسی با مبانی نظام معارضه کند، با امنیت مردم مخالفت کند، نظام مجبور است در مقابل او بایستد.»
ایشان در ادامه خطبه به موضوع انحراف و فسادپذیری شخصی اشاره کردند و فرمودند: «انحراف در عقیده به‎مرور پیش می‏آید؛ دفعتا پیش نمی‏آید که ما فکر کنیم یک نفری شب مؤمن میخوابد، صبح منافق از خواب بیدار می‎شود؛ نه، به‎تدریج و ذره ذره پیش می‏آید. این، علاجش هم مراقبت از خود است. مراقبت از خود هم یعنی همین تقوا.»
با این حال، ادامه همین فسادهای شخصی کار را به‎جاهای باریک‎تر میکشاند: «همین بیماری‏ای که اشخاص ممکن است دچارش بشوند، ممکن است به سراغ جمهوری‎اسلامی هم بیاید. اسم، جمهوری‎اسلامی باشد، ظاهر اسلامی باشد، صورت، اسلامی باشد، اما سیرت و رفتار و عملکرد و برنامه‏ها، برنامه‏های غیراسلامی.»
ایشان تأکید کردند: «جمهوری‎اسلامی آن وقتی واقعا جمهوری‎اسلامی است که با همان مبانی مستحکم امام، پیش برود.» و اضافه کردند: «هرجا ما با آن شعارها پیش رفتیم، پیشرفت و پیروزی با ما بوده است.»
در ادامه و فرمودند: «این خطاست که بعضی خیال کنند علاج مشکلات کشور - چه مشکلات اقتصادی، چه مشکلات اجتماعی، چه مشکلات سیاسی - این است که انسان در مقابل دشمن مستکبر سلاح را بیندازد؛ دشمن مستکبر همین را میخواهد.»
رهبر معظم انقلاب اسلامی افقی را برای نظام تصویر کردند و راه را تا ابد پیش پای نظام روشن کردند. و انصافا تمام حرف همین است که: «همه باید مراقب باشیم که نظام جمهوری‎اسلامی - که نظام اسلامی است و مفتخر به این است که در قالب احکام دین و اسلام و قرآن میخواهد حرکت کند - به یک نظام بی‏اعتقاد به دین تبدیل نشود.»
ایشان فرمودند که برای تشخیص صالح بودن هر حکومتی باید دید که دوستان و دشمنان آن حکومت چه کسانی هستند. شاخص اصلی را ایشان به‎دست ما دادند: «یک حکومتی هست که هرچه غارتگر و زورگوی بین‏المللی است، با او مخالف است؛ هر دولت دارای سابقه‏ سیاه استعمارگری با او مخالف است؛ هر سرمایه‏دار صهیونیست خبیثی با او مخالف است. خوب، این مخالفت‎ها مایه‏ افتخار است؛ این‎ها که نباید کسی را بترساند.»
بزرگترین رهنمود رهبر معظم انقلاب در خطبه‎های نماز جمعه درباره روز قدس بود: «روز قدس، روز متعلق به مسئله‏ فلسطین و مظهر وحدت ملت ایران است. مراقب باشید در روز قدس کسانی نخواهند از این اجتماعات برای ایجاد تفرقه استفاده کنند. از تفرقه باید ترسید. با تفرقه باید مقابله و معارضه کرد. تفرقه نباید به‎وجود بیاید. آن وقتی ملت ایران می‎تواند پرچم قدس را با افتخار بلند کند که یکپارچه باشد.»
رهبر معظم انقلاب در خطبه‌های نماز جمعه روز بیستویکم ماه مبارک رمضان، آب پاکی را روی دست دشمنان نظام ریختند. بیانات ایشان به همه آن‎ها آموخت که برای به انزوا کشاندن نظام و ایجاد تفرقه میان مردم دل به سراب سپرده‌اند.