فتنه‌ای دیگر با نام وحدت و آشتی

سیدمختار موسوی
آن‌چه در وقایع و حوادث اتفاقیه پس از خلق حماسه 22 خرداد رخ داده است، از نظر فقه و حقوق و علوم قضائیی، و حسابداری، زهی فراتر از حق الله و حق الناس و اعداد و ارقام است، و صرف نظر از کمیت و کیفیت خسارات و ضرر و زیان‌های مادی و معنوی وارده به مردم و نظام، در هیچ قاعده فقهی و حقوقی و یا مواد قانونی نمی گنجد و با هیچ راه حل ریاضی، قابل ارزیابی و جمع و تفریق نیست که بتوان، راجع به عبور از آن‌ها یا فراموش کردن آن‌ها و یا جبران و ترمیم ضرر و زیانهای وارده و یا بخشش و عفو عاملان و مسببین آن اظهارنظر نمود.
بدون هرگونه سیاسی کاری و سیاه نمایی، و بدون جانبداری جناحی، با یک حساب سرانگشتی، می توان گفت : عمق فجایع رخدادی و آثار بجای مانده از آن‌ها، آن‌قدر زیاد است که، تصور نادیده گرفتن آن و پیشنهاد اغماض از گناه سران آشوب و رهبران فتنه و ارائه طرح آشتی و وحدت ملی ؛ با کسانی که تا دیروز مساجد این ملت را به آتش می کشاندند و اموال عمومی و خصوصی آنان را تخریب می کردند و چادر از سر زنان و خواهران و دختران آن‌ها می کشیدند ؛ خیلی زیان بارتر و فجیع تر از اصل فجایع مورد بحث به نظر می رسد.
در چنین وضعیتی، در فرض که پیشنهاد دهندگان طرح آشتی ملی، جز خیرخواهی و دلسوزی منظوری نداشته باشند، حکم عقل و وجدان ایجاب می کند که، چنین پیشنهاد دهنده ای، قبل از آنی که به فکر نجات گروه مخرب و تقصیر کار و مجرم باشد، به فکر اکثریت قاطع مردم و پیداکردن راهی برای دلجویی و دلداری از آن‌ها و اعاده حیثیت از دست رفته نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و سرانجام پیداکردن مرحمی برای دل پرریش مقام عظمای ولایت باشند.
متأسفانه ارائه پیشنهاد صلح و آشتی و یا وحدت ملی، بدون توجه به حقوق عامه مردم و حقوق نظام و بدون ارائه راه حلی برای چگونگی جبران این همه خسارات و اعاده وضعیت به حالت اسبق، شائبه در موضع حق بودن خرابکاران و سران فتنه را تداعی خواهد نمود و این همان آرزوی استکبار جهانی و صهیونیسم غاصب می باشد.
هرچند که در فرض، سران فتنه و آشوب، از عملکرد خود شدیداً پشیمان هم شده باشند و رسما پس از اظهار ندامت و عذرخواهی از ملت بزرگ ایران و اقرار به کذب بودن ادعای تقلب و دعوت هوادران خود به آرامش و عذرخواهی از ملت و رهبرفرزانه انقلاب، خود نیز مستعد در به‌دست آوردن دل مقام معظم رهبری باشند، و سپس قصد جبران خسارت‌های وارده نیز داشته باشند و صداقت آن‌ها در این عمل اظهرمن الشمس باشد، که هرگز چنین اتفاقی نخواهد افتاد باز هم این‌ها قابل عفو و بخشش نبوده و چنین افرادی را نمیتوان مشمول رافت و شفقت اسلامی قرار داد.
در عین حالی که مطمئن هستیم وقوع چنین فعل پسندیده ای، به علت عدم صداقت و صرامت از ناحیه سران فتنه و آشوب، مبنی بر عذرخواهی از ملت و عذرخواهی از مقام معظم رهبری و اظهار ندامت از عملکرد خویش و تلاش برای جبران خسارات وارده بعید به نظر می رسد.
آثار حقوقی و آثار منفی و تخریبی ناشی از مواضع اتخاذی سران فتنه و آشوب پس از انتخابات 22 خرداد در صحنه بین المللی و داخلی دو صد چندان برابر آثار حقوقی ناشی از عواقب 8 سال جنگ تحمیلی است.
چرا که جنگ تحمیلی یا آثار ناشی از جنگ بیش‌تر حول محور مادیات از قبیل خاک، نفت و مردم می چرخید، اما آثار ناشی از حوادث پس از 22 خرداد، در ماهیت و اساس نظام و اسلامیت نظام متمرکز بود و دشمنان داخلی و خارجی درصدد ناکارآمد جلوه دادن حکومت دینی و اثبات ناقص بودن و عدم کمال دین اسلام و عاجز بودن دین سیاسی یا نظام سیاسی دینی در مهار اختلافات داخلی بودند که به لطف خدا و امدادهای غیبی امام زمان و هدایت های مقام عظمای ولایت و نایب بر حق امام زمان همه توطئه ها، خنثی و فتنه ها خاموش و نقشه های ایجاد انقلاب مخملین نقش بر آب گردید.
اگر صدام یا رژیم، بعثی عراق به کمک تمام اروپا و اکثریت کشورهای عربی و شوروی سابق در آن زمان خدای ناکرده موفق می شدند که تمام کشور ایران را تصرف نمایند، کوچک‌ترین گزندی بر چهره نورانی و مطهر اسلام ناب محمدی و نظام سیاسی اسلام و حکومت دینی نمی نشست و ادعای ناکارآمد بودن نظام دینی و ناقص بودن دین اسلام در امر حکومت داری و اداره کشور از احدی پذیرفته نمی شد، چرا که فرصت عرض اندام و فرصت تشکیل حکومت مبتنی بر احکام سیاسی اسلام به نظام جمهوری اسلامی داده نشده بود و انقلاب اسلامی در حالی که نوزادی بیش نبود، دستخوش آثار ناشی از جنگ قرار می گرفت.
اما برای انقلاب اسلامی 30 ساله و حکومت جمهوری اسلامی 30 ساله که جنگ به آن بزرگی و هزاران توطئه بزرگ‌تر از جنگ تحمیلی و هزاران فتنه و تهدیدات دیگر را، به سلامت و پیروزی کامل، پشت سر گذرانده و داعیه جهانی نمودن انقلاب اسلامی را دارد خیلی افت دارد و پسندیده نیست، که در این زمینه ناتوان و عاجز نشان داده شود.
از جمهوری اسلامی که کشورش را به ام القرای اسلام تبدیل نموده و از حکومت دینی که به یک ابرقدرت و قطب سیاسی و دینی در جهان تبدیل شده، پذیرفته نیست و نخواهد بود که، نمیتواند از عهده یک اختلاف کوچک داخلی، که مبتنی بر حدس و گمان و بر پایه دروغ و حیله سیاسی طراحی و نمو پیدا کرده برنیاید.
آری گروهک مدعی اصلاح طلبی که از بدو پیدایش به سمت و سوی سکولاریسم در حرکت بوده و بحمدالله در حوادث اخیر که نقاب از چهره آن‌ها برداشته شد، سکولاریسم بودن و انارشیسم مآبی و به قدرت رسیدن آن‌ها با شیوه و شگرد خاص ماکیاولیسم ها روشن و اثبات گردید، فقط به دنبال حذف دین از چهره سیاسی جامعه و حکومت و دولت بودند و تمام این آشوب‌ها هم فقط به‌خاطر ناکارآمد جلوه دادن نقش دین در سیاست بوده، که به لطف خدا از ملت و خدای ملت و رهبری ملت سیلی خوردند.
اسناد و مدارکی که توسط سربازان گمنام امام زمان با همکاری امت حزب الله به‌دست آمده،گویای این مطلب است که وقتی، جناب میرحسین موسوی و هوادران داخلی و حامیان خارجی اش نتوانستند، در بحران های ایجاد شده پس از 22 خرداد،حتی به یکی از اهداف از قبل طراحی شده خود برسند، و بر عکس، از این‌که باعث شدند که اقتدار و کارآمدی نظام سیاسی دینی و دموکراسی دینی در دنیا قوی تر و بهتر و زیباتر از قبل به نمایش گذاشته شود، بدجوری عاجز و مستاصل درمانده شده‌اند، اما در صدد هستند که، به طریقی این شکست مفتضحانه را، کمرنگ و کم اثر جلوه دهند.
در همین راستا باز هم، اشتباهات قبلی خود را تکرار نمودند، و از آنجایی که هیچ شناختی از ملت بزرگ و مسلمان ایران ندارند، خیلی ساده لوحانه و کودکانه تصمیم گرفتند که، از فرصت پیش آمده در ارائه طرح آشتی ملی، که توسط ناجیان و حامیان آن‌ها مطرح شده، به نفع خود بهره‌برداری های لازم را داشته باشند.
به زعم و خیال خودشان، می خواهند در این فرصت، ضمن اعلام ذیحق دانستن خود در مواضع اعلامی، چنین وانمود کنند که، بنا به مصالحی و شاید هم بر ملت و دولت و نظام، منت بگذارند که بنا به هزار و یک دلیل، که به نفع نظام است، علی‌رغم وجود تقلب در انتخابات، اما به پیشنهاد خیرخواهان، مبنی بر وحدت و آشتی ملی، لبیک می گویند و از شکایات خود صرف نظر خواهند نمود، تا به خیال خودشان، همچنان آتش زیر خاکستر باقی بمانند تا به موقع بتوانند دوباره آتشی برپا کنند و ملت را در آتش کین خود بسوزانند و جمهوری اسلامی ایران را دشمن شاد کنند.
در حالیکه نمیتوان و نمیشود، با این گردوغبارهای مصنوعی، جلوی تابش خورشید حقانیت اصول گرایان و ولایت مداران و مواضع رهبری را گرفت، و از نظر ملت توطئه و فتنه آشتی ملی، از اصل آشوب‌ها و فتنه ها خطرناک‌تر است و پیامدهای منفی آن خیلی بیش‌تر از آن است که بخواهیم سران آشوب و فتنه را در ملاء عام محاکمه و مجازات کنیم.
لذا هرگز ملت بزرگ ایران فریب این حرف‌ها را نخواهد خورد و جز به محاکمه میرحسین موسوی و لیدرهای سیاسی او رضایت نخواهد داد، حال آقای موسوی مختار است همچنان به راهی که در پیش گرفته ادامه دهد، یا به آغوش ملت و انقلاب اسلامی و ولایت فقیه برگردد، ملت را باکی نیست چرا که خدا با ملت است.