لابی‌گری صنعت 9/6 میلیارد دلاری آمریکا

به گزارش فارس، "وینس رایان "، رئیس شورای خوانندگان نشریه "امریکن‌فری‌پرس "، با معرفی لابیگری به عنوان صنعتی سود‌آور، به بررسی این پدیده در ایالات متحده آمریکا پرداخته است.
این نویسنده و کارشناس آمریکایی با بیان آنکه بسیاری از مردم آمریکا قادر نیستند تا به راحتی با نمایندگان خود در کنگره این کشور، مشکلات خود را با آنها در میان بگذارند، یادآور می‌شود: در بسیاری از مواقع مردم به خاطر عدم دارا بودن نفوذ و قدرت و یا یا به این خاطر که قادر نیستند به تبلیغات انتخاباتی نماینده مورد نظرشان کمک مالی کنند، موفق نمی‌شوند تا حمایت او را کسب کنند.
رایان با بیان این مطلب که تنها راه حل مردم آمریکا برای احقاق حقوقشان کمک گرفتن از لابی‌گران است، می‌نویسد: نشریه سکولار "کریستین ساینس مانیتور "، اخیرا دو مقاله جالب توجه در رابطه با لابی‌گری منتشر کرده است که نکات مهمی را نیز در آنها می‌توان یافت.
بر اساس این گزارش، اولین لابی‌گر آمریکایی، " ویلیام هال "، است که در سال 1792 از سوی کهنه‌سربازان ایالت "ویرجینیا " مامور شد تا با فشار به ارگان‌های مربوطه اقدام به پیگیری حقوق عقب‌افتاده‌ این سربازان نماید. به هر حال تلاش‌های هال به دلیل اوضاع بد مالی در کشور تازه تاسیس آمریکا، ناموفق و بیهوده بود.
با این حال، اولین‌ لابی‌گر آمریکایی بعدها فرماندار "میشیگان " شد و در جنگ سال 1812، "دیترویت " را به انگلستان واگذار کرد. در نتیجه وی به اتهام خیانت، محکوم به مرگ شد اما رئیس‌جمهور "جیمز مدیسون "، به دلیل خدمات هال در جنگ‌های پیشین، مجازات او را لغو کرد.
امریکن‌فری‌پرس می‌افزاید: از دیگر لابی‌گرهای آمریکایی می‌توان به "سم وارد "، اشاره کرد که سال 1875 از سوی کنگره آمریکا متهم به پرداخت 100 هزار دلار رشوه شد. همچنین " جک آبرامف "، نیز لابی‌گری است که اخیرا اقدام به ارایه رشوه به برخی مقامات اجتماعی کرده است.
گزارش ساینس مانیتور با اشاره به اینکه یکی از مشخصه‌های لابی‌گران لباس‌های گران قیمت آن‌ها است، می‌نویسد: بطوریکه " تیلور جورج "، فروشنده لباس‌های گران قیمت که کالاهایش در محدوده قیمتی 3500 تا 25 هزار دلار است، می‌گوید 80 درصد از مشتریانش، لابی‌گرها هستند.
این گزارش با بیان این مطلب که هم‌اکنون حدود 12 هزار و 552 لابی‌گر حرفه‌ای در واشنگتن حضور دارند، تصریح می‌کند: در سال 2008، لابی‌گری تبدیل به صنعتی 4/3 میلیارد دلاری شد که با احتساب هزینه‌های فرعی و پروژه‌های خاص لابی‌گری این میزان به 6/9 میلیارد دلار خواهد رسید.
این در حالی است که امروزه، بهداشت یکی از بخش‌هایی است که به شدت از اعمال نفوذ لابی‌گران رنج می‌برد. همچنین صنایع دفاعی و کمیته‌‌های مرتبط کنگره با این صنایع، نیز همکاری وسیعی با لابی‌گران دارند.
امریکن‌فری‌پرس در ادامه تاکید می‌کند که لابی‌ صهیونیست‌ها در آمریکا، موسوم به آیپک، نیز در سال 2008 مبلغی معادل 5/2 میلیون دلار را صرف لابی‌گری کرده است.
این گزارش می‌افزاید: بنیادهای "سان‌لایت " و "پروپابلیکا " نیز تحت "فرمان ثبت‌نام مامورهای خارجی " موفق به برقراری 22 هزار رابطه با دولت فدرال شده‌اند.
رایان در ادامه گزارش با اشاره به اعمال نفوذ لابی‌گرها در قانون اساسی آمریکا می‌نویسد: لابی‌گرها حتی در اصلاحیه اول قانون اساسی نیز اعمال نظر کرده و هرگونه مانع قانونی در برابر لابی‌گری را از بین برده‌اند بطوریکه در بندی از اصلاحیه قانون اساسی آمریکا آمده: " کنگره نمی‌تواند قانونی تصویب کند که موجب محدود کردن حق مردم برای ملاقات و تقدیم عریضه به مقامات دولتی به منظور دادخواهی، شود. "
گزارش امریکن‌فری‌پرس یادآور می‌شود که لابی‌گرها در واقع می‌بایست نیازها و خواسته‌های مردم را به اعضای کنگره آمریکا نشان دهند یعنی همانطور که اتحادیه‌های کارگری و اتاق‌های بازرگانی به خوبی وظایف خود را برای حمایت از اعضای اتحادیه‌هایشان انجام می‌دهند.
رئیس شورای خوانندگان امریکن‌فری‌پرس در انتهای گزارش خود با اشاره به ارتباط باراک اوباما با لابی‌گرها می‌نویسد: به یاد داشته باشید که لایحه بهداشت، دوستان و دشمنان مهمی در میان نمایندگان و لابی‌گرهای حرفه‌ای کنگره آمریکا دارد.