از «لوکاشنکو» تا «ساکاشویلی»

بخش سیاسی ـ‌ خارجی
پیروزی «لوکاشنکو» با کسب 83 درصد آرای شهروندان بلاروسی باعث شد تا نوار انقلابهای مخملین در حیاط خلوت روسیه که با حمایت مستقیم کاخ سفید و اتحادیه اروپا صورت می‌پذیرفتند قطع شود. مخالفت واشنگتن و اتحادیه اروپا نسبت به نتایج انتخابات بلاروس نشان‌دهنده عمق چالشی است که نومحافظه‌کاران آمریکا و متحدان واشنگتن با آن مواجه شد‌ه‌اند.
«لوکاشنکو» خود نیز بر ایستادگی در برابر مخالفان انتخابات بلاروس تاکید کرده است. وی هم‌اکنون به اندازه‌ای در کشورش محبوب است که لابی اروپا و آمریکا قادر به برکناری او نیست. شهروندان بلاروس که نتایج ایجاد انقلاب گلارزو نارنجی را در «تفلیس» و «کیف» مشاهده کرده‌اند با حضور پررنگ خود در انتخابات اخیر به واشنگتن نشان دادند که دخالت در امور داخلی بلاروس از عهده اتحادیه اروپا و کاخ سفید خارج است.
از سوی دیگر خبرها از گرجستان و اوکراین حاکی از افزایش روزافزون نارضایتی شهروندان این کشورها نسبت به سیاست‌های دولت منتخب آمریکاست. «ویکتور یوشچنکو» در اوکراین پس از قطع صادرات گاز از روسیه شکست سختی را متحمل شد. دامنه مخالفت با انقلاب نارنجی در «کیف» هر لحظه گسترده‌تر می‌شود.
در گرجستان فساد و رکود اقتصادی پس از سقوط «ادوارد شوارد نادزه» از قدرت هنوز از معضلات اصلی پیش روی شهروندان گرجی به شمار می‌آید. «میخاییل ساکاشویلی» رییس‌جمهور گرجستان با شعار مقابله با فساد و تبعیض طرفداران شوارد نادزه را از پارلمان تقلیس بیرون رانده بود. وی هم‌اکنون از سوی بسیاری از مردم کشور نسبت به فریبکاری متهم شده است.
در 30 مارس سال میلادی جاری چندین هزار نفر از مردم گرجستان با تظاهرات در تفلیس خواستار برکناری رییس‌جمهور خود از قدرت شدند. مردم بلاروس با حضور موثر در انتخابات از افتادن در دام طرحی که «خاویر سولانا» و «بوش» نسبت به آن تاکید داشتند جلوگیری کردند. طرح گوام (GUUAM) هم‌اکنون با چالشی سخت مواجه شده است. وضعیت دو کشور اوکراین و گرجستان برای دیگر کشورهای همسایه و منطقه به درس عبرت بزرگی تبدیل شده است. درس عبرتی که انزجار از سیاست‌های کاخ سفید و اتحادیه اروپا را در درون مردم این کشورها و کشورهای دیگر تقویت می‌‌کند.