تدارک حکومت وراثتی در مصر!

حزب حاکم مصر بازیهای سیاسی ـ تبلیغاتی برای زمینه سازی جهت موروثی کردن حکومت در رژیم مبارک را آغاز کرده است.
«احمد نظیف» نخست وزیر رژیم کمپ دیویدی قاهره پس از برگزاری اجلاس حزب حاکم این کشور برای نخستین بار بطور رسمی از احتمال نامزدی «جمال مبارک» برای احراز پست ریاست جمهوری این کشور سخن به میان آورد. نظیف که سعی داشت با احتیاط موضع گیری کند احتمال استمرار حکومت مادام العمر حسنی مبارک را هم عنوان کرد و گفت: «چنانچه حسنی مبارک نخواهد بار دیگر در انتخابات ریاست جمهوری شرکت نماید حزب حاکم جایگزینی برای وی خواهد داشت.» نخست وزیر مصر افزود : امکان نامزدی جمال مبارک وجود دارد و چه بسا که وی جایگزین پدر شود.
«نظیف» به فضای سیاسی منطقه ای و بین المللی اشاره کرد و تلاش داشت چنین وانمود کند گویا سرمایه گذاران خارجی نگران هستند و خواستار استمرار حکومت مبارک بوده اند. وی خاطرنشان ساخت : ما نگرانیهای موجود نسبت به مسئله جانشینی رئیس جمهور را درک می کنیم و به سرمایه گذاران می گوئیم نگران نباشند چون برای این مسئله هم راهکار و جایگزینی وجود دارد که جای نگرانی نیست.
اگر چه موضوع نامزدی «جمال مبارک» برای یک دوره طولانی مطرح بوده و مخالفین قدرتمند رژیم کمپ دیویدی مبارک بویژه «اخوان المسلمین» در این زمینه هشدار داده اند ولی اظهارات اخیر نخست وزیر مصر بمنزله یک «تست» بمنظور ارزیابی واکنش های سیاسی ـ اجتماعی ارزیابی می شود.
«اخوان المسلمین» بعنوان اصلی ترین قدرت سیاسی سازمان یافته علیه رژیم مبارک مراتب مخالفت جدی و آشکار خود را با موروثی کردن قدرت در مصر اعلام داشته و آنرا برخلاف مصالح و منافع ملی مصر قلمداد کرده است . اما با در نظر گرفتن اینکه شخص حسنی مبارک نیز بیش از یک ربع قرن بعنوان رئیس جمهور بر این کشور حاکم بوده و هست سخن گفتن از جابجائی قدرت درون خانواده مبارک بعنوان عاملی برخلاف منافع ملی چندان جدی به نظر نمی رسد.
مسئله اینست که رژیم قاهره همچنان زنجیره های اسارت در چنگال صهیونیستها را حفظ و تقویت کرده و عملا بعنوان «کارگزار اسرائیل» در منطقه و در دنیای عرب رفتار می کند. بدین ترتیب تغییر مهره ها در عین اصرار بر حفظ همان زنجیره های اسارت را نمی توان تغییر قابل ذکری معرفی نمود. به عبارت بهتر مشکل مصر به تغییر مهره ها یا ثبات آنها بر نمی گردد بلکه این اسارت در چنگال اسرائیل و آمریکا است که معضل اصلی جامعه مصر دنیای عرب و دنیای اسلام محسوب می شود.
با اینهمه نگرانی و احتیاط مقامات رژیم قاهره در اعلام این مطلب نشانگر آنست که آنها از فقدان پایگاه مردمی برای مبارک و فرزندش بخوبی آگاهند و مایل نیستند که با اعلام زودهنگام این موضوع برای تهاجم سیاسی تبلیغاتی علیه مبارک و فرزندش فتح باب کنند. دقیقا به همین دلیل است که «صفوت الشریف» دبیرکل حزب حاکم از اظهار نظر صریح پیرامون نامزدی «جمال مبارک» طفره رفته و ادعا کرد موضوع نامزدی در انتخابات آینده هرگز بررسی نشده است . این نکته از آن جهت اهمیت دارد که تا برگزاری انتخابات ریاست جمهوری آینده حدود 2 سال وقت باقیست و مقامات قاهره مایل نیستند از هم اکنون برای مخالفین فرصتی فراهم سازند که علیه مبارک و فرزندش فضای تبلیغاتی ایجاد کنند.
دلایل موجهی وجود دارد که علیرغم این حساسیت های سیاسی ـ تبلیغاتی رژیم قاهره سعی دارد موضوع نامزدی زودهنگام «جمال مبارک» را مطرح سازد تا نظرها به سمت و سوی دیگری منحرف شود و از این فرصت برای تحت الشعاع قرار دادن موضوعات مهمتر سواستفاده شود.
1 ـ محاصره غزه ـ اکنون بیش از 2 سال است که غزه در محاصره نظامی اسرائیل قرار گرفته و حدود 1 5 میلیون فلسطینی ساکن غزه از مایحتاج اولیه برای زندگی نیز محرومند. آنچه به رژیم قاهره مربوط می شود اینست که مصر می تواند با گشایش گذرگاه «رفح» از رنج و سختی فلسطینی ها بکاهد و با ارسال آذوقه سوخت نیازهای داروئی و سایر مایحتاج اولیه از فلسطینی های مظلوم حمایت کند. اما رژیم قاهره نه تنها گذرگاه غزه را مسدود نموده بلکه ضمن همکاری و هماهنگی با صهیونیستها به شناسائی و انهدام تونلهای کمک رسانی به نوار غزه پرداخته است .
در واقع رژیم قاهره در این زمینه حد و اندازه مصر را در حد یک «رژیم مزدور اسرائیل» تقلیل داده و به مجری سیاستهای اشغالگران مبدل کرده است . تمرکز سیاسی ـ تبلیغاتی بر روی موضوع نامزدی جمال مبارک برای سرپوش گذاشتن بر این نکته می تواند اتهامات قاهره در این زمینه را تحت الشعاع تبلیغات و جنجالهای رسانه ای قراردهد و از محکومیت مبارک نزد ملت بزرگ مصر جلوگیری نماید.
2 ـ شکست مذاکرات آشتی ملی ـ تشکیلات خودگردان طیف خائن محمود عباس و جناح «فتح» پس از شکست اسرائیل در جنگ 22 روزه علیه غزه دچار «بحران مشروعیت» شده اند. چرا که از یکطرف در این جنگ به حمایت از اشغالگران پرداخته بودند و عملا بعنوان «ستون پنجم اسرائیل» برای صهیونیستها خبرچینی می کردند و از سوی دیگر با پایان گرفتن مهلت قانونی دوره ریاست محمود عباس عملا وی فاقد موقعیت رسمی و قانونی بوده و هست و ادامه حضورش در پست ریاست تشکیلات خودگردان بمنزله یک رفتار غیرقانونی فاقد وجاهت و مشروعیت است .
رژیم قاهره با حمایت رژیم های ارتجاعی عرب سعی داشت مذاکرات آشتی ملی در قاهره را میان حماس فتح و تشکیلات خودگردان میانحی گری کند. البته قاهره امیدوار بود تحت عنوان میانجی گری فرصتی برای به قدرت رساندن مجدد جناح خائن فتح به وجود آورد که شکست خورد. اکنون محمود عباس با تعیین زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و مجلس ملی در بهمن 1388 درصدد تکروی بر آمده و مایلست فشار تازه ای را بر مذاکره کنندگان حماس وارد کند تا بلکه جناح ابومازن بتواند از فرصتهای محدود باقیمانده برای تثبیت موقعیت خود سو استفاده کند.
البته قاهره در این زمینه بارها «اولتیماتوم» داد و طرفهای مذاکره را تهدید به واکنش کرد ولی کاری از پیش نبرد. اکنون ایجاد فضای سیاسی ـ تبلیغاتی پیرامون نامزدی «جمال مبارک» می تواند بر بن بست مذاکرات آشتی ملی میان گروههای فلسطینی و مهمتر از آن بر شکست قاهره بعنوان «میانجی» سرپوش بگذارد و نظرها را به سمت و سوی دیگر منحرف سازد.
3 ـ غفلت از فجایع در دنیای اسلام ـ در حال حاضر بحران عراق روز به روز قربانیان بیشتری از ملت مظلوم عراق می گیرد . اشغالگران اگر چه در عراق زمین گیر شده اند ولی مایل نیستند از این کشور خارج شوند. آمریکا اخیرا اعلام داشته است که اصولا قصد خروج نیروهایش طی سالهای آینده را هم ندارد و به « استقرار دائمی » در این کشور می اندیشد.
بطور همزمان افغانستان و پاکستان در معرض حملات تروریستی طالبان و القاعده قرار گرفته اند و رقم تلفات این حملات تروریستی 3 رقمی شده است. در چنین شرایطی آمریکا در فکر مصالحه با طالبان و بازگرداندن مجدد طالبان به قدرت در افغانستان است. بعلاوه بی ثباتی و بحرانهای امنیتی در پاکستان ارتش این کشور را درون مرزها درگیر ساخته و هر لحظه ممکن است حوادث تازه ای بصورت غیر منتظره رخ دهد.
دقیقا در همین شرایط سرنوشت سیاسی لبنان با بلاتکلیفی حریری در تشکیل کابینه مجددا در هاله ای از ابهام قرار گرفته است فشارهای مشترک رژیم قاهره عربستان و.. از طریق اتحادیه عرب مانع استمرار ثبات سیاسی لبنان شده و می رود تا زمینه های بازگشت لبنان به دوران بی ثباتی سیاسی ـ امنیتی را فراهم سازد.
احتمالا رژیم قاهره تصور می کند که با انحراف افکار عمومی مصر به سمت و سوی مسائل داخلی می تواند مسائل بین الملل اسلامی را تحت الشعاع قرار داده و به کارشکنی های خود در مورد مسائل دنیای عرب و مشخصا در عراق فلسطین و لبنان ادامه دهد. اما مسئله اینست که اهداف و انگیزه های رژیم قاهره در جهت موروثی کردن قدرت در مصر هر چه باشد عمر رژیم هائی از این دست مدتهاست که به سر آمده است و از این پس بایستی آنها را در زباله دان تاریخ سراغ گرفت.