شورای شهر به سبک انگلیس

حاکمیت واحد اسکاتلندی، مناطق دارای حاکمیت واحد ولزی و شوراهای منطقه‌ای ایرلند. شوراهای منطقه‌ای ایرلند شمالی، دارای حاکمیت واحد هستند اما وظایف کمتری برعهده دارند. مشکلات قومی در استان موجب شده مسائلی که ایجاد حساسیت می‌کنند، توسط دولت مرکزی انجام شود. شورای جزایر سیسیلی تقریبا یک منطقه دارای حاکمیت واحد است. شوراهای محله و شهر در انگلیس نواحی کوچک‌تر از منطقه را با جمعیتی تا 30 هزار نفر و حتی بسیار کمتر پوشش می‌دهند. آنها مسئولیت‌های محدودتری را برای خدمات محلی دارند که در شهرهای بزرگ‌تر وجود ندارند.
بین قدرت‌های شوراهای محلی و شهری تفاوتی وجود ندارد. تفاوت آنها در این است که شوراهای شهر، نواحی روستایی و محله‌ها و مناطق ایالتی را پوشش می‌دهند. بدنه‌های مشابهی در ولز به شوراهای اجتماعی معروفند. آنهایی که در اسکاتلند هستند، نقش قانونی ندارند.
محله‌های بسیار کوچک ممکن است یک شورای منتخب داشته باشند که تصمیم‌گیری‌ها در نشست‌های آزاد در آنها انجام می‌شود. در انگلیس حدود 10376 محله، ‌در ولز 867 محله و حدود 1200 محله در اسکاتلند وجود دارد. شورانشینان، نواحی جغرافیایی را که بخش‌های انتخاباتی در شوراهای استان خوانده می‌شود، نمایندگی می‌کنند و به مدت 4 سال عهده‌دار این کار هستند تا زمانی که انتخابات دوباره درخواست شود. یک بخش ممکن است توسط یک، دو یا سه شورا نمایندگی شود.
انتخابات اعضای شورا
نواحی مرکزی شهر یک سوم اعضای خود را در سه سال از چهار سال انتخاب می‌کنند که این انتخابات همزمان با سال‌های انتخابات استانی نیست. در مناطق دارای سیستم واحد انگلیس و نواحی دارای سیستم دوم امکان استفاده از هر دو روش داده شده است. 18 تشکل از 46 تا و 88 تشکل از 238 منطقه در سال سوم انتخاب می‌شوند. انتخابات، همیشه براساس اکثریت نسبی برگزار می‌شود. اعضای انجمن بزرگ لندن و شهردار لندن با انتخابات نسبی انتخاب می‌شوند. حدود 88 درصد از اعضای شورا (از جمله ایرلند شمالی) به جای یکی از سه حزب اصلی بریتانیا یعنی حزب کارگر، محافظه‌کار و لیبرال دموکرات‌ها حضور می‌باشد. بقیه اعضا مستقلند.
درآمدهای دولت محلی
مقام‌های محلی درآمد خود را از راه‌های متفاوت به دست می‌آورند. مالیات شورا که براساس تخمین ارزش دارایی‌های مردم از آنها وصول می‌شود، تنها 45 درصد عایدی محلی در سال 1999 را در برداشته است. بقیه آن از محل «هدایای» مالی دولت به تمام مقام‌های محلی تامین می‌شود. این میزان 48 درصد از عایدی را دولت محلی را شکل می‌دهد. 25 درصد از درآمدها از طریق تجارت‌های غیربومی تامین می‌شود و بقیه از طریق مشاغل و منابع خدماتی تامین می‌شود.
دولت محلی در لندن
شهردار منتخب لندن طرح‌ها و سیاست‌هایی را برای پایتخت ارائه می‌دهد که حمل و نقل، برنامه‌‌ریزی و توسعه، توسعه اقتصادی، بازتولید، فرهنگ و همچنین مسائل متعدد محیطی چون آلودگی صوتی محیط، دفن زباله و کیفیت هوا (از نظر آلودگی) را پوشش می‌دهند. «کن لیوینگستون» نخستین شهردار منتخب لندن بود که در 4 می 2000 انتخاب شد. شهردار منتخب با شورای منتخب جداگانه لندن، اداره لندن را برعهده دارد. حدود 600 کارمند به شهردار 25 عضو شورا در انجام وظایفشان به آنها کمک می‌کنند.
شهردار، سخنگوی لندن است. او بودجه‌هایی را به «حاکمیت لندن بزرگ» حمل و نقل، آژانس توسعه لندن، پلیس مرکزی شهر و آتش‌نشانی لندن اختصاص می‌دهد. شورا، فعالیت‌های شهردار را شفاف‌سازی می‌کند و می‌تواند از وی درباره تصمیم‌هایش توضیح بخواهد. شورا همچنین مجاز است درباره دیگر مسائل مهم برای مردم لندن تحقیق کند، یافته‌ها و توصیه‌هایش را منتشر کند و طرح‌هایی به شهردار ارائه دهد. مسئولیت‌های حاکمیت لندن بزرگ (جی.ال.آ) شامل حمل و نقل، پلیس آتش‌نشانی، توسعه اقتصادی، برنامه‌ریزی، فرهنگی، محیط زیست و بهداشت است.
هزینه جی.ال.آی حدود 9/49 میلیون پوند در سال 2002 تا 2003 بود. بیشتر بودجه از طرف دولت مرکزی تامین شد و اندکی از آن از طریق مالیات شورا فراهم شد. تفکیک قدرت مشخصی بین شورای لندن بزرگ و شهردار که نقش اجرایی دارد و براساس منافع شورای لندن بزرگ تصمیم‌گیری می‌کند، وجود دارد و شورا وظیفه‌اش شفافت و پاسخگویی درباره انتصاب کارمندان جی.ال.آ است.
رای‌دهندگان لندنی هم شهردار و هم شورای شهر لندن را هر چهار سال یک بار انتخاب می‌کنند. سیستم انتخاباتی مورد استفاده برای انتخاب اعضای شورا پیچیده است و طوری طراحی شده که صندلی‌ها را طوری توزیع کند تا همواره متناسب با کل آرای به دست آمده از سراسر لندن باشد. اعضای شورا هر سال در ماه می یک رئیس و یک نایب رئیس‌ برای شورا انتخاب می‌کنند.
شورا روش‌های مختلفی، زمینه کنترل و موازنه قدرت شهردار را فراهم می‌کند. این شورا قدرت تجدیدنظر و اصلاح بودجه شهردار را دارد (با دو سوم اکثریت آرای شورا) می‌تواند شهردار، کارمندان عالی‌رتبه شورای لندن بزرگ و بدنه‌های اجرایی، همچنین بدنه‌ها یا اشخاصی که رابطه قراردادی یا شورا دارند یا از شورای لندن بزرگ کمک دریافت می‌کنند را احضار کند. شورا همچنین برای اعضا این امکان را فراهم می‌کند که در پلیس مرکزی شهر، آتش‌نشانی لندن و برنامه‌ریزی اضطراری و آژانس توسعه لندن خدمت کنند.
همچنین در سال 10 جلسه پرسش برگزار می‌شود که شهردار و اعضای اجرای‌اش از سوی شورا درباره اقداماتشان مورد پرسش قرار می‌گیرند. شورا همچنین می‌تواند پیش‌نویس استراتژی شهردار را مورد بازبینی قرار دهد و در جلساتی که ورود عموم آزاد است، نظر خود را درباره آنها بدهد. از اعضای شورا خواسته شده تا جایی که مقدور است در مورد مسائل، در حضور عموم تصمیم‌گیری کنند. (مطالب ضبط شده نشست‌ها و مدارک، به شورا تسلیم می‌شود و گزارش‌های آن در دسترس همگان است. شهردار و شورا سالی دو بار در جلسه‌هایی با عنوان «زمان پاسخگویی به مردم» حضور می‌یابند. عموم مردم در این جلسات می‌توانند از شورا و شهردار سوال کنند).