پژمان کریمی
تئودور هرتزل بنیانگذار حرکت صهیونیسم در جهان است. وی در سال 1896 میلادی کتابی تحت عنوان "دولت یهود" نوشت. او در این کتاب با ادعای دربند بودن قوم یهود، پیشنهاد تاسیس کشوری یهودی، مهاجرت یهودیان یک سرزمین مشخص و به کار گرفتن ساکنان آن سرزمین به عنوان خدمتکار یهودیان را مطرح میکند.
هرتزل، در بدو امر فلسطین را به عنوان یگانه سرزمین موعود که یهودیان ناگزیر به مهاجرت بداناند، توصیه نمیکند، وی در کنار فلسطین، از آرژانتین، سخن میگوید و سپس از سرزمین مصر، قبرس، اوگاندا و کنگو به عنوان سرزمینهایی سخن میگوید که میتوان پیش از بازگشت به فلسطین خاک سرزمین یهودیان واقع شود.
نتیجه اینکه جامعه صهیونیسم پیش از آن که فلسطین را به عنوان سرزمین موعود تصور کند و در توجیه ادعای مالکیت قوم یهود بر این سرزمین به دلایلی واهی و مضحک چون غرامت گرفتن فلسطین از خداوند در نتیجه شکست خداوند در کشتی با حضرت سلیمان متوسل شد، صرفا به دنبال یک سرزمین خاص برای تشکیل دولت یهود بوده است چندان هم اهمیت نداشته که صرفا فلسطین سرزمین موعود یهودیان القاء شود و این معنی تفکر صهیونیستی، تهدیدی برای تمامیت ارضی هر کشوری، هر ملیتی و پیروان هر نوع دینی به شمار میآید. چنان که همواره بر شعار "اسراییل بزرگ؛ از نیل تا فرات" به مثابه هدفی استراتژیک تاکید میشود. این نکته درست واقعیتی است باید به جهانیان تفهیم شود!
اکنون چنین تلقیای وجود دارد که تنها و تنها این اعراب و ایرانیان مسلماناند، که به صهیونیسم به دیده دشمن مینگرند و صهیونیستها دشمن پنداشته میشوند صرف اینکه سرزمینشان را در گذر قرنها، بازپس گرفتهاند. این "تلقی" باید شکسته شود و باید واقعیت "تهدید جهانی" بودن صهیونیسم محور دفاع از مردم فلسطین قرار گیرد!
به این ترتیب در دایره مدافعان فلسطینیان، فقط مسلمانان و معدودی آزادیخواهان غیرمسلمان قرار نمیگیرند و شعاع این دایره فزونی مییابد.
کنفرانس بینالمللی حمایت از مردم فلسطین دیروز در تهران به کار خود پایان داد. امید است که در دورههای بعدی چنین کنفرانسی چگونگی تفهیم جهانی تهدیدزا بودن جامعه صهیونیستی دستمایه قرار گیرد.