تراژدی فراموش شده

دبیر کل سازمان ملل متحد با ابراز نگرانی از حملات اسرائیل به نوار غزه انجام تحقیقاتی در این زمینه را خواستار شد.
هرچند موج محکومیت‌های جهانی علیه حملات اسرائیل در حال شدت گرفتن است اما سید محی‌الدین ساجدی کارشناس مسائل خاورمیانه در گفتگوی اختصاصی با جام‌جم به این نکته تاکید دارد که تنها محکومیتهای الزام آور که منطبق با بند هفت منشور سازمان ملل باشد، کارآمد خواهد بود.
* تهاجم اسرائیل به نوار غزه با وجود خروج از این منطقه با چه هدفی صورت می گیرد؟
 ** خروج اسرائیل از غزه، هیچ گاه به معنای واقعی پایان یافتن اشغال نوار غزه تلقی نشده و از همان ابتدا روشن بود که اسرائیلی ها هرگاه که بخواهند وارد این منطقه خواهند شد و به فلسطینی‌ها ضربه خواهند زد. در واقع عقب‌نشینی اسرائیل از غزه تنها برای دور کردن شهرک‌نشینان از تیر رس فلسطینی‌ها بوده است و علاوه بر آن، اسرائیل بتواند بخش عمده‌ای از کرانه باختری را به خود منضم کند که اهمیت سوق الجیشی بیشتری برای این رژیم دارد.
 * واکنش جهانی به حمله اخیر اسرائیل به نوار غزه را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
 ** متاسفانه اسرائیلی‌ها موفق شده‌اند جنگ با فلسطینیان را به حالت جنگ فراموش شده درآورند. در اواخر هفته اسرائیلی‌ها، 3 فلسطینی را به شهادت رساندند که یکی از آنها از مسئولان بلند پایه وزارت کشور فلسطین بود. اما هیچ اعتراضی به آن صورت نگرفت. اینک هم که در ساحل غزه چنین فاجعه‌ای رخ داده، محکومیت‌های جهانی از حد محکومیت لفظی فراتر نمی‌رود و اسرائیلی‌ها هم عادت کرده‌اند و دیگران نیز عادت داده‌اند که بعد از هر کشتار سرو صدایی بلند می‌شود و سپس همه چیز ساکت می‌شود و باز هم فاجعه‌ای دیگر در راه خواهد بود. این واکنش تنها در صورتی اسرائیل را تحت فشار قرار خواهد داد که الزام آور باشد و شورای امنیت و تحت بند 7 منشور سازمان ملل به تصویب برسد که آن هم بی تردید با مخالفت آمریکا و برخی دول غرب از گردونه خارج خواهد شد.
 * نقطه پایانی روند سکوت مجامع بین‌المللی در برابر حملات اسرائیل چه زمانی خواهد بود؟
 ** دقیقا نمی‌توان زمان مشخصی برای آن تعیین کرد چرا که آمریکایی ها تمایل ندارند در مساله فلسطین و خاورمیانه، برای حل منازعات کنونی به صورت جدی وارد عمل شوند و شاهد بودیم که بیشترین فعالیتی که وزارت خارجه آمریکا انجام داده، جلب توافق برای بازگشایی گذرگاه رفح-غزه بوده است.
 از این گذشته حاکمان کنونی امریکا از طرفداران سرسخت اسرائیل هستند و حتی در برخی مواقع، مواضعی اتخاذ می‌کنند که خود اسرائیلی‌ها به علت ملاحظات منطقه‌ای و بین‌المللی از چنین مواضعی دوری می کنند.
 باید گفت که در سطح عربی-اسلامی واکنشی جدی متصور نیست. اولمرت در حالی با رئیس جمهور مصر و پادشاه اردن ملاقات می کند و از آنها درباره لزوم صلح در خاورمیانه حرف می زند که جنگنده‌های اسرائیل ماسه‌های سواحل غزه را با خون کودکان فلسطینی آغشته می‌کنند.