مخالفین دستیابی جمهوری اسلامی به فناوری صلح آمیز هسته ای سرانجام با تصویب قطعنامه ای، آژانس بین المللی انرژی اتمی را وارد کردند تا گزارش فعالیت هسته ای ایران را به شورای امنیت سازمان ملل ارسال کند. با این اقدام، تقریبا مسیر حرکت آینده برای جمهوری اسلامی روشن شد و به صراحت پاسخ غرب که تاکنون در سایه مذاکرات فرسایشی با سه کشور ارپایی پنهان شده بود، آشکار شد. دیگر هیچ دیپلمات هسته ای نمی تواند سخنان شفاف مقامات غربی را در مخالفت با فناوری هسته ای ایران تکذیب کند و یا آن را به نوعی ناشی از ترجمه نادرست و یا عدم آشنایی با ادبیات این فناوری به حساب آورد.
اگر تا دیروز این پاسخ«خاویر سولانا» مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا که گفته بود:«تفاوت ما با ایران در این است که ایران می خواهد به فناوری هسته ای دست یابد و ما نمی خواهیم» توسط دیپلمات های ما بایکوت و یا به نوعی ناشیانه تکذیب می گردید، امروز دیگر هیچ مقامی نمی تواند به خود جرات دهد که بگوید غایت هدف غرب و حتی قدرت های شرقی چین و روسیه برای کشاندن ایران به این بازی، چیزی جز محروم کردن ایران از حق مشروع و قانونی خویش است.
با توجه به روند پیش آمده اکنون نوبت جمهوری اسلامی است تا با بهره گیری از همه ظرفیت ها نشان دهد زمین سیاست آنچنان هموار نیست که یک تیم تمام معادلات را به نفع خویش رقم زند، بلکه در این زمین چه بسا توپ های سرگردان زیادی وجود دارد که می توان حداقل با قرار دادن آن در پیش پای بازیگران غربی، دستیابی به منافع را برای آنها با مشکل مواجه کرد.
در این خصوص می توان به برخی از این موارد اشاره کرد:
1- کدام منطق می پذیرد در مقابل روسیه با همه خیمه شب بازی هایی که در طول این چند سال برای ما آورده است و همزمان یا حداقل در کمتر فاصله زمانی در دو میز مذاکره و رایزنی با ایران و اروپایی ها حاضر می شده است، امروز همچون گذشته سکوت اختیار کرده و مجددا پذیرای خواسته ها و خرده فرمایش های مقامات روسی باشیم. باید برای روس ها تحولات منطقه ای و امتیازات اقتصادی و نقش سیاسی ایران در این تحولات تفهیم شود تا آنها بدانند جمهوری اسلامی فلان کشور کوچک منطقه ای نیست که بتوان همچون مهره ای با آن بازی کرد.
2- چه ضرورت دارد بازار مصرف در ایران بر روی کالاهای نامرغوب و بنجل چینی هنوز هم باز باشد و ارزی که با فروش پول نفت حاصل می شود در جهتی مصرف گردد که هیچ نیازی به آن نیست و یا فلان قرارداد میلیاردی با چشم بادامی ها بسته شود و در ازای این خدمات بزرگ، شاهد رفتار خصمانه آنها در اجلاس شورای حکام نسبت به کشورمان باشیم؟
3- اروپا به عنوان پیشگام مذاکره با ایران در پرونده هسته یی، رفتاری را از خود بروز داد که زمینه برخی برخوردها را آسان کرد. چرا امروز که کشورهای اروپایی با توجه به سرمای شدید در این قاره به نفت نیازمند هستند، جمهوری اسلامی نباید از این ابزار استفاده کند و هزینه ای را بر آنها تحمیل نماید؟ حداقل با کاهش میزان تولید نفت می توان به آنها فهماند ایران فلان کشور عربی نیست که همچون عروسک کوکی با کوچکترین فشاری تغییر رفتار دهد.
4- خوشبختانه مجلس شورای اسلامی با تصویب مصوبه ای تکلیف پرونده هسته ای را در این مقطع روشن کرده است و دولت از همین فردا باید این خواست مجلس که خواست 70 میلیون ایرانی است را تحقق بخشد و با آغاز فعالیت های هسته ای و لغو تعلیق ها، غرب را از عواقبرفتار نسنجیده خود آگاه نماید.
در پایان پیشنهاد می شود با توجه به اقدام ناصواب آژانس انرژی اتمی و کشورهای طرفدار ایده فشار به ایران، مردم یکپارچه به خیابان ها آمده و از حقوق حقه خویش دفاع کنند و نوک پیکان حمله خویش را به سمت رژیم صهیونیستی نشانه روند که با بیش از یکصد کلاهک هسته ای، به هیچ مرجع قانونی اعم از آژانس بین المللی انرژی هسته ای، سازمان ملل و... پاسخگو نیست.