اتفاقات جنگ را باید درست نوشت نه درشت

* جناب علامیان به عنوان اوّلین سؤال، شمّه‌ای از فعّالیت مجمع خبرنگاران و نویسندگان دفاع مقدّس را تشریح نمایید؟
** این مجمع از سال 1383 همزمان با روز خبرنگار اعلام موجودیت کرد و با استقبال بسیاری از دوستان مواجه شد و اساسنامه یا بهتر بگویم مرامنامه‌ای تنظیم گردید. در اساسنامه شرایط عضویت، این‌گونه لحاظ شد که هر فرد باید حدّاقل دو سال سابقه فعّالیت مطبوعاتی در عرصه دفاع مقدّس داشته و سه اثر از او طی یک سال در مطبوعات به چاپ رسیده باشد. در حال حاضر بیش از یکصد نفر عضو مجمع هستند که بیست نفر آنها بانوان خبرنگار و نویسنده این عرصه می‌باشند. البته تعداد سی نفر از یکصد نفر،‌ عضویت افتخاری دارند. یک سال از ثبت رسمی مجمع می‌گذرد.
یکی از مصوّبات شورای مرکزی جهت جذب خبرنگاران و نویسندگان دفاع مقدّس، فعالیت آنان در این عرصه است. اگر عضو رسمی طیّ سال فعّالیت قابل توجّهی نداشته باشد به عضو افتخاری تنزّل پیدا خواهد کرد. همچنان که اگر عضو افتخاری فعّالیت چشم‌گیری داشته باشد عضو رسمی خواهد شد.
* چه نیازی به تشکیل مجمع به این عنوان بود؟
** این سؤال شما ریشه‌ای و سؤال بجایی است. شاید برای بسیاری از افراد مطرح باشد که با گذشت چند سال از پایان جنگ چه نیازی به راه‌اندازی این مجمع می‌باشد؟ این نکته را یادآوری کنم که تشکیل مجمع صرفاً هدف نیست بلکه هدف ایجاد فضایی مناسب جهت تجمّع نویسندگان این عرصه می‌باشد که در همین فضا تبادل‌نظر و ایجاد ارتباط بین خبرنگاران و نویسندگان به وجود می‌آید. در نتیجه سطح معلومات و آثاری که خلق می‌شود ارتقاء پیدا می‌کند.
از طرفی مجمع یک NGO می‌باشد همانند سایر NGOهایی که وجود دارد ولی در عرصه دفاع مقدّس،‌ از تاریخی که مجمع فعالیّت خود را آغاز کرده و عضوگیری نموده است بسیاری از نویسندگان و خبرنگاران این عرصه، یکدیگر را پیدا کرده‌اند و نتایج خوب آن در صفحات روزنامه‌ها به چشم می‌خورد. با توجّه به این که هر چه زمان می‌گذرد از فراز و فرودهای دفاع مقدّس فاصله می‌گیریم برای این که در مباحث دفاع مقدّس دچار تکرارگویی نشویم و تولید مطلب داشته باشیم لازم است اعضاء به مناسبت‌های مختلف گردهم آمده و تشریک مساعی نمایند. که همین اتفاق در نشستها و میزگردها و مسافرتها رخ می‌دهد.
البته قبول داریم که از فعّالیتهای انجام شده نمره بیست را نگرفته‌ایم ولی می‌توان گفت: مجمع جرقه‌ای را زده و این شعله روشن شده است. مجمع طیّ فعالیت خود چند جلسه نقد صفحات دفاع مقدّس نشریات با حضور مسئولین و صاحب‌نظران امر به منظور رشد و ارتقای کیفی این صفحات برگزار کرده، دو همایش تحت عنوان آسیب‌شناسی مطبوعات دفاع مقدّس و همچنین به منظور قدردانی از نویسندگان و خبرنگاران این عرصه، مراسم تجلیل از خبرنگاران برگزار نموده است.
دورنمای مجمع این است که کار پژوهشی صورت گیرد و مکانی را آماده کنیم تا نویسندگان بتوانند به منابع دست پیدا کنند و تغذیه اطلاعاتی شوند. به اعتقاد ما یکی از مسائلی که صفحات دفاع مقدّس مطبوعات باید مدّنظر داشته باشند درج مطالب دقیق پیرامون تاریخ و جغرافیای مناطق عملیاتی است و لازمه این امر مطالعه کتب مربوطه است زیرا شناخت تاریخ و جغرافیای جنگ برای نویسنده عرصه دفاع مقدّس از نان شب واجب‌تر است. اگر یک نویسنده اطلاع نداشته باشد که عملیات در کجا و چگونه اتفاق افتاده و نتایج آن چه بوده، عوامل پیروزی حاصل شده چه بوده، و اگر شکستی رخ داده علت چیست؟ نمی‌تواند روشنگری کند و نسل جدید را آگاه نماید.
به اعتقاد من روزنامه‌ها سند دست اوّل تاریخ هستند و اگر دقت کرده باشید بسیاری از پژوهشهای تاریخی صورت گرفته با استناد به نوشته‌های روزنامه‌ها می‌باشد. نتیجه می‌گیریم روزنامه‌ها کار تاریخی نیز انجام می‌‌دهند و لازم است که درست و صحیح و دقیق نوشته شوند، اگر ما غلط بنویسیم چه اتفاقی خواهد افتاد؟ شهید حسین خرّازی می‌گفت: اتفاقات جنگ را باید درست نوشت نه درشت.
در کنار این اقدامات تشکیل کلاس شناخت تاریخ و جغرافیای جنگ را داریم که با دعوت از اساتید مجرّب برگزار می‌شود.
* یکی از کارهایی که مجمع می‌تواند انجام دهد این است که اعضای خود را با ادبیات جنگ کشورهایی که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند آشنا کند. آیا در این خصوص اقداماتی صورت گرفته است؟
** در زمینه خاطرات جنگ جهانی و جنگ‌های اخیر که به وقع پیوسته اقداماتی انجام شده ولی در آن حدّی که شما اشاره کردید باید بگویم خیر، البته یکی از آرزوهای ما این است که بتوانیم تورهایی را راه‌اندازی کنیم و به کشورهای اطراف که مورد تجاوز قرار گرفته‌‌‌اند اعزام شویم و از نزدیک با موزه جنگ و ادبیات جنگ آنان آشنا شویم.
* جناب علامیان! با توجّه به مدّت زمانی که از فعّالیت مجمع می‌گذرد آیا با درب بسته هم روبرو شده‌اید؟
** به نظر من درب بسته، در مرحله اوّل خود ما هستیم و کلید آن هم در جیب خودمان است. نباید توپ را به زمین دیگران انداخت. ما مسیری را آغاز کرده‌ایم. در این مسیر شاخصه‌های معرفتی را باید شناخت. نسل امروز از جنگ و دفاع مقدّس خیلی اطلاع ندارد. آنچه که می‌داند خاطره و فیلم سینمایی نیم‌بند می‌باشد و این وظیفه ماست که آنها را با این مقوله آشنا کنیم و معلومات آنها را افزایش دهیم. ما روضه‌‌خوان مکتوب دفاع مقدّس هستیم. بازگردم به پاسخ سؤال شما در خصوص درب بسته. این درب، قلب و باطن ماست. وقتی می‌نویسیم باید از جوهره خودمان نیز بنویسیم و جوهره ما باید به نوشته‌ها رنگ بدهد.
ما باید با اعتقاد بنویسیم و اگر کسی نمی‌تواند این موارد را رعایت کند بهتر است نوشتن در عرصه دفاع مقدّس را رها کند. ما وظیفه داریم تا آنجا که در توان داریم دغدغه را از نویسندگان این عرصه دور کنیم تا آنها بتوانند وقت بیشتری برای مطالعه و نگارش داشته باشند. اگر ما تولید مکتوب می‌خواهیم باید از تولیدکننده حمایت کنیم. لذا سعی مجمع این است که اعتبارات را در جهت حمایت از نویسندگان صرف کند. اگر بتوانیم صندوق حمایت از نویسندگان و خبرنگاران را تأسیس کنیم گام بلندی در راستای تقویت بنیه علمی نویسندگان و خبرنگاران برداشته‌ایم زیرا مقوله دفاع مقدّس یک بحث مرتبط با امنیت ملی است.
لذا هر چه خاطرات جنگ و زوایای دفاع مقدّس را با شیوه‌های مطبوعاتی، تازه و شاداب نگه داریم به همان میزان دشمنان از حمله به ما اجتناب خواهند کرد. بنابراین مسئولین باید متوجّه این نکته باشند که هزینه کردن برای ترویج و گسترش فرهنگ دفاع مقدّس، اسراف نیست و تصور نکنند هزینه‌ای که در این زمینه صرف می‌شود بیهوده و بی‌نتیجه است.