ایران، آمریکا و خلیج فارس (بخش دوم)

کارنگی: با وجود اسرائیل تشکیل اردوگاه ضد ایرانی غیر ممکن است
مدیر برنامه خاورمیانه بنیاد کارنگی طی گزارشی ضمن اشاره به علل عدم توانایی ایالات متحده آمریکا در تشکیل جبهه‌ای فراگیر علیه ایران اعلام می‌کند موجودیت اسرائیل تشکیل اردوگاه ضد ایرانی را غیر ممکن کرده است.
به گزارش فارس، "مارینا اتاوی " مدیر برنامه خاورمیانه بنیاد کارنگی است. وی بر روی موضوع تغییرات سیاسی در خاورمیانه و امنیت خلیج‌فارس کار می‌کند.
این محقق آمریکایی در گزارشی به بررسی نقش ایران در خاورمیانه پرداخته است. در ادامه بخش دیگری [بخش نخست پیشتر ارائه شد] از گزارش "ایران، آمریکا و خلیج فارس با عنوان "اردوگاه ضد ایرانیان " ارائه شده است.
دو کشور در منطقه -اسرائیل و مصر- به طور کامل ایران را به عنوان یک وجود متخاصم می‌دانند و هیچ اقدامی هم برای مخفی کردن این موقعیت خود انجام نمی‌دهند.
اما در حالی که هر دو کشور با آمریکا درباره بی اعتمادی به رژیم ایرانیان و ترس از برنامه هسته‌ای این کشور هم عقیده هستند، نمی‌توانند از سیاست‌های آمریکا در منطقه حمایت کنند.
در واقع سیاست مشترک ایالات متحده آمریکا و اسرائیل در قبال ایران با یک مانع مواجه است و این مانع، غیر ممکن بودن تشکیل جبهه‌ای واحد با حضور مشترک اسرائیل و کشورهای عربی است.
از زمان انتخاب "باراک اوباما " رئیس جمهور آمریکا یک واگرایی در عقیده‌ها درباره چگونگی تعامل با تهران بوجود آمده است.
این مهم نیست که چه کسی در کاخ سفید به قدرت رسیده است، تنش‌ها بین اسرائیل و کشورهای عربی باعث شده تا هیچ کدام از آنها به طور آشکارا در طرح‌هایی که اسرائیل در آن حضور دارد مشارکت نکنند.
در واقع کشورهای عربی به شدت احتیاط می‌کنند تا از هرگونه اظهاراتی در این باره که آنها در حال همکاری با اسرائیل هستند، خودداری کنند.
هنگامی که در جولای سال 2009 شایعه‌ای منتشر شد که دولت عربستان سعودی موافقت کرده که اسرائیل برای حمله به ایران از حریم هوایی عربستان سعودی استفاده می‌کند این خبر فورا و با عصبانیت توسط "ریاض " [پایتخت عربستان] انکار شد.
حتی مصر و اردن که توافق‌های صلح با اسرائیل امضا کرده‌اند، نمی‌خواهند- یا در واقع نمی‌توانند اعلام کنند- که در حال همکاری با اسرائیل هستند. در واقع این دو کشور دوست ندارند که شهروندانشان و یا کشورهای عربی ببینند که در حال همکاری با اسرائیل هستند.
از دیدگاه آمریکا، این بدان معناست که هرگونه تلاش برای متحد کردن کشورهای عربی برای محدود کردن ایران باید کاملا از هرگونه همکاری با اسرائیل با همین هدف جداگانه باشد.
تا هنگامی که موضوع فلسطین حل نشود، اعراب رغبتی برای همکاری با اسرائیل نخواهند داشت، حتی فراتر از آن، این موضوع تلاش آمریکا برای توسعه ساختار امنیتی نوین در منطقه را بسیار مشکل کرده است.
البته می‌توان اسرائیل را در این تلاش‌ها کنار گذاشت، اما اگر اسرائیل از این تلاش‌ها کنار گذاشته شود، هر گونه تلاش‌های جمعی می‌تواند با اقدامی یکجانبه تضعیف شود.
حتی کشورهایی که معتقدند شورای همکای خلیج فارس به تنهایی نمی‌تواند اساسی برای یک سیستم منطقه‌ای باشد و تمایل خود را برای توسعه این شبکه با حضور کشورهای دیگری نظیر ترکیه مطرح کرده‌اند، باز هم هیچگونه تمایلی برای حضور اسرائیل در این شبکه منطقه‌ای ندارند.
بنا بر اطلاعات نویسنده این گزارش، برای حضور اسرائیل در تلاش‌های وسیع منطقه‌ای تنها یک پیشنهاد از سوی کشورهای عربی مطرح شده است. این پیشنهاد توسط "شیخ خالد الخلیفه " وزیر امور خارجه بحرین و در سپتامبر سال 2008 در سازمان ملل ارائه شده است. البته این پیشنهاد بعد از آن هرگز تکرار نشد.
وجود اسرائیلی خارج از توافق امنیتی منطقه که به دنبال پیگیری سیاست یکجانبه خود در قبال ایران است، امکان بالقوه تضعیف توافقات امنیتی منطقه را دارد.
در واقع وحشت اصلی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس این است که اسرائیل ممکن است با چراغ سبز و یا بدون چراغ سبز آمریکا تصمیم به حمله علیه ایران بگیرد و ایران نیز ممکن است این حملات را به گونه‌ای تلافی کند که به کشورهای حوزه خلیج فارس آسیب برسد.
اگر این کشورها صریحا وارد اتحاد آمریکا و در بدترین شرایط اتحاد اسرائیل علیه ایران نشوند، حداقل این امکان وجود دارد که ایران به طور مستقیم علیه این کشورها اقدام نکند اما اقدامات تلافی‌حویانه ایران ممکن است به آنها آسیب برساند.
شاید ایران تاسیسات نفتی کشورهای حوزه خلیج فارس را مورد هدف قرار ندهد-اگر چه این ترس وجود دارد که ایران این اقدام را انجام دهد- اما ایران با بستن تنگه هرمز می‌تواند به این کشورها آسیب برساند.
غیر ممکن بودن تشکیل جبهه مشترک علیه ایران که شامل اسرائیل و کشورهای عربی باشد به یک چالش اساسی تبدیل شده که سیاست‌های هر دولت آمریکا را تحت تاثیر گذاشته است.