گروه داخلى - دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام با تاکید بر اینکه سند چشمانداز ایران دومین مکتوب مهم جمهورى اسلامى پس از قانون اساسى است،اظهار کرد: این سند بسیارى از سیاستها و برنامهها را هدایت کرده و بسیارى از تغییرات و تحولات و چالشها را مدیریت مىکند. محسن رضایى با بیان اینکه سند چشمانداز، سندى است براى اینکه آینده را به دست خودمان بسازیم، اظهار کرد: طى 300 سال اخیر فروپاشى تمدنى در کشور رخ داد. با ورود این فروپاشى تمامى نهادهاى سیاسی، اقتصادى و فرهنگى از بین رفت. هرچند تلاشهایى مىشد که دوباره ملت ایران سر پاى خود بایستند، اما این کار صورت نمىگرفت و تمام مبارزات صد ساله ملت ایران بر این اساس بود که این فروپاشى را کنار بگذارد و نقطه عزیمتى را براى خود به وجود بیاورد. وى ادامه داد: تا قبل از پیروزى 22 بهمن، ایران تبدیل به ویرانهاى شده بود و ملت ایران با آن سابقه کهن، نیاز به خیزش جدیدى داشت.
مردم ایران با شعار استقلال، آزادى جمهورى اسلامى وارد انقلاب بزرگى شدند و توانستند نهاد مردم سالارى و جمهورى اسلامى و نهاد استقلال، آزادى و سیاست را براى اولین بار پس از 30 سال برافراشته کنند. دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام با تاکید بر اینکه پس از پیروزى انقلاب اولین بار بود که از دولت ملى برخوردار شدیم وملت ایران شکل گرفت، ادامه داد: بر این اساس حجم عظیمى از توطئهها علیه این اقدام ملت ایران آغاز شد و 10 سال طول کشید تا توانستیم این توطئههاى عظیم که عمدتا در عرصه سیاست بود را خنثى کنیم. امنیت، آزادی، استقلال، مردم سالارى دینى و امنیت دولت، برقرار شد. رضایى با بیان اینکه اولین مفهوم امنیت که در ایران شکل گرفت، امنیت سیاسى بود؛ خاطرنشان کرد: محیط ایران محیط سیاسى بود. اول نهادهاى سیاسى مستقل شدند و بعد امنیت این نهادها به وجود آمد و پس از پایان جنگ که در واقع پایان امید قدرتهاى مخالف جمهورى اسلامى بود، ایرانیان پرچم خود را برافراشته بودند و سرپاى خود ایستاده بودند. همچنین رضایى با تاکید بر اینکه اگر محیط امروز را خوب درک نکنیم، ممکن است به بیراهه برویم، گفت: ما در طول بیست سال اخیر برنامهریزى داشتهایم اما برنامهریزى ما آیندهنگر نبوده است. برنامه چهارم توسعه، اولین گام سند چشم انداز 1404 بود که برنامهریزى آگاهانه و هوشمندانهاى از محیط ملى جدید ایران است. همچنین وى با تاکید بر اینکه در اصل چشم انداز 1404، امنیت اجتماعى براى ما اولویت دارد، تصریح کرد: ضمن اینکه امنیت سیاسى خود را حفظ مىکنیم، باید امنیت اجتماعى را به وجود بیاوریم.
که در آن تنها نقش پلیس مطرح نیست و اگر نهاد خانواده آموزش و پرورش، بازار و نهادهاى اجتماعى درست نشود، منشا بسیارى از بزهکارىهاى اجتماعى خواهد شد. رضایى با تاکید بر اینکه قرار نیست جامعه سوسیالیستى درست کنیم، ادامه داد: بناست که جامعه اسلامى را به دست خود مردم درست کنیم. پلیس باید کمک کند که نهادهاى اجتماعى شکل بگیرد. دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام ادامه داد: مسئله دیگر در بحث امنیت اجتماعی، نظارت همگانى و امر به معروف و نهى از منکر است که باید تقویت شود. مردم باید درعمل به قانون و اخلاق مشارکت داشته باشند. اگر نهادهاى اجتماعى باشند اما امر به معروف و نهى از منکر که نظارت همگانى است وجود نداشته باشد، به صرف حضور پلیس نمىتوان امنیت اجتماعى را حفظ کرد. دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام با تاکید بر اینکه پلیس 1404 باید پلیس سیاسى و اجتماعى باشد خاطرنشان کرد: پلیس سیاسى در محیط اجتماعى ممکن است خود به بحران آفرینى کمک کند. در حوادث سیاسى باید رفتار پلیس کاملا سیاسى باشد. به این معنا که بتواند روشها و مهارتهاى مقابله با حوادث سیاسى را نمایش دهد. اما در محیط اجتماعى پلیس باید اجتماعى باشد و بتواند امنیت علم، هنر و فرهنگ را برقرار کند. رضایى با تاکید بر اینکه امنیت اجتماعى نیازمند تغیر رویکردهاست، گفت: در حوادث پس از انتخابات عدهاى مىخواستند حوادث اجتماعى را سیاسى کنند.
وظیفه پلیس این بود که مرز اعتراضات اجتماعى و سیاسى را جدا کند. چنین هوشمندىاى در شرایط امروز کشور براى عبور از مسائل مهم بوده و هست و بواسطه آن مىتوان از بسیارى از نارضایتىها جلوگیرى کرد. همچنین از توطئههاى دشمنان که مىخواهند اعتراضات اجتماعى مردم را سیاسى کنند، جلوگیرى مىشود. دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در ادامه سخنان خود گفت: عدهاى آگاهانه یا نا آگاهانه مىخواهند اعتراضات اجتماعى مردم را سیاسى کنند. ممکن است عدهاى نیز بخواهند از نهادهاى حکومتى علیه مردم استفاده کنند و با دادن اطلاعات غلط از توان حکومتى علیه مردم استفاده کنند که اینجا نیاز به هوشمندى بالا و دقیق است. وى با تاکید بر اینکه در امنیت اجتماعى توپ و تانگ وجود ندارد، تصریح کرد: تسهیلات امنیت اجتماعى با گذشته متفاوت است. مانع تراشى براى رفتن به سوى جامعه اسلامی، صاحبان منافع قدرت و ثروت، انحراف سازى از تهدید و سنتهاى غلط، از تهدیدات اجتماعى است.