حـــقوق بــشر؛ دسـتاویز مـقاصد غرب

ادیان آسمانی به‌ ویژه دین مبین اسلام بر برخورداری تمامی فرزندان آدم از شرف، حق و کرامت انسانی تاکید دارند و پذیرفتن این حقوق انسانی زیربنای آزادی، عدالت و صلح است؛ اما متاسفانه این مقوله‌ی مهم انسانی در جوامع بشری به دست فراموشی سپرده شده و جز در راستای تحقق اهداف و منافع سیاسی خاص مورد توجه قرار نمی‌گیرد. همان‌طور که هم‌اکنون نیز ناظر جنایت‌ها و حق‌کشی‌هایی هستیم که بشر را به پایین‌ترین رتبه تنزل داده و حقوق انسانی را آماج تهدیدهایی قرار داده که موجب کمرنگ شدن و در برخی نقاط حتی بی‌رنگ شدن مفهوم حقوق بشر شده است.
به گزارش دفتر مطالعات بین‌الملل خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، فردا (پنجشنبه) دهم دسامبر 2009 میلادی برابر است با شصت‌ویکمین سالگرد اعلام منشور حقوق بشر و روز جهانی حقوق بشر.
احساس خطر بین دولت‌ها و قدرت‌های بزرگ جهان پس از جنگ جهانی دوم، آنها را به یک چاره‌جویی سیاسی واداشت و در همین راستا منشوری را برای به رسمیت شناختن حقوق بشر و لزوم احترام به آن تنظیم کردند که این منشور در 10 دسامبر 1948 میلادی مورد تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد قرار گرفت. در آن زمان هدف اصلی از این اقدام نه دلسوزی و احترام به حقوق بشر بلکه احساس خطر قدرت‌های بزرگ جهان نسبت به منافعشان بود. اندکی پس از آن نیز این منشور به یک توصیه‌نامه‌ی فاقد ضمانت اجرایی تبدیل شد و تا به امروز تضعیف حقوق افراد و ملت‌های ضعیف در سراسر جهان به قوت خود باقی است و جامعه‌ی بین‌المللی با خونسردی هرچه تمام‌تر این نقض حقوق بشر را نظاره‌گر شده و نهایتا تنها به صدور قطعنامه بسنده می‌کند.
غرب نیز از این مقوله به عنوان دستاویزی برای تحقق اهداف و منافعش در بین دیگر کشورها به‌ویژه کشورهای جهان سوم استفاده می‌کند. جهان غرب حقوق بشر را مختص غربی‌ها و هم‌پیمانان می‌داند و هیچ‌گونه حقی برای کشورهای جهان سوم و کشورهای تحت استعمار قائل نیست، هرگاه نیز سخنی از حقوق بشر در کشورهای جهان سوم به عمل آورد، هدفی سیاسی را در پشت پرده‌ی این اظهارات دنبال می‌کند.
با وجود تصویب گزارش‌ها و اعلامیه‌های حقوق بشر و با گذشت سال‌ها از تصویب آنها، شاهد هستیم که قدرت‌های بزرگ غربی به بهانه‌ی گسترش تمدن دست به شرم‌آورترین اقدامات و رفتارها در کشورهای مختلف می‌زنند. علاوه بر این سکوت و حتی در برخی موارد حمایت غربی‌ها از جنایات صهیونیست‌ها علیه ملت‌ فلسطین نیز دلیلی قاطع برای اثبات این موضوع است. جنایت‌هایی که امروز کانون ظلم، فساد و پایمال کردن حقوق بشر در جهان سوم را تشکیل داده و موضع‌گیری غربی‌ها در قبال آن نشان می‌دهد که حقوق بشر از نظر آنها تنها اهرمی تجاری و سیاسی است.
آمریکا نیز که خود را پرچمدار دموکراسی و حقوق بشر می‌داند، پس از حملات 11 سپتامبر حقوق بشر را دستاویزی قرار داد تا در چارچوب جنگ علیه تروریسم به تحقق منافع استراتژیکش در منطقه بپردازد؛ جنگی که خاورمیانه را دستخوش بزرگ‌ترین چالش‌ها و بحران‌ها نمود. این جنگ‌ها به بهانه‌ی دفاع از دموکراسی و حقوق بشر انجام شد اما همان‌طور که شاهد بودیم با کشتار غیرنظامیان بی‌گناه در مناطق مختلف خاورمیانه فجیع‌ترین و شدیدترین نقض حقوق بشر را به همراه داشت.
منشور حقوق بشر در حالی شصت‌ و یکساله می‌شود که جنایت‌های ضد بشری اشغالگران در اراضی اشغالی، حملات و تجاوزگری‌های آنها در لبنان و فلسطین، جنگ‌های ویرانگر و خونبار ژوئیه 2006 علیه لبنان و دسامبر 2008 علیه غزه، محاصره‌ی ظالمانه علیه غیرنظامیان بی‌گناهی که بدون وجود دلایل قانع‌کننده هدف مجازات‌های گروهی قرار گرفته‌اند و تجاوزگری‌ها علیه مقدسات اسلامی و اولین قبله‌گاه مسلمانان جهان در بیت‌المقدس مقابل چشم و گوش بسته‌ی جامعه‌ی جهانی صورت می‌گیرد و هیچ ندای اعتراض‌آمیزی مگر در حمایت از اشغالگری، استبداد، استعمار و دیکتاتوری از بنیان‌گذاران منشور حقوق بشر برنمی‌آید.
سیطره‌ی آمریکا و غرب بر سازمان ملل متحد موجب به حاشیه کشیدن نقش سازمان ملل متحد و موسسات وابسته به آن و ممانعت از اعمال قدرت این سازمان‌ها در نظارت بر اجرای حقوق بشر در جهان شده است تا جایی که با گذشت سال‌ها از جهانی کردن روز حقوق بشر هنوز مفهوم حقیقی حق بشریت برای بسیاری از ملت‌ها گنگ و پیچیده است و ملت‌ها حتی به جزئی‌ترین حقوق انسانی خود دستیابی ندارند.
جنایت‌های غرب و آمریکا در عراق، افغانستان و پاکستان نیز گواهی دیگر بر اثبات استفاده‌ی ابزاری آنها از مقوله‌ی حقوق بشر است و نشان می‌دهد که نه تنها هیچ‌گونه پیشرفتی در گسترش مقوله‌ی حقوق بشر و ترویج دموکراسی در جهان صورت نگرفته، بلکه سکوت جامعه‌ی بین‌المللی و سازمان ملل متحد به عنوان ناظر و کفیل اصلی حمایت از حق بشریت در قبال نقض آشکار حقوق بشر در کشورهای جهان، درک واقعی از مفهوم حقوق حقوق بشر را برای ملت‌های جهان دشوار ساخته است.
اکنون همزمان با فرارسیدن سالروز اعلام منشور بین‌المللی حقوق بشر، آنچه که بیش از هرچیز باید مورد اهتمام قرار گیرد ایجاد ابزارهای اجرایی و نظارتی جهت اجرای صحیح منشور حقوق بشر است تا ناقضان حقوق بشر مجالی برای نقض حقوق ملتها نیابند و از چنین مناسبت‌هایی جهت مبارزه با نقض حقوق ملت‌ها و شکستن حلقه‌ی حمایت از استبداد و دیکتاتوری استفاده کرد.