اشـغال‌گری واقـعیتی یـک‌جانبه و تـحمیل‌ شـده

در طول 18 سال گذشته که شاهد گفت‌وگوهای منقطع میان اسراییل و فلسطینی‌ها بودیم، هرگز شاهد این موج گسترده از تهدید و ارعاب و اعمال فشار گسترده از جانب دولت اسراییل و تمامی احزاب سیاسی آن که در حال حاضر شاهد هستیم، نبودیم. دلیل این همه اعمال فشار و تهدید از جانب اسراییل آن هم با حمایت و پشتیبانی آمریکا و غرب چیست؟
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، سایت اینترنتی عرب 48 با ارایه‌ی تحلیلی تحت عنوان "اشغالگری؛ واقعیتی یک جانبه و تحمیل شده" می‌نویسد: جواب این سوال ساده و روشن است. این همه تهدید و ارعاب به دلیل موضع‌گیری تشکیلات خودگردان است که اخیرا اعلام کرد در صورتی که اسراییل بخواهد به سیاست‌های خود ادامه دهد، این تشکیلات در زمینه تشکیل کشور مستقل فلسطینی به شورای امنیت رجوع خواهد کرد. هنوز زمانی از این موضع‌گیری تشکیلات خودگردان که در حد احتمال و گمانه‌زنی بود نگذشته بود که باران تهدید و فشار بر سر فلسطینیان باریدن گرفت. دولت اسراییل اعلام کرد که تشکیلات خودگرداتن وارد میدان مین شده است و این امر بی‌پاسخ نخواهد ماند و تل آویو این اقدام یک جانبه‌ را با اقدامی یک جانبه پاسخ خواهد داد. گویا تاکنون تمامی موضع‌گیری‌ها و اقدامات اسراییل در برابر فلسطینی‌ها یک جانبه نبوده است و این اولین اقدام یک جانبه‌ی تل آویو در برابر فلسطینی‌ها است.
در ادامه این تحلیل آمده است: گویا تشکیلات خودگردان با اعلام این مطلب یعنی رجوع به سازمان ملل مرتکب گناه کبیره‌ی نابخشودنی شده است. نتانیاهو نخست وزیر اسراییل اعلام می‌کند که هر گونه اقدام یک جانبه از سوی تشکیلات خودگردان منجر به پایان تمامی توافقنامه‌های دو جانبه میان اسراییل و فلسطین خواهد شد و شاید پاسخ این امر با اتخاذ تصمیمی یک جانبه از سوی اسراییل داده شود. عوزی لانداو وزیر زیرساخت‌های اسراییل نیز در واکنش به این موضع‌گیری تشکیلات خودگردان اعلام می‌دارد که هر گونه اقدامی برای تشکیل کشور مستقل فلسطین به صورت یک‌جانبه امری وقیحانه محسوب می‌شود و با هدف از بین بردن فرصت‌های موجود برای ادامه گفت‌وگوهای دو جانبه انجام می‌گیرد. وی پیشنهاد می‌کند در صورتی که تشکیلات خودگردان به این امر اقدام کرد اسراییل پاسخ آن را با تصرف کامل مناطق اشغال شده سال 1967 و الحاق کامل این اراضی به اسراییل دهد.
پایگاه اینترنتی عرب 48 می‌نویسد: شیمون پرز رییس جمهور اسراییل نیز در موضع‌گیری نسبت به امر می‌گوید "ما مخالف رجوع تشکیلات خودگردان به شورای امنیت برای درخواست از این شورا جهت اعتراف به مشروعیت تشکیل کشور مستقل فلسطینی در مرزهای 1967 هستیم، چرا که تشکیل این کشور مستقل فلسطینی بدون توافقنامه صلح امکان پذیر نیست. شورای امنیت نمی‌تواند هر هفته قطعنامه‌ها، توافقنامه‌ها یا تصمیمات خود را عوض کند در غیر این صورت قطعنامه‌های این شورا مورد احترام نخواهد بود!! سازمان ملل در نوامبر سال 1947 تصمیم خود را برای تشکیل دو کشور مستقل فلسطین و اسراییل اتخاذ کرد؛ اما اعراب خود با آن موافقت نکردند.
در بخش دیگری از این گزارش تحلیلی می‌خوانیم: سرانجام وزیر محیط زیست اسراییل پیشنهاد داد که برای رویارویی با این اقدام تشکیلات خودگردان، تل آویو تمامی اموال ملی این تشکیلات را بلوکه کند و بار دیگر برقراری ایست‌های بازرسی نظامی را در تمامی روستا‌ها و شهرهای فلسطینی کرانه باختری گسترش دهد. جالب آن است که این مساله به تهدید‌های اسراییل منتهی می‌شود و آمریکا نیز وارد این میدان می‌شود و بر خلاف تمامی وعده‌های اوباما و در حمایتی آشکار از اسراییل، واشنگتن اعلام می‌دارد که با تمامی تلاش‌های اتحادیه عرب برای اعلام تشکیل کشور مستقل فلسطین به صورت یک جانبه مخالف است. اروپا نیز در حمایت از اسراییل به آمریکا می‌پیوندد و اعلام می‌دارد که مخالف تصمیم تشکیلات خودگردان برای ارجاع به شورای امنیت جهت کسب مشروعیت اعلام یک جانبه تشکیل کشور مستقل فلسطین است و معتقد است که این تصمیم عجولانه‌ است.
این پایگاه اینترنتی می‌افزاید: آیا اروپا، آمریکا و جامعه بین‌المللی فراموش کرده‌اند که اسراییل امروز خود بر اساس طرح‌ها و جنگ‌های یک جانبه و نیز سیاست‌های پاکسازی نژادی و کشتار‌های دسته جمعی علیه زنان و کودکان و جوانان و پیران فلسطینی تشکیل شده است؟ جهان بیش از نیم قرن است که شاهد جنگ‌ها و کشتار‌های یک جانبه‌ی اسراییل علیه فلسطینی‌ها است و حال این دولت یهودی که خود به صورت یک جانبه تشکیل شده است، فلسطینی‌ها را تهدید می‌کند که اگر به شورای امنیت برای اعلام تشکیل یک جانبه‌ی کشور مستقل فلسطینی پناه ببرند با موج بی‌سابقه‌ی مصائب روبرو خواهند شد. آیا ساخت دیوار حایل، شهرک‌های یهودی نشین، ساخت و ساز در بیت‌المقدس شرقی و به یغما بردن اموال و زمین‌های فلسطینی‌ها اقداماتی یک جانبه از سوی اسراییل محسوب نمی‌شوند. به عبارتی ساده‌تر باید گفت که وجود اشغالگران در سرزمین‌های فلسطینی خود اقدامی یک جانبه و مستمر است که هم چنان ادامه دارد.
در بخش پایانی این تحلیل آمده است: دولت صهیونیست همیشه بر اساس دروغ بزرگ روند صلح و گفت‌وگو، استراتژی یک جانبه خود را که چیزی جز ادامه گفت‌وگوهای بدون جدول زمانی مشخص نیست، بنا نهاده است. ما امروز در برابر یک واقعیت سیاسی شکست خورده هستیم که در آن تمامی گفت‌وگوها و نشست‌ها و وعده‌ها بدون جدول زمانی مشخص انجام می‌گیرد، بنابراین تمامی این توافقات و وعده وعید‌ها امری واقعی نیست و به معنای واقعی کلمه‌ ما در برابر یک در بسته قرار گرفته‌ایم و تا زمانی که اسراییل بر اساس این سیاست و استراتژی یک جانبه حرکت کند، ما در برابر افق سیاسی تاریکی قرار خواهیم گرفت که آینده‌ی این افق هم چنان نامعلوم خواهد ماند. بنابراین تا زمانی که این اشغالگری به صورت یک جانبه موجود است، برای رویارویی با این جنگ‌های صهیونیستی یک جانبه علیه حقوق فلسطینیان یک سوال مهم مطرح می‌شود که چرا فلسطینی‌ها و اعراب قدرت فکری و نظامی خود را برای رویارویی با این جنگ‌های صهیونیستی باز، متحد نمی‌کنند؟ چرا که شکست اشغالگران نیازمند اراده‌ی واقعی اعراب و داشتن یک استراتژی مشخص و قوی است.