بازگشت دیپلمات به تهران

با انتخاب «سید داوود صالحی» به سمت سفیر جدید جمهوری اسلامی ایران در اسپانیا، مرتضی الویری چمدان‌های خود را بست و از مادرید به تهران آمد. مرتضی الویری متولد دماوند در سال 1327 است. در نخستین دوره مجلس شورای اسلامی مردم تهران وی را به نمایندگی برگزیدند و نمایندگان هم او را بر جایگاه هیات رئیسه و سمت منشی نشاندند. وی که گرایشات سیاسی‌اش به سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی نزدیک تر بود در عزل ابوالحسن بنی‌صدر از ریاست جمهوری وزرای عدم کفایت مجلس به او نقش بسزایی ایفا کرد. در دوره هاشمی رفسنجانی رئیس مناطق آزاد شد تا اینکه در آستانه انتخابات مجلس پنجم و در شرایطی که وی کاندیدای آن بود در گفت و گویی خواستار ایجاد فضای باز اجتماعی شد که همین امر انتقادات زیادی را برانگیخت و نهایتاً شانس ورود به مجلس را نیافت. الویری پس از غلامحسین کرباسچی شهردار تهران شد. وی نخستین شهرداری بود که توسط شورای شهر تهران انتخاب شد و از همین رو به علت برخی اختلاف دیدگاه‌ها با اعضای شورای شهر با چالش مواجه شد. سه شنبه 15 آبان سال 80 شورای شهر تهران جلسه 8 ساعتی استیضاح وی را برگزار کرد که در نهایت با 5 رای موافق، 5 رای مخالف و 2 رای ممتنع در سمت خود ابقا شد. الویری 30/2 ساعت این جلسه را به دفاع از عملکرد خود و پاسخ به پرسش‌های استیضاح کنندگان پرداخت. اما سرانجام عطای شهرداری را به لقای آن بخشید و استعفا داد. وی مسئولیت مدیریت شهرداری تهران را برعهده گرفت تا اینکه محمدحسن ملک‌مدنی بر جای وی نشست، بعد از آن از اقامت شهردار تهران به سمت سفیر ایران در مادرید انتخاب شد. تا اینکه وی نیز در ردیف 60 سفیری قرار گرفت که مدت ماموریتشان به اتمام رسیده و بر همین اساس به شهری بازگشت که در روزگاری شهردارش بود.