یک سال پس از جنگ؛ غزه همچنان قربانی جنگ و تحریم

به گزارش دفتر مطالعات بین‌الملل خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، 27 دسامبر 2008 رژیم صهیونیستی در حمله‌ای ناگهانی به نوار غزه محاصره شده، این منطقه مظلوم و به انزوا کشیده شده‌ را به خاک و خون کشید؛ جنگی که به ادعای سردمداران رژیم صهیونیستی جنبش حماس و دولت آن را در غزه هدف قرار داده بود و به دنبال متوقف ساختن حملات موشکی مقاومت از غزه به سرزمین‌های اشغالی بود، اما بر اساس آمار و گزارش‌ها در این جنگ سه هفته‌ای 1387 فلسطینی به شهادت رسیدند که تنها 330 تن از آن‌ها جزو مبارزان فلسطینی بودند. جنگی با جنایت‌های بی‌سابقه و مغایر با قوانین و عرف بین‌المللی که حتی در آن از انواع سلاح‌های ممنوعه بین‌المللی از جمله فسفر سفید علیه غیر نظامیان استفاده شد.
رژیم صهیونیستی در جنگ دسامبر 2008 علیه غزه سعی داشت تا حکومت و قدرت حماس را براندازد که اگر واقعا هدف اصلی این رژیم براندازی حماس بود، باید گفت در تحقق هدف خویش ناکام ماند، زیرا با گذشت یک سال از این جنگ نه تنها حماس ضعیف نشده است، بلکه امروزه شاهد هستیم که این رژیم برای بسیاری از پرونده‌ها از جمله طرح‌ مبادله‌ی اسیران فلسطینی با گلعاد شلیط اسیر اسراییلی که مورد اهتمام و توجه جامعه بین‌المللی نیز است، نیاز به گفت‌وگو‌ و توافق با حماس دارد و این از قدرت و محوریت حماس در خصوص مساله‌ی فلسطین حکایت دارد.
از دیگر پیامد‌های جنگ غزه برای رژیم صهیونیستی باید به مشکلات و چالش‌هایی اشاره کرد که به دلیل ارتکاب جنایات ضد بشری علیه مردم بی‌گناه غزه گریبانگیر این رژیم شده است و ناکامی دیگری را برای آن رقم زده است تا جایی که حتی گزارش بی‌طرفانه‌ی قاضی ریچارد گلدستون، رییس کمیته‌ی حقیقت یاب سازمان ملل متحد در خصوص جنگ غزه نیز به افشای این جنایات پرداخته و مهر تاییدی بر نقض قوانین بین‌المللی از سوی این رژیم در جنگ غزه زده است. گزارشی که برای اولین بار بدون هراس از وتوی آمریکا در محافل بین‌المللی از جمله شورای حقوق بشر سازمان ملل و مجمع عمومی مطرح شد و مورد تصویب قرار گرفت. این گزارش نیز سندی شد بر اثبات جنایات صهیونیست‌ها و این که جنگ غزه بی‌بدیل‌ترین و غیر انسانی‌ترین جنایات آنها طی 60 سال اشغالگری محسوب می‌شود.
هم‌چنین طی روزهای اخیر گزارش‌های زیادی در خصوص تحقیقات و پژوهش‌های بین‌المللی به عمل آمده درباره پیامدهای استفاده از سلاح‌های ممنوعه‌ی بین‌المللی در جنگ غزه بر وضعیت انسانی این منطقه منتشر شده است که نشان می‌دهد این سلاح‌ها نه تنها زیان‌های غیر قابل جبران انسانی از جمله ناباروری، انواع سرطان‌های پوستی و بیماری‌های روانی و جسمی را برای ساکنان غزه به دنبال داشته است، بلکه خطرات زیست محیطی زیادی نیز ایجاد کرده و خاک و آب غزه نیز از این آلودگی‌ها مصون نمانده است.
علاوه بر این پیامد‌های فاجعه بار، با گذشت یک سال از این جنگ هنوز ویرانی‌های به جای مانده ترمیم نشده و بازسازی غزه به رغم وعده‌ و وعید‌های میلیاردی جامعه جهانی در کنفرانس شرم‌الشیخ که پس از جنگ تحت عنوان "بازسازی غزه" برگزار شد، به دلیل عدم وصول به نوار غزه و محاصره این منطقه به عملی غیر ممکن تبدیل شده است.
افزایش بیماری، نبود امکانات برای درمان بیماران و حتی مجروحان جنگ، کمبود دارو و تجهیزات پزشکی و بهداشتی، کمبود مواد غذایی و کالاهای اساسی، کمبود سوخت و نداشتن آب آشامیدنی سالم همه و همه از جمله مشکلات بغرنجی است که یک و نیم میلیون فلسطینی بی‌گناه در غزه را محاصره کرده است. در این میان مردم فلسطین برای برآوردن احتیاجات خود به تونل‌های زیرزمینی بین مصر و نوار غزه پناه آورده‌اند که متاسفانه این بار مصر به عنوان یک کشور عربی ظاهرا دوست و حامی مساله‌ی فلسطین، ضمن تنگ‌تر کردن حلقه‌ی محاصره‌ قصد دارد دیواری در مرزهایش با غزه ایجاد کند تا این تنها پل ارتباطی غزه را با جهان خارج از بین ببرد. بهانه‌ی قاچاق سلاح از تونل‌های مذکور عاملی است که غیر نظامیان بی‌گناه باید تاوان آن را پس دهند.
جنگ غزه که در میان سکوت و موضع منفعل جهان عرب و جامعه جهانی و مقابل چشم و گوش بسته‌ی آنها سه هفته به طول انجامید و چنین خسارت‌های چشمگیر و غیر قابل جبرانی را بر جای گذاشت، اکنون می‌تواند با موضع فعال جامعه بین‌المللی تا حدودی جبران شود و عملی ساختن وعده و وعید‌ها برای بازسازی غزه و کمک به لغو محاصره‌ی آن از مشکلات طاقت فرسای غیر نظامیان بی‌گناه این منطقه بکاهد.
جایی که فعالان صلح بین‌المللی ولو در حرکتی نمادین با کاروان‌های حامل کمک‌های بشر دوستانه‌شان و با هدف لغو محاصره‌ی غزه راهی این منطقه می‌شوند و سعی می‌کنند که با این اقدام به طور غیر مستقیم اهمال کاری و بی‌توجهی جامعه جهانی به مردم غزه را محکوم کنند، بهتر است که کشورهای جهان و قدرت‌های بزرگ به عنوان مدعیان دموکراسی و حقوق بشر و جهان اسلام و عرب با توجه به اشتراکات قومی و دینی‌ با فلسطینیان به خود آمده و مردم بی‌گناهی را که بی‌هیچ دلیل قانع کننده‌ای قربانی سیاست و زد و بند‌های سیاسی شده‌اند، نجات دهند.
از سوی دیگر، پرهیز از سیاست‌های یک بام و دو هوا در تعامل با جنایتکاران جنگی و اعمال قوانین در قبال صهیونیست‌هایی که چنین جنایت‌های آشکاری را در غزه مرتکب شده‌اند و این مساله در گزارش کمیته‌ی حقیقت یاب سازمان ملل نیز تایید شده، می‌تواند توازنی را در اجرای عدالت و قوانین بین‌المللی ایجاد کند.
در روزهای اخیر شاهد بودیم که دادگاهی در لندن حکم بازداشت تزیپی لیونی، وزیر امور خارجه سابق رژیم صهیونیستی را به دلیل ارتکاب جنایات جنگی صادر کرد که این اقدام بارقه‌ی امیدی را مبنی بر بیداری جهان نسبت به جنایات صهیونیست‌ها روشن کرد، اما متاسفانه این بار نیز به دلیل اعمال‌ فشارها و مواضع تهدیدآمیز رژیم صهیونیستی، دولت انگلیس، در برابر این مواضع نرمش نشان داده و وعده داد که تغییراتی در قانون تحت پیگرد قراردادن و محاکمه‌ی جنایتکاران جنگی ایجاد کند.
غزه امروز شاهدی زنده برای نفی اصول و ارزش‌های دموکراتیک غربی است و شواهد دردآور و تاثربار در این منطقه نشان می‌دهد که حقوق بشر مفهومی کلیشه‌ای و نمادین است که جز در جهت منافع قدرت‌های بزرگ رعایت نمی‌شود.