در انتظار برنامه دولت امید

حمیدرضا ترقی
با روشن شدن تعداد نامزدهای احراز صلاحیت شده برای انتخابات ریاست جمهوری و احتمالاتی که از انصراف بعضی نامزدها بگوش می‌رسد، ملت بزرگ ایران در برابر 3 نوع انتخاب و برنامه و دولت قرار دارند که هر کدام ویژگی‌های خاص خود را داشته و انتخاب آنها آثار و تبعاتی را برای جامعه ایران بدنبال خواهد داشت.
1 _ دولت ائتلافی کار
2 _ دولت دموکراتیک توسعه‌گرا
3 _ دولت امید «عملگرا»
دولت ائتلافی کار که در 16 سال پیش روی کار آمد و در سازندگی کشور قدمهای بزرگی را برداشت برای مردم عزیز کشورمان تجربه شده و آثار آن برای مردم ملموس است، هم در زمینه توسعه و سازندگی و هم گرایشات فرهنگی و ارزشی و یا میزان گرایش به عدالت در برنامه‌های آن برای کسی نامشخص نیست.
آنچه برای این دوره جدید و آینده دولت ائتلافی کار دنبال خواهد کرد به تبع افراد و جریانهای دخیل در برنامه‌ریزی تداوم همان سیاستها و روشها با دامنه‌ای گسترده‌تر از عناصر جریانهای سیاسی موجود در کار اجرائی خواهد بود.
دولت دموکراتیک توسعه‌گرا نیز در 8 سال اخیر در ابعادی روی کار بوده و توانسته عملاً توانایی و کارآمدی خود را در حل مشکلات مردم نشان دهد و یقیناً تداوم اصلاحات با اندک تغییراتی موردنظر است.
اما دولت امید آقای دکتر لاریجانی که مردم در انتظار برنامه آن برای اداره کشور و تامین نیازهای ملت و جامعه هستند حرکتی تازه و تجربه‌ای تازه و برنامه‌ای نو برای توسعه کشور و رفع مشکلات مردم است.
دولت امید از عناصری تشکیل می‌شود که، پاک بودن (از نظر سوابق مالی و اقتصادی و سیاسی و اخلاقی) شجاع بودن (در برابر تهدیدات بیگانه و پاسخگو بودن در قبال مسئولیت). متخصص بودن و داشتن معرفت دینی از شاخصه‌های بارز آنهاست.
چنین کابینه‌ای چون خود از انحرافات مالی و اقتصادی و سیاسی اخلاقی بدور است و پاک دولتی پاک را تشکیل خواهد داد.
* چون از عناصر شجاع برخوردار است، دولت مقتدر و استواری خواهد بود که از منافع ملی در برابر تهدیدات و زورگویی‌های بیگانگان حمایت کرده و هیچ رعب و ترسی را به خود راه نمی‌دهد.
* چون از عناصرمتخصص برای مدیریت‌ها استفاده می‌کند، شایستگان هر رشته و تخصص را برای اداره مطلوب بکار گرفته و شایسته سالاری بر مدیریت‌ها حاکم می‌شود.
* چون از دارندگان معرفت دینی در کابینه استفاده می‌کند، همگی اعضای دولت خود را در اسلامی کردن دولت و پیاده کردن اسلام و قرآن در جامعه و تطابق برنامه‌های اجرائی‌شان با مبانی دینی و اسلامی متعهدند و این خود موجب تقویت و بالندگی حکومت دینی خواهد شد.
دولت امید، بدنبال انقلاب علمی و صنعتی برای سرافرازی ایران در منطقه و جهان است
دولت امید، می‌خواهد با همبستگی ملی فرصت‌های برابر را برای رشد و پیشرفت زندگی مردم فراهم نماید.
دولت امید، تبعیض و فقر و فساد اقتصادی و شکاف طبقاتی روزافزون را از مشکلات اساسی کشور می‌داند و معتقد به مبارزه جدی با مفاسد است.
دولت امید، با تکیه بر کارآفرینی و توسعه اختیارمندی و تولید درون‌زا و اقتصاد برون‌گرا نه تنها جلوی اقتصاد زیرزمینی و رانت‌خواری و انحصارطلبی دولت را خواهد گرفت بلکه دولتی چابک و کوچک ایجاد خواهد کرد که به جوانان بها داده و میدان را برای رشد و بالندگی آنها باز کند.
دولت امید، دفاع از تکنولوژی هسته‌ای ایران را که دستاورد جوانان نخبه ایران است دفاع از غرور ملی و عامل اقتدار و سربلندی و استقلال کشور می‌داند.
بدون شک اگر برنامه کامل امید که تحت عنوان پیمان با مردم تهیه شده به کارشناسان و نخبگان جامعه ارائه شود نوگرایی و پیشرفت و ارتقاء کیفی در تمام زمینه‌ها و بهبود وضع مردم را در آن ملموس خواهیم دید.
اینک این ملت ایران است که با دقت و توجه به این برنامه‌ها باید به آینده امیدوار و راءیشان را در سرنوشت آینده خود و کشورش موثر و مفید بداند.
در طی روزهای آینده که برنامه دولت امید به مردم ارائه می‌گردد مردم خواهند دید که راه‌حل مشکل گرانی و بیکاری و حل مشکلات جوانان و مسکن و فاسد اخلاقی و معضلات فرهنگی و اجتماعی تدوین و ارائه شده و مردم شرکت خود در انتخابات را بی‌فایده نخواهند دانست. در نظرسنجی‌های اخیر دلیل عدم حضور درصدی از مردم در انتخابات را نارضایتی از وضع موجود و بی‌توجهی مسئولین نسبت به مردم و برخوردهای شعاری نامزدها و قصورها و کوتاهی‌های دولتهای قبل در قبال مردم دانسته‌اند و این واقعیت تمایل مردم را به دولتی جدید و عناصری نو و برنامه‌ای جامع و تامین‌کننده نیازهای آنها افزایش داده است. اگر اصولگرایان که امروز براساس نظرسنجی‌ها بیش از 33 درصد مردم به موفقیتشان مطمئن هستند، اجازه اختلاف در درون بخود ندهند و در بازی‌های سیاسی طراحی شده از بیرون برای از هم پاشیدن هماهنگی در بین نیروهای انقلاب قرار نگیرند و اعتمادی را که مردم نسبت به اصولگرایان پیدا کرده‌اند به قدرت‌طلبی و فقدان اخلاق سیاسی نکنند و از اعتدال و میانه‌روی فاصله نگرفته و در وادی تندروی و رادیکالی قرار نگیرند یقیناً در انتخابات پیروز خواهند شد و مردم عزیزمان طعم شیرین دولت اصولگرا را خواهند چشید.
نهادینه کردن گفتمان امید به صداقت و تقوای سیاسی حاکم بر اصولگرایان و تشکیل دولت امید بستگی دارد و چون دولت امید دولت توانایان دیندار و کارآمدان نوگرا و جوانان با نشاط و دلسوزان درد فقر و محرومیت کشیده و آرمانگرایان عدالت‌خواه است، قادر خواهد بود پاسخی مثبت به خواسته‌ها و مطالبات ملت عزیز ایران باشد. انشاءاله